Για την Οδύσσεια «Η ομηρική Οδύσσεια, αυτό το μοναδικό αριστούργημα, είναι -μεταξύ άλλων- το κείμενο που αποτυπώνει με τον πλέον διαυγή και ζωντανό τρόπο τη μετάβαση της ανθρωπότητας από την άγρια...

Πλήρες Κείμενο:

Για την Οδύσσεια «Η ομηρική Οδύσσεια, αυτό το μοναδικό αριστούργημα, είναι -μεταξύ άλλων- το κείμενο που αποτυπώνει με τον πλέον διαυγή και ζωντανό τρόπο τη μετάβαση της ανθρωπότητας από την άγρια κατάσταση στην πόλη και την οργανωμένη κοινωνία. Ο Οδυσσέας είναι ο άνθρωπος που βιώνει μια μεγάλη ιστορική αλλαγή και μεταμορφώνεται από κυνηγός σε πολίτης.

Με τον ίδιο τρόπο που ο Σαίξπηρ αποτυπώνει στην ολότητά της τη μετάβαση του ανθρώπου από την κοινωνία της γαιοκτησίας σε εκείνην της επικράτησης του κεφαλαίου, έτσι και ο ομηρικός ήρωας προσωποποιεί τον μεταβατικό άνθρωπο προς την κοινωνία της πόλεως. … Ο Οδυσσέας είναι το πρόσωπο που κουβαλάει μέσα του τον παλαιολιθικό άνθρωπο των σπηλαίων, τη νεολιθική επανάσταση του κτηνοτρόφου/αγρότη και τα μετασχηματίζει στον άνθρωπο-πολίτη, τον άνθρωπο που ολοκληρώνεται μόνον όταν συνυπάρχει με άλλους ανθρώπους. … Η ανιστορική και, τελικά, βαθιά στατική και συντηρητική αντίληψη ότι όλα στον άνθρωπο είναι ατομικές επιλογές και ότι η λύση των προβλημάτων του θα επιτευχθεί μόνο με την αυτοβελτίωση και την ψυχική ευημερία δεν απουσιάζει από την ταινία.

Μόνο που ο άνθρωπος είναι πρώτα και πέρα από όλα ον ιστορικό κάτι που εύγλωττα μας δείχνει η ομηρική Οδύσσεια παρόλο που είναι ένα κείμενο με τρομερά έντονο το μυθολογικό στοιχείο. … H ομηρική Οδύσσεια είναι μια συγκλονιστική καταγραφή αυτής της πίστης του ανθρώπινου που για πρώτη φορά συνειδητοποιεί ότι έχει μέλλον επειδή έχει παρελθόν. … Κάθε φορά που ερχόμαστε σε επαφή με μία μεγάλη αφήγηση για τον κόσμο και τη θέση του ανθρώπου σε αυτόν, ερχόμαστε πιο κοντά στη σύλληψη του κόσμου και της πραγματικότητας εν συνόλω.

Στον κατακερματισμένο κόσμο που μας περιβάλλει, όπου και η πραγματικότητα κομματιάζεται σε ψηφίδες κι επιμέρους αφηγήσεις, ο άνθρωπος αδυνατεί να κατανοήσει την ιστορική του θέση κι απομακρύνεται από την ιστορική του συνείδηση.

Γίνεται ένας υπηρέτης ενός αέναου παρόντος που μπουκώνεται από content και ψυχία από το εφήμερο.

Η ιστορική συνείδηση χάνεται.

Δεν υπάρχει παρελθόν, τη μνήμη αντικαθιστά η νοσταλγία και η βιωμένη εμπειρία του χθες εκφυλίζεται στην αισθητικοποίηση του vintage.

Ο άνθρωπος που έχει μόνο παρόν αδυνατεί να φανταστεί το μέλλον του κι, ακόμα περισσότερο, να το σχεδιάσει. … Η ανάγνωση και η σύλληψη της πραγματικότητας στο μεγάλο της σχήμα είναι προϋπόθεση για την αλλαγή της και η συμβολή των μεγάλων λογοτεχνικών αφηγήσεων σε αυτήν τη διαδικασία είναι καθοριστική».

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους