Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Είναι πραγματικά αξιοθαύμαστο πώς άνθρωποι που μπερδεύουν το τρακτέρ με το SUV και νομίζουν ότι τα πορτοκάλια φυτρώνουν απευθείας στα ράφια των σούπερ μάρκετ, έχουν την αποκλειστική ευθύνη να νομοθετούν για τον πρωτογενή τομέα.

Οι πολιτικοί μας, εγκλωβισμένοι στις κλιματιζόμενες αίθουσες των υπουργείων και τις θεωρητικές αναλύσεις των τεχνοκρατών, έχουν αναπτύξει μια μοναδική «ανοσία» στην πραγματικότητα της ελληνικής γης.

Γεμίζουν τα προεκλογικά τους φυλλάδια με βαρύγδουπες λέξεις όπως «ψηφιακή μετάβαση», «πράσινη ανάπτυξη» και «καινοτομία», την ίδια ώρα που ο αγρότης και ο κτηνοτρόφος παλεύουν να επιβιώσουν από το κόστος του πετρελαίου, τις εξευτελιστικές τιμές παραγωγού και τα ανύπαρκτα δίκτυα ασφαλείας.

Για τους πολιτικάντηδες, η αγροτιά είναι απλώς ένας αριθμός σε ένα γράφημα ή, ακόμα χειρότερα, μια δεξαμενή ψήφων που θυμούνται κάθε τέσσερα χρόνια, μοιράζοντας υποσχέσεις και χτυπήματα στην πλάτη.

Το πιο εξοργιστικό, όμως, δεν είναι η άγνοιά τους· είναι η αλαζονεία τους.

Κάθε φορά που μια αυθεντική, λογική πρόταση έρχεται από τους ίδιους τους ανθρώπους της παραγωγής —κάτι που θα μπορούσε πραγματικά να ελαφρύνει το κόστος, να προστατεύσει τον καταναλωτή και να κρατήσει τους νέους στα χωριά τους θάβεται με συνοπτικές διαδικασίες κάτω από τόνους γραφειοκρατίας και μικροπολιτικών σκοπιμοτήτων.

Οτιδήποτε είναι για το καλό του πολίτη φαντάζει κοστοβόρο ή αντίθετο με τις ευρωπαϊκές οδηγίες». Αντίθετα, οι επιδοτήσεις-ψίχουλα και τα επικοινωνιακά τεχνάσματα βαφτίζονται στήριξη.

Όσο η πολιτική ηγεσία αρνείται να λερώσει τα παπούτσια της με το χώμα της παραγωγής, τόσο θα συνεχίζει να καταστρέφει το μέλλον της χώρας.

Γιατί μια χώρα που δεν μπορεί να θρέψει τον εαυτό της, είναι μια χώρα καταδικασμένη να εξαρτάται από τους άλλους. Και αυτό δεν είναι απλώς άγνοια· είναι έγκλημα κατά των πολιτών.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους