Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Για μια υπολογίσιμη μερίδα του σώματος της Εκκλησίας η σεξουαλική ζωή και η συμμετοχή στη Θεία Κοινωνία παραμένουν δύο πράγματα ασυμβίβαστα, με την ανάλογη βέβαια θεολογική κάλυψη.

Τρομακτικός αριθμός γυναικών που συμβάλλουν ενεργά στο εκκλησιαστικό έργο ως στελέχη, ανατράφηκαν με την βεβαιότητα ότι μια γυναίκα που έχει ερωτικές επιθυμίες είναι χυδαία.

Πολιτεύθηκαν λοιπόν ανάλογα και φυσικά ανάθρεψαν τα παιδιά τους με τον ίδιο τρόπο.

Ρωτούν συχνά για την υποχρέωση μονομερούς εγκράτειας κατά τις νηστήσιμες περιόδους (ευχόμενες μέσα τους να πάρουν καταφατική απάντηση, αυτές δεν το αισθάνονται ως εγκράτεια) αγνοώντας ότι κατά βάθος θεωρούν αμαρτία την σεξουαλική ζωή ακόμη και στις επιτρεπόμενες μέρες.

Η ιδιωτική τους θεολογία συχνά παρερμηνεύεται από τους συζύγους τους ως όντως εκκλησιαστική, με αποτέλεσμα αυτοί να απέχουν συστηματικά από μια τέτοια Εκκλησία.

Οι ποικίλες αυτές στάσεις αναπαράγονται μέσα από την αγωγή, την κατήχηση και την ποιμαντική καθοδήγηση.

Έτσι οι νεώτερες γενιές μαθαίνουν σταδιακά ότι στο ανθρώπινο σώμα υπάρχουν και μέλη λιγώτερο ιερά από άλλα, ότι μια φυσιολογική σωματική λειτουργία μολύνει τη γυναίκα, ότι στο ιερό βήμα δικαιούνται να εισέρχωνται οι άνδρες, ότι το πρότυπο του ζευγαριού πρέπει να είναι μία αναπαραγωγική μηχανή, ότι καλύτεροι άνθρωποι ενώπιον του Θεού είναι όσοι επιτυγχάνουν να ελέγχουν πιο αποτελεσματικά τις ορμές και τα συναισθήματά τους, ότι στον κόσμο υπάρχουν καλοί και κακοί (όσο πιο ριζικός ο διαχωρισμός τόσο πιο εύκολα πείθεσαι ότι ανήκεις στους πρώτους), ότι στις ανθρώπινες σχέσεις πρέπει να απονέμεται δικαιοσύνη, ότι οι Έλληνες συνεχίζουν (για άγνωστους λόγους) να αποτελούν τα χαϊδεμένα παιδιά του Θεού κ.π.α. Εξ αιτίας των ιδιωτικών θεολογιών η Ορθοδοξία του καθενός μας ελέγχεται.

Δεν είναι καθόλου σπάνιο το φαινόμενο ένας ομολογιακά Ορθόδοξος να αντιμετωπίζει τις ενοχές του στο πρότυπο του ρωμαιοκαθολικου μεσαίωνα, να προωθή την ατομικότητά του προτεσταντικά, να χειρίζεται τις επιθυμίες του βουδιστικά, να φανατίζεται ισλαμικά, να αισθάνεται περιούσιος κατά εβραϊκό τρόπο, να οργανώνεται ως οπαδός γύρω από έναν γκουρού κ.ο.κ. Πολύ συχνά η επιχειρηματολογία μας για κάποιο κοινωνικό ή πνευματικό ζήτημα, ακόμη δε και το σκεπτικό της (και αυτό είναι το χειρότερο), θα μπορούσαν άνετα να ανήκουν σε έναν αλλόθρησκο. --------------▪︎-------------▪︎-----------▪︎------------ ▪︎Εκ της αυλής ταύτης (Κείμενα εκκλησιαστικής κριτικής) - Εκδόσεις Αρμός, 2001

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους