Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΠΡΟΤΟΜΗ ΧΡΗΣΤΟΥ Ν. ΛΑΜΠΡΑΚΗ Η προτομή του αείμνηστου καθηγητή Χρήστου Λαμπράκη βρίσκεται στο χώρο αυτό από τον Αύγουστο του 1997 , όταν έγιναν τα αποκαλυπτήρια σε μία τελετή που οργάνωσε ο Σύλλογος Βουργαρελιωτών Αττικής.

Η πρωτοβουλία και τα έξοδα της προτομής (έργο του αξέχαστου γλύπτη Στέλιου Τριάντη) ήταν της κ. Αριστέας και του συζύγου της Γιώργου Κυρίτση, ανιψιού του καθηγητή. Ο Χρήστος Λαμπράκης γεννήθηκε το 1882 στις Σκιαδάδες Βουργαρελίου .Τελείωσε το Γυμνάσιο Άρτας με άριστα και στη συνέχεια φοίτησε στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Το 1912 έγινε καθηγητής στο Βαρβάκειο Γυμνάσιο Αθηνών ενώ ήταν σε επαφή με όλο τον πνευματικό κόσμο της πρωτεύουσας.

Στη συνέχεια μετεκπαιδεύτηκε στο πανεπιστήμιο της Βασιλείας , του Μονάχου και του Βερολίνου.

Ασχολήθηκε ιδιαίτερα με την ιστορική έρευνα, τη λαογραφία ,τη νεότερη Ελληνική Λογοτεχνία.

Μεταξύ άλλων ξεχωρίζει η συλλογή των δημοτικών τραγουδιών των Τζουμέρκων.

Κατά τη διάρκεια της παραμονής του στην Ευρώπη παντρεύτηκε με την πλούσια Ελβετίδα Leoni Maunoir , η οποία όμως πέθανε δύο χρόνια αργότερα.

Το γεγονός κλόνισε την ψυχική του υγεία και το 1924 γύρισε στην Ελλάδα, αρνούμενος όμως τον διορισμό του Επιθεωρητή Α΄ Εκπαιδευτικής Περιφέρειας.

Ελπίζει πως επιστρέφοντας στη γενέτειρά του, τις Σκιαδάδες, η υγεία του θα βελτιωθεί.

Αλλά όχι.

Στο τελευταίο του σημείωμα γράφει: ΄΄ Η ζωή δεν χαρίζεται. Κατακτάται.

Και όταν ο άνθρωπος καταστεί ανίκανος να εργασθεί, δεν έχει προορισμό…Από έτους πάσχω από μελαγχολία.

Η ζωή μου έγινε αφόρητος.

Έχασα τη δύναμη να εργάζομαι . Με συγχωρείται για το κακό που σας έφερα.΄΄. Στις 22 Αυγούστου 1925 έθεσε τέλος στη ζωή του.

Φρόντισε όμως με τη διαθήκη του να δικαιώσει το σπάνιο ήθος του με μια προσφορά ανεκτίμητη για τα ελληνικά γράμματα.

Κληροδότησε το σύνολο της τεράστιας περιουσίας του στο Πανεπιστήμιο της Γενεύης, πατρίδας της συζύγου του από την οποία κληρονόμησε την περιουσία αυτή, με σκοπό να ιδρυθεί έδρα διδασκαλίας της Νεοελληνικής Γλώσσας και Λογοτεχνίας.

Η έδρα ιδρύθηκε και πρώτος καθηγητής υπήρξε ο Samuel Baud-Bovy ( 1906-1986 ) ο οποίος ήρθε στην Ελλάδα το 1929 με υποτροφία του Ιδρύματος Λαμπράκη-Maunoir και συνέχισε με πολυετή έρευνα για τη μουσική μας παράδοση και διάσωση των δημοτικών τραγουδιών, ώστε δικαίως ανεδείχθη σε θεμελιωτή της εθνομουσικολογίας στην Ελλάδα.

H έδρα λειτουργεί μέχρι σήμερα, γεγονός που αποτελεί περίτρανη απόδειξη και δικαίωση των πνευματικών οραμάτων του αείμνηστου καθηγητή Χρήστου Λαμπράκη.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους