20 Οκτωβρίου 1827 Διεξήχθη η Ναυμαχία του Ναβαρίνου, η οποία αποτέλεσε καθοριστικό σημείο καμπής για την επιτυχία της Ελληνικής Επανάστασης. Στο Λάιμπαχ και στη Βερόνα, οι αυλές της Ευρώπης...

Πλήρες Κείμενο:

20 Οκτωβρίου 1827 Διεξήχθη η Ναυμαχία του Ναβαρίνου, η οποία αποτέλεσε καθοριστικό σημείο καμπής για την επιτυχία της Ελληνικής Επανάστασης. Στο Λάιμπαχ και στη Βερόνα, οι αυλές της Ευρώπης αντιμετώπιζαν τους Έλληνες ως επαναστάτες εναντίον της «νόμιμης» εξουσίας. Ο Μέτερνιχ έβλεπε στο ελληνικό αίτημα έναν επικίνδυνο σπινθήρα. Η Μ.Βρετανία φοβόταν τη ρωσική κάθοδο στη Μεσόγειο. Η Γαλλία προσπαθούσε να επανέλθει στο μεγάλο ευρωπαϊκό παιχνίδι. Η Ρωσία κινούνταν ανάμεσα στην ορθόδοξη αλληλεγγύη και στην ψυχρή γεωπολιτική.

Κι όμως, οι Έλληνες άντεξαν.

Στη στεριά και στη θάλασσα. Στο Μεσολόγγι, στα Δερβενάκια, στα νησιά, στα πυρπολικά, στις ναυμαχίες του Αιγαίου.

Άντεξαν τόσο, ώστε ένα ζήτημα που το 1821 θεωρούνταν εσωτερική υπόθεση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας να μετατραπεί σε ευρωπαϊκό ζήτημα.

Και τότε εμφανίστηκε ο Γεώργιος Κάνινγκ.

Δεν υπήρξε ένας ρομαντικός φιλέλληνας που παρασύρθηκε απλώς από το μεγαλείο του Αγώνα.

Υπήρξε πολιτικός της ισχύος.

Κατανόησε όμως κάτι που άλλοι αρνούνταν ακόμη να αποδεχθούν: η Ελληνική Επανάσταση δεν μπορούσε πλέον να αγνοηθεί.

Το 1823 η βρετανική πολιτική αναγνώρισε στους Έλληνες την ιδιότητα του εμπολέμου.

Το 1826 ακολούθησε το Πρωτόκολλο της Πετρούπολης.

Και στις 6 Ιουλίου 1827, Βρετανία, Γαλλία και Ρωσία υπέγραψαν τη Συνθήκη του Λονδίνου. Η Ιερά Συμμαχία είχε ουσιαστικά ραγίσει. Ο Μέτερνιχ είχε παραμεριστεί.

Και για πρώτη φορά οι τρεις Μεγάλες Δυνάμεις δεσμεύονταν από κοινού για την επίλυση του Ελληνικού Ζητήματος, ακόμη και με μέτρα που θα μπορούσαν να επιβληθούν διά της ναυτικής ισχύος.

Έναν μήνα αργότερα, στις 8 Αυγούστου 1827, ο Κάνινγκ πέθανε.

Δεν πρόλαβε να δει τι είχε απελευθερώσει.

Δεν πρόλαβε να δει τις μοίρες των τριών στόλων να συγκεντρώνονται στα ελληνικά νερά.

Δεν πρόλαβε να δει τον Κόδριγκτον, τον Δεριγνύ και τον Χέυδεν να οδηγούν τα πλοία τους προς έναν μικρό όρμο της Πελοποννήσου.

Δεν πρόλαβε να ακούσει τον κεραυνό του Ναβαρίνου.

Στις 20 Οκτωβρίου 1827, μέσα στον κλειστό όρμο, 27 συμμαχικά πολεμικά πλοία βρέθηκαν απέναντι σε έναν πολυαριθμότερο οθωμανοαιγυπτιακό στόλο.

Και μέσα σε λίγες ώρες, η τεράστια ναυτική δύναμη που είχε φέρει ο Ιμπραήμ στην Ελλάδα έπαψε ουσιαστικά να υπάρχει ως οργανωμένος στόλος.

Ήταν μία από τις τελευταίες μεγάλες συγκρούσεις της εποχής των ιστίων.

Ήταν όμως πολύ περισσότερο από μια ναυμαχία.

Ήταν η στιγμή κατά την οποία η διπλωματία μετατράπηκε σε κανονιοβολισμό και ο κανονιοβολισμός σε Ιστορία.

Η καταστροφή του οθωμανοαιγυπτιακού στόλου άλλαξε τους συσχετισμούς. Ο Ιμπραήμ αναγκάστηκε τελικά να εγκαταλείψει την Πελοπόννησο. Ο Ρωσοτουρκικός Πόλεμος του 1828–1829, η γαλλική εκστρατεία του Μοριά και οι διαδοχικές διπλωματικές πράξεις ολοκλήρωσαν αυτό που επτά χρόνια ελληνικού αίματος είχαν καταστήσει πλέον αδύνατο να αναστραφεί: την επιστροφή της Ελλάδας στον πολιτικό χάρτη του κόσμου.

Και η ιστορία δεν σταμάτησε εκεί. Ο Ιμπραήμ επέστρεψε στην Αίγυπτο.

Ο πατέρας του, Μεχμέτ Αλή, είχε δημιουργήσει έναν στρατό και ένα κράτος πολύ ισχυρότερο από όσο μπορούσε να ανεχθεί η παρακμάζουσα Οθωμανική Αυτοκρατορία.

Λίγα χρόνια αργότερα, οι Αιγύπτιοι θα συνέτριβαν ξανά τα οθωμανικά στρατεύματα, θα καταλάμβαναν τη Συρία και θα απειλούσαν την ίδια την καρδιά της Αυτοκρατορίας.

Το 1839 ο Οθωμανικός Στρατός θα καταστρεφόταν στο Νεζίμπ.

Ο ίδιος ο οθωμανικός στόλος θα αυτομολούσε στην Αίγυπτο.

Και το 1840 οι ευρωπαϊκές δυνάμεις θα επενέβαιναν ξανά στην Ανατολική Μεσόγειο για να διατηρήσουν την ισορροπία.

Το φάντασμα του Ναβαρίνου εξακολουθούσε να πλανάται πάνω από τις θάλασσες.

Γιατί το Ναβαρίνο δεν ήταν μια απομονωμένη στιγμή.

Ήταν μέρος της μεγάλης ανατροπής του 19ου αιώνα: της παρακμής της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, της ανόδου του Ανατολικού Ζητήματος και της μετατροπής της Ανατολικής Μεσογείου σε πεδίο ανταγωνισμού των Μεγάλων Δυνάμεων.

Διαβάστε στο Μεθ' Ορμής Ακαθέκτου: https://tinyurl.com/eaff6dpf για τη Ναυμαχία της Αγκάλης (Ιτέα) και τη σημασία της στην πορεία των γεγονότων που οδήγησαν στο Ναβαρίνο. https://tinyurl.com/389s85fh για τη διπλωματική πορεία του ελληνικού ζητήματος. https://tinyurl.com/328zmbcv για τη Ναυμαχία του Ναβαρίνου. https://tinyurl.com/yf9uunze για τον Ρωσοτουρκικό Πόλεμο του 1828-29. https://tinyurl.com/2j5ews6r για την οθωμανοαιγυπτιακή σύγκρουση του 19ου αιώνα. #ΕλληνικήΕπανάσταση #ΓεώργιοςΚάνινγκ #Κάνινγκ #Ναβαρίνο #ΝαυμαχίαΤουΝαβαρίνου #ΣυνθήκηΤουΛονδίνου #Ιμπραήμ #ΜεχμέτΑλή #ΟθωμανικήΑυτοκρατορία #ΝαυτικήΙστορία #ΕλληνικήΙστορία #ΔιπλωματικήΙστορία #ΑνατολικήΜεσόγειος #ΜεθΟρμήςΑκαθέκτου #GreekWarOfIndependence #GeorgeCanning #Canning #Navarino #BattleOfNavarino #TreatyOfLondon #IbrahimPasha #MuhammadAli #OttomanEmpire #GreekHistory #NavalHistory #DiplomaticHistory #EasternMediterranean #EuropeanHistory #MilitaryHistory

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους