💥 Η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας συνηθίζει να κατηγορεί τους πολιτικούς της αντιπάλους για «λαϊκισμό» και να αυτοπροβάλλεται ως η μοναδική δύναμη ορθολογισμού, τεχνοκρατικού εκσυγχρονισμού και...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Πρόκειται για ένα καλοστημένο αφήγημα, που επιχειρεί να διαιρέσει την κοινωνία σε «υπεύθυνους και λογικούς» από τη μία πλευρά, και «αναχρονιστικούς λαϊκιστές» από την άλλη.

Ωστόσο, πίσω από το προσωπείο του «επιτελικού μάνατζμεντ» και την επίκληση της τεχνοκρατικής αυθεντίας, κρύβεται η πιο βαθιά μορφή λαϊκισμού: ο τεχνοκρατικός λαϊκισμός (techno-populism) του δήθεν επιτελικού κράτους.

Ένα πολιτικό μοντέλο που παρουσιάζει τις ταξικές, αντικοινωνικές και αντιπεριβαλλοντικές επιλογές όχι ως πολιτικές αποφάσεις, αλλά ως τη «μοναδική επιστημονικά ορθή λύση». 🎯 Το «πράσινο ξέπλυμα» ως τεχνοκρατικός λαϊκισμός Η πιο κραυγαλέα εκδήλωση αυτού του κυβερνητικού λαϊκισμού εντοπίζεται στον τομέα του περιβάλλοντος και της κλιματικής κρίσης: Η «πράσινη μετάβαση» ως ευκαιρία ολιγοπωλιακής κερδοσκοπίας: Η κυβέρνηση επικαλείται συνεχώς την «πράσινη μετάβαση», μετατρέποντάς την όμως σε πεδίο κερδοσκοπίας για λίγους επιχειρηματικούς ομίλους.

Η ανεμπόδιστη για τους μεγαλοσχήμονες χωροθέτηση ΑΠΕ σε προστατευόμενες περιοχές Natura και βουνοκορφές βαφτίζεται «κλιματική πολιτική», ενώ όποιος τοπικός φορέας ή οικολογική οργάνωση αντιδρά, διασύρεται ως «αναχρονιστικός» ή «αρνητής της ανάπτυξης». Επιδοματικός λαϊκισμός αντί δομικών λύσεων: Η αντιμετώπιση της ενεργειακής φτώχειας και της ακρίβειας δεν γίνεται με τον έλεγχο των υπέρογκων περιθωρίων κέρδους στην ενέργεια ή την ενίσχυση των Ενεργειακών Κοινοτήτων των πολιτών, αλλά με την αέναη ανακύκλωση «ειδικών επιδομάτων» (Market Pass, Fuel Pass). Η τακτική αυτή στοχεύει στην πρόσκαιρη εξαγορά της ανοχής των πολιτών, αφήνοντας ανέγγιχτο τον πυρήνα της αισχροκέρδειας.

Η μετάθεση της ευθύνης στις «διαχρονικές παθογένειες»: Κάθε φορά που η χώρα πλήττεται από καταστροφικές πυρκαγιές ή πλημμύρες, το κυβερνητικό αφήγημα μετατοπίζεται ακαριαία από την πολιτική ευθύνη στην «κλιματική αλλαγή» ως αόρατη απειλή, ή στο «βαθύ, διαχρονικό κράτος». Το κυβερνών κόμμα αυτοπαρουσιάζεται ταυτόχρονα ως εξουσία αλλά και ως «θύμα» ενός δυσκίνητου καθεστώτος που προσπαθεί – δήθεν – να εκσυγχρονίσει. 🌺 Η οικολογική απάντηση: δημοκρατία και κοινωνική δικαιοσύνη Ο τεχνοκρατικός λαϊκισμός απογυμνώνει την πολιτική από τις αξίες της, μετατρέποντας τους πολίτες σε παθητικούς καταναλωτές μέτρων και επιδομάτων.

Για τους ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ – Οικολογία, η αντιμετώπιση της οικολογικής και κοινωνικής κρίσης δεν είναι θέμα τεχνοκρατικών αλγορίθμων ούτε επικοινωνιακών συνθημάτων. 🌺 Η πραγματική πράσινη μετάβαση απαιτεί: 🌻 Δημοκρατικό σχεδιασμό: Συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών στις αποφάσεις για την ενέργεια και το περιβάλλον. 🌻 Δίκαιη μετάβαση: Προστασία των πιο ευάλωτων νοικοκυριών και όχι επιδότηση της αισχροκέρδειας των ολιγοπωλίων. 🌻 Προστασία της βιοποικιλότητας: Σεβασμό στα οικοσυστήματα και τέλος στην καταστροφή των φυσικών μας πόρων στο όνομα μιας εφήμερης «ανάπτυξης». 👉 Απέναντι στον τεχνοκρατικό λαϊκισμό της κυβέρνησης που βαφτίζει το συμφέρον των λίγων ως «μονόδρομο», οφείλουμε να προτάξουμε ένα πολιτικό μέτωπο για κοινωνική δικαιοσύνη, οικολογική βιωσιμότητα και εμβάθυνση της δημοκρατίας.

Η δημοκρατική αντιπολίτευση θα πρέπει να ενσωματώσει τις αρχές της πολιτικής οικολογίας στον πυρήνα ενός μοντέλου βιώσιμης προοπτικής και όχι ως «greenwashing», να αμφισβητήσει τον παραγωγισμό και την αναπτυξιολαγνεία, να αλλάξει το μοντέλο παραγωγής και κατανάλωσης, να υπερασπιστεί τα συλλογικά αγαθά με δημόσια ανάκτηση στρατηγικών τομέων, να προωθήσει τον συνεργατισμό, την κυκλική οικονομία, τη διαγεννεακή δικαιοσύνη, τη φθηνή και οικολογική ενέργεια, την αξιοβίωτη κοινωνία. Και αυτά περνούν μέσα από την ανασυγκρότηση του αυτόνομου Πράσινου πόλου. https://www.documentonews.gr/article/oikologikes-politikes-anti-gia-technokratiko-laikismo-me-prasino-xeplyma/ @ακόλουθοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους