Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το βράδυ της 17ης Οκτωβρίου, ο Νίκος Χριστοδουλίδης συμμετείχε μαζί με τον εγκάθετο της Άγκυρας στην Κύπρο, Τουφάν Ερχιουρμάν, στο λεγόμενο δικοινοτικό φεστιβάλ «ειρήνης» στην Πύλα.

Εκεί είδαμε τις γνωστές ψευδαισθήσεις να αναβιώνουν και τα παραμύθια για ειρήνη και επανένωση να επαναλαμβάνονται δια στόματος του προέδρου Χριστοδουλίδη, που επιβεβαιώνει ότι δεν διαφέρει από τους υπόλοιπους προσκυνημένους ομοσπονδιακούς πολιτικούς.

Αποδεικνύεται ότι, ως γνήσιο τέκνο του Δημοκρατικού Συναγερμού, δεν τολμά να παρεκκλίνει από την διαχρονική γραμμή του ΔΗΣΑΚΕΛ, που επιτάσσει την υποταγή και την παράδοση της πατρίδας μας στον Τούρκο εισβολέα.

Άραγε για ποια επανένωση κάνει λόγο ο ΠτΔ; Γιατί η ΔΔΟ την οποία υποστηρίζει, μόνο ως διχοτόμηση μπορεί να ερμηνευτεί, καθώς νομιμοποιεί τα τετελεσμένα που επιβλήθηκαν με την παράνομη εισβολή και τη συνεχιζόμενη κατοχή.

Για ποια ειρήνη μιλά, όταν την ίδια ώρα η Τουρκία αρνείται κάθε ενδεχόμενο να αποσύρει από το νησί τη στρατιωτική της δύναμη, που αριθμεί 40.000 στρατιώτες; Τον στρατό που το καλοκαίρι του 74’ διέπραξε θηριωδίες σε βάρος του Κυπριακού Ελληνισμού και μέχρι σήμερα κατέχει παράνομα το 37% του εδάφους της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Τα τραπεζώματα με ζιβανίες παρέα με τον ακελικό συρφέτο και τους λοιπούς τουρκολάγνους πολιτικούς, φανερώνουν το πραγματικό πρόσωπο του προέδρου. Ο Νίκος Χριστοδουλίδης αποδεικνύεται μικρός για να μπορέσει να αντιμετωπίσει την πραγματικότητα.

Αντ’ αυτού, συνεχίζει να εμπαίζει τον λαό, περιορίζεται σε ανούσιες εξαγγελίες για Μ.Ο.Ε., ενώ χωρίς καμιά ντροπή προωθεί το άνοιγμα νέων οδοφραγμάτων.

Παραμένει πιστός στην προδοτική ΔΔΟ, για την επίτευξη της οποίας ακολουθεί πιστά τη ρητορική της «επαναπροσέγγισης». Αντί να εμφανίζεται χαμογελαστός στις κάμερες μαζί με τον Ερχιουρμάν, θα έπρεπε να ντρέπεται.

Το ίδιο ισχύει για την μερίδα υποστηρικτών του, οι οποίοι εμφανίζονται ως αντιομοσπονδιακοί πατριώτες, που τιμούν τους ήρωες και τους αγώνες του έθνους. Εμείς, ως αυτόνομοι νέοι, δεν μπορούμε να σιωπούμε μπροστά στην ασυδοσία και την υποκρισία.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους