Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αν και η φωτογραφία που κυκλοφορεί αυτές τις μέρες στο διαδίκτυο είναι προϊόν τεχνητής νοημοσύνης, δεν θα μπορούσα να αντισταθώ στον αγαπημένο μου ροζ πάνθηρα, ο οποίος, μέσα σε όλο αυτό το χάος, μοιάζει να απολαμβάνει τη δική του επανάσταση.

Αφήνοντας όμως το χιούμορ στην άκρη, διαβάζοντας ορισμένα σχόλια στη χθεσινή μου ανάρτηση, διαπίστωσα πόσο εύκολα η κοινωνική αγανάκτηση μπορεί να μετατραπεί σε άλλοθι για τη βία και πόσο πρόθυμοι είναι κάποιοι να χειροκροτήσουν τις καταστροφές όταν θεωρούν πως εξυπηρετούν έναν σκοπό.

Η φτώχεια, η ανέχεια, οι κοινωνικές ανισότητες, η ακρίβεια, οι πόλεμοι, η λαθρομετανάστευση και η γενικευμένη ανασφάλεια έχουν δημιουργήσει ένα εκρηκτικό κοινωνικό περιβάλλον.

Η συσσωρευμένη οργή έχει βαθιές πολιτικές και κοινωνικές ρίζες, ενώ οι ευθύνες εκείνων που διαχειρίζονται τις τύχες εκατομμυρίων ανθρώπων είναι τεράστιες.

Τίποτα από αυτά, ωστόσο, δεν μετατρέπει αυτομάτως κάθε πράξη βίας σε κοινωνικό αγώνα.

Ανάμεσα στα καταστήματα που αναφέρθηκε ότι λεηλατήθηκαν στη Γαλλία βρίσκονται ακόμη και βιβλιοπωλεία.

Η διαμαρτυρία αποτελεί θεμελιώδες δικαίωμα, η κοινωνική αδικία απαιτεί ουσιαστικές λύσεις και η κρατική αυθαιρεσία δεν μπορεί να μένει στο απυρόβλητο.

Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι οφείλουμε να επικροτούμε εμπρησμούς, λεηλασίες και καταστροφές ή, ακόμη χειρότερα, να ευχόμαστε να επαναληφθούν σε μια άλλη χώρα.

Η οργή μιας κοινωνίας μπορεί να έχει χίλιους λόγους να ξεσπάσει.

Το να αναγνωρίζω, όμως, τις αιτίες της οργής δεν με υποχρεώνει να επικροτώ κάθε συνέπειά της.

Σιχαίνομαι τη βία, σε οποιαδήποτε μορφή της, από όπου κι αν προέρχεται και με οποιαδήποτε δικαιολογία κι αν επιχειρείται να νομιμοποιηθεί. Δεν πρόκειται να την εξωραΐσω, να την επιδοκιμάσω ή να κάνω εκπτώσεις στις αρχές μου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους