Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Διαβάζω σχόλια πολιτικών και πολιτών για τα γεγονότα της Γαλλίας. Τόσο επιφανειακά που δεν ξέρει κανείς αν είναι προϊόντα άγνοιας, πονηριάς ή φόβου.

Ή όλων μαζί.

Από το "Οι διαμαρτυρίες θα φέρουν την Ακροδεξιά", ως το "Τα επεισόδια τα κάνουν οι μετανάστες" (λες και πχ τον Δεκέμβρη του 2008 στην Αθήνα ήταν οι μετανάστες που τα έκαναν ή σήμερα στην Αλβανία). Με μια εσάνς συντηρητικού και ελιτίστικου φιλοευρωπαϊσμού του τύπου "Αυτοί που τα κάνουν αυτά είναι αντιευρωπαϊκά στοιχεία". Να με συγχωρείτε, αλλά εγώ είμαι πολύ με την Ευρώπη.

Δηλαδή, με το κοινωνικό κράτος, με τις πολιτικές ελευθερίες, με τον συνδικαλισμό, με τα ελεύθερα πανεπιστήμια, με την ελεύθερη σκέψη, με τον ανοιχτό τρόπο ζωής, με την προσπάθεια να εξαλειφθουν οι κοινωνικές ανισότητες.

Με τη δημοκρατία.

Αυτά έμαθα για "Ευρώπη". Την πρόοδο και την ελευθερία.

Όχι την λιτότητα, την καταστολή και την πολεμική οικονομία.

Να με συγχωρείτε, αλλά Ευρώπη δεν είναι το "Μην αντιδράς γιατί θα φέρεις την Λεπέν". Αυτό δεν είναι "Ευρώπη", είναι εκβιασμός.

Σαν να μου λες ότι η μόνη επιλογή που έχω είναι ανάμεσα σε μια κυβέρνηση που δεν την θέλω και στην Ακροδεξιά.

Μάντεψε, έτσι στέλνεις εσύ κόσμο στην Ακροδεξιά.

Να με συγχωρείτε, αλλά Ευρώπη δεν είναι το να καταδικάζουμε το σύμπτωμα και όχι το πρόβλημα.

Όταν η ζωή μας διαρκώς χειροτερεύει και το μέλλον σκοτεινιάζει, τι θέλουμε να γίνει; Δεν είναι μόνο η Γαλλία. Στην Αλβανία, στην Πορτογαλία και αλλού γίνονται διαδηλώσεις.

Ενίοτε και με μεγάλα επεισόδια. Στην Ελλάδα στις τεράστιες διαδηλώσεις για τα Τέμπη, στην πιο μαζική κινητοποίηση στην Ιστορία της χώρας, έγιναν μεγάλα επεισόδιά στην Αθήνα.

Ποιο είναι το κοινό στοιχείο; Μια οργή για την ζωή μας που χαλάει κάθε μέρα, ένας θυμός και μια γενικευμένη αίσθηση διαφθοράς.

Θα κάνουμε πως δεν τα βλέπουμε; Δεν απαξιώνουν όλα αυτά τη Δημοκρατία στο όνομα της οποίας γίνονται; Δεν φέρνουν αυτά την Ακροδεξιά; Και τέλος, όλο αυτό είναι ΔΙΠΛΑ ΑΝΙΣΤΟΡΗΤΟ.

Πρώτον, γιατί κάθε φορά που ο κόσμος κάνει στροφή προς τα Ακροδεξιά και τον αυταρχισμό το κάνει πρωτίστως στη βάση των οικονομικών προβλημάτων.

Εκτός αν πούμε ότι ο Χίτλερ ανέβηκε στη Γερμανία (με εκλογές, μην ξεχνιόμαστε!) όχι λόγω της τεράστιας ανεργίας, ακρίβειας και αστεγίας, όχι λόγω της απόλυτης κοινωνικής και εθνικής ταπείνωσης των Γερμανών, αλλά λόγω των... Εβραίων κι επειδή έκαναν διαμαρτυρίες οι κομμουνιστές.

Άρα, η λύση δεν είναι το "Μην αντιδράτε". Η λύση είναι να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα.

Κι επειδή αυτό δεν το κάνουν οι ηγετιδες πολιτικές δυνάμεις, είναι αυτες που έχουν την απόλυτη ευθύνη για την άνοδο της Ακροδεξιάς.

Αυτές την φέρνουν, όχι οι διαδηλωτές.

Κι αν εσύ θέλεις να μην έρθει η Ακροδεξιά πρέπει να ζητάς αλλαγή πολιτικής από τις κυβερνήσεις, όχι να τις χαϊδεύεις.

Δεύτερον, γιατί πολλά ιστορικά γεγονότα περιλάμβαναν μεγάλες συγκρούσεις.

Βλέπουμε όλοι πολύ θετικά τον Μάη του '68, τα Ιουλιανά της Αθήνας του '65, το αντιπολεμικό κίνημα των ΗΠΑ την εποχή του Βιετνάμ.

Ξέρετε τι επεισόδια είχαν γίνει σε όλες αυτές οι μάχες για τη δημοκρατία και για μια καλύτερη ζωη; Ξέρετε τι έλεγαν τότε οι κρατούντες; Τα ίδια! Ότι αυτοί που διαμαρτύρονται μισούν την πατρίδα τους κι ότι παίζουν το παιχνίδι ξένων δυνάμεων.

Όμως οι συγκρούσεις είναι πάντα ο δείκτης του προβλήματος.

Πόσο ακόμα νομίζετε ότι η Ιστορία θα μας κάνει το χατήρι να μας αφήνει αντί για το φεγγάρι να κοιτάμε το δάχτυλο της; Πόσο ακόμα θα μπορούμε να τρώμε από τα έτοιμα της Ιστορίας και να γλιτώνουμε τον φασισμό λόγω του '40;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους