Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τα τρολ της ανωνυμίας. Όταν λείπουν τα επιχειρήματα, περισσεύει η λάσπη Στις Σπέτσες, η δημόσια κριτική είναι δικαίωμα.

Η ανωνυμία, όμως, δεν μπορεί να αποτελεί άλλοθι για συκοφαντία, προσωπική στοχοποίηση και χειραγώγηση της κοινής γνώμης.

Υπάρχει διαφορά ανάμεσα στον πολίτη που εκφράζει επώνυμα την άποψή του και σε εκείνον που κρύβεται πίσω από ψεύτικο προφίλ, επιτίθεται και αποφεύγει κάθε ευθύνη.

Σε μια μικρή κοινωνία, όπου όλοι γνωρίζονται, τέτοιες επιθέσεις μπορούν να επηρεάσουν την καθημερινότητα, την επαγγελματική ζωή και την κοινωνική υπόσταση ανθρώπων.

Αυτό δεν είναι μαγκιά ή δημοκρατικός διάλογος.

Είναι η ευκολία του να επιτίθεσαι χωρίς να εκτίθεσαι. Ο Δήμος πρέπει να ελέγχεται και οι αιρετοί να λογοδοτούν.

Κάθε απόφαση, έργο, δαπάνη και παράλειψη υπόκειται σε δημόσια κριτική.

Ο έλεγχος, όμως, απαιτεί στοιχεία και η διαφωνία επιχειρήματα.

Όταν κυριαρχούν προσβολές, προσωπικές αιχμές και επαναλαμβανόμενες επιθέσεις από ανώνυμα προφίλ, εύλογα τίθεται το ερώτημα αν στόχος είναι η ενημέρωση ή η απαξίωση.

Η αναπαραγωγή παρόμοιων μηνυμάτων μπορεί να δημιουργεί τεχνητή εντύπωση, χωρίς όμως να αποδεικνύει από μόνη της συντονισμό.

Είναι άδικο ο επώνυμος πολίτης να εκτίθεται και να δέχεται επιθέσεις από άγνωστους λογαριασμούς.

Το αποτέλεσμα μπορεί να είναι η σιωπή ανθρώπων που φοβούνται ότι θα γίνουν ο επόμενος στόχος, φτωχαίνοντας έτσι ο δημόσιος διάλογος.

Η ανωνυμία μπορεί να προστατεύει όποιον φοβάται αντίποινα, δεν αποτελεί όμως λευκή επιταγή για προσβολές, ψευδείς ισχυρισμούς ή οργανωμένη παρενόχληση.

Οι διαφωνίες και η αυστηρή κριτική είναι θεμιτές και απαραίτητες.

Δεν είναι αποδεκτό, όμως, η επανάληψη μιας κατηγορίας να υποκαθιστά την απόδειξη και η ένταση την αλήθεια.

Όποιος διαφωνεί με τον Δήμο, ας παρουσιάσει στοιχεία.

Όποιος αμφισβητεί μια απόφαση ή καταγγέλλει μια παράλειψη, ας εξηγήσει συγκεκριμένα το γιατί. Κανένας Δήμος δεν βρίσκεται υπεράνω κριτικής.

Κανένας πολίτης, όμως, δεν πρέπει να γίνεται στόχος ανώνυμης εκστρατείας απαξίωσης χωρίς στοιχεία και όρια. Στις Σπέτσες οι άνθρωποι συναντιούνται καθημερινά και η διαδικτυακή τοξικότητα αφήνει πίσω της καχυποψία, διχασμό και δηλητηριασμένες σχέσεις.

Χρειάζεται, λοιπόν, όριο όχι στην κριτική, αλλά στην ανώνυμη επίθεση που αντικαθιστά τον διάλογο με τη λάσπη.

Η δημοκρατία χρειάζεται κριτές, όχι διαδικτυακούς εκτελεστές. Οι Σπέτσες χρειάζονται πολίτες με φωνή, όχι ψεύτικες φωνές που επιβάλλονται με εκφοβισμό και απαξίωση.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους