Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αθήνα, 19 Οκτωβρίου 2026 2 χρόνια Ρεμί // 19 Οκτωβρίου 2024.

Πριν από δύο χρόνια, αποφάσισα να κάνω κάτι που, αν με ρωτούσατε τότε πού θα με οδηγούσε, δεν θα είχα την παραμικρή ιδέα.

Ήθελα να ξεφύγω από μια τρομακτική ήττα και κάπως έτσι ξεκίνησα να γράφω για φαγητό, εστιατόρια και όλα εκείνα που μου προκαλούν συναίσθημα.

Γιατί ξεκίνησα; Δεν ξέρω.

Πού ήθελα να φτάσω; Ούτε αυτό το ήξερα.

Και τώρα, δύο χρόνια μετά, ξέρω; Όχι! Ειδικός δεν νομίζω να γίνω ποτέ.

Είμαι λιχούδης, είμαι συναισθηματικός και, όταν κάτι μου αρέσει, ενθουσιάζομαι.

Όταν δεν μου αρέσει, πάλι θα το πω. Έτσι είμαι! Αυτό που δεν περίμενα, όμως, ήταν ότι μέσα σε όλο αυτό θα γνώριζα ανθρώπους.

Ότι πίσω από μια οθόνη θα έβρισκα συντρόφους σε αυτή την περίεργη, άτυπη γευσιγνωστική περιπέτεια.

Ανθρώπους με τους οποίους μπορούμε να διαφωνούμε, να γελάμε, να λέμε τη γνώμη μας και, στο τέλος της ημέρας, να μοιραζόμαστε την ίδια αγάπη για το φαγητό.

Και κάπως έτσι, από ένας άτυπος γευσιγνώστης, έγινα ένας υπερήφανος άτυπος γευσιγνώστης μιας άτυπης Αθηναϊκής Λέσχης.

Και αυτό, για μένα, σημαίνει πολλά.

Σας ευχαριστώ πραγματικά, μέσα από την καρδιά μου, που είστε εδώ και που δώσατε σε όλο αυτό μια αξία που δεν είχα φανταστεί όταν ξεκινούσα.

Τώρα, βέβαια, αν κάποια στιγμή ανακαλύψω κάτι φοβερό, το πουλήσω πανάκριβα και γίνω ζάμπλουτος, να ξέρετε ότι δεν θα σας ξεχάσω! Θα σας στέλνω στο σπίτι μια μακαρονάδα με κιμά ή μια vongole και για επιδόρπιο γαλακτομπούρεκο ή πάστα αμυγδάλου.

Να μη λέτε ότι δεν σας σκέφτομαι! Και φυσικά, ένα τεράστιο ευχαριστώ στη Λου, που μέσα σε αυτά τα δύο χρόνια έγινε και φωτογράφος μου.

Με βρίζει καθημερινά για τα κιλά που πήρε από όλη αυτή την ιστορία, αλλά παραμένει κούκλα.

Κανονική κούκλα, όχι άτυπη! Δεν ξέρω τι θα φέρει η συνέχεια και, για να είμαι ειλικρινής, ούτε τώρα έχω κάποιο μεγάλο σχέδιο.

Ξέρω μόνο ότι ξεκίνησα χωρίς να περιμένω πολλά και σήμερα συγκινούμαι που κοιτάζω πίσω και βλέπω πόσοι άνθρωποι έγιναν μέρος αυτής της διαδρομής.

Και τώρα θα σταματήσω, γιατί με έχουν πιάσει τα δάκρυα και, αν συνεχίσω, θα αρχίσω να λέω βλακείες.

Και μπορεί να πιω κιόλας, ενώ δεν πίνω! Σας ευχαριστώ για αυτά τα δύο χρόνια. Αλήθεια. Ρεμί // Η φωτογραφία είναι αληθινή //

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους