Original Post

Πλήρες Κείμενο:

25 ΝΟΈΜΒΡΗ ΜΈΡΑ ΑΝΑΤΊΝΑΞΗΣ ΤΟΥ ΓΟΡΓΟΠΌΤΑΜΟΥ (Μέχρι τότε θα σας ταράξουμε στα ιστορικά γεγονότα και στα πρόσωπα που πρωταγωνίστησαν στην Εθνική Αντίσταση εναντίον των κατακτητών.) Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΠΕΛΟΠΙΔΑΣ: Ο Παντελής Λάσκας γεννήθηκε στο Λουτράκι το 1915 Ήταν γιγαντόσωμος και λιγομίλητος Τα μεγαλύτερα αδέλφια του, Βασίλης και Πέτρος, προσχώρησαν στο κομμουνιστικό κίνημα, όπου αναδείχτηκαν σε ηγετικές μορφές στην Αργολιδοκορινθία Ο Βασίλης σκοτώθηκε στα Γεράνεια στις 1-5-1942, σε σύγκρουση με όργανα των κατακτητών Είχε από το 1930 μέχρι τον θάνατο του έξι καταδίκες για την αγωνιστική του δράση και είχε εκτίσει 32 μήνες φυλακή και 24 εξορία Ο Πέτρος, υποψήφιος βουλευτής του ΚΚΕ το 1932 στην Αργολιδοκορινθία, εκτελέστηκε στο Κούρνοβο στις 4-6-1943 με την Ακροναυπλιώτικη ομάδα, μαζί με άλλους 106 αγωνιστές σέρνοντας πρώτος τον χορό Μέχρι τότε είχε κι αυτός εννέα χρόνια φυλακή Η αδελφή του Μαρίνα, δολοφονήθηκε μετά από άγρια βασανιστήρια από Γερμανούς και ταγματασφαλίτες στο Λιγουριό της Αργολίδας αρχές Ιούνη του ’44, ως στέλεχος του ΕΑΜ Η σεμνότητα και ο αγωνιστικός χαρακτήρας του Παντελή Λάσκα, που δοξάστηκε ως Πελοπίδας, δεν επέτρεψαν να δημιουργηθεί θόρυβος και φασαρία γύρω από τα όνομά του Ακατάβλητος και ικανότατος μαχητής, ηγετική φυσιογνωμία με σπάνιες οργανωτικές ικανότητες, δωρικός, ανυπόκριτα σεμνός, με μια ανυπέρβλητη ηθική ακεραιότητα να συνοδεύει όλη την πορεία του Άτρομος και συντροφικός όσο λίγοι Είχε την πρόνοια να κρατάει κάθε βράδυ λίγο ψωμί ή καπνό από το μερίδιο που του αναλογούσε, και το πρωί που οι υπόλοιποι ξυπνούσαν με το στόμα στεγνό, έκοβε σε μικρά κομματάκια το φυλαγμένο ψωμί και τον καπνό και τα μοίραζε Η κοπιώδης όμως γνωριμία με το αγωνιστικό του οδοιπορικό και η ολοκλήρωση της ιστορικής του βιογραφίας, μας κάνουν να μιλάμε πλέον για ένα ηγετικό στέλεχος πλάι στα κορυφαία στελέχη της Αντίστασης, του ΕΛΑΣ και του ΔΣΕ Ο Παντελής Λάσκας εντάχθηκε από μικρή ηλικία στο ΚΚΕ, ανέπτυξε κομματική δράση και διώχθηκε την περίοδο της Δικτατορίας του Μεταξά Ο Παντελής Λάσκας πολέμησε στην Αλβανία όπου τιμήθηκε με αριστείο ανδρείας Με τη συνθηκολόγηση, έφτασε στην πόλη του και προσπάθησε άμεσα να οργανώσει την τοπική αντίσταση Η προσπάθειά του απέτυχε λόγω αντικειμενικών δυσκολιών (έλλειψη οργάνωσης, εγγύτητα στο Λεκανοπέδιο Αττικής) Επικηρύχθηκε από τις αρχές και διέφυγε προς τη Ρούμελη Η τετράδα Διαμαντής, Πελοπίδας, Μπελής, Παλαιολόγος αποτέλεσε την ηγετική ομάδα του ΔΣΕ στην Ρούμελη Ήταν από τους πρώτους που εντάχθηκε στην αντάρτικη ομάδα του Άρη Βελουχιώτη τον Ιούνιο του 1942 με το όνομα Πελοπίδας Έλαβε μέρος σε όλες τις μάχες στο ξεκίνημα του ΕΛΑΣ στη Ρούμελη (Ρεκά, Κρίκελλο, Γοργοπόταμο, Μικρό Χωριό) Αργότερα έγινε καπετάνιος του ΕΛΑΣ στη Στερεά Ελλάδα και ήταν από τα κορυφαία στελέχη της Αντίστασης Τον Ιούνιο του 1943 πέρασε στην Πελοπόννησο μαζί με τους καπετάνιους Παπούα και Ωρίωνα, για να οργανώσουν τον ΕΛΑΣ που δρούσε εκεί Ο Πελοπίδας έγινε καπετάνιος και αρχηγός του πρώτου Στρατηγείου Πελοποννήσου του ΕΛΑΣ Όμως, πολιτικές σκοπιμότητες και ισορροπίες δεν επέτρεψαν να οργανωθεί εκεί ο ΕΛΑΣ, όπως στη Ρούμελη Ανακλήθηκε μετά από τρεις μήνες και τοποθετήθηκε καπετάνιος του τάγματος ασφαλείας του ΓΣ του ΕΛΑΣ Ξαναπέρασε με τον Άρη στον Μοριά τον Απρίλιο του 1944, όπου ως καπετάνιος των αντάρτικων δυνάμεων στη Βόρεια Πελοπόννησο (8η Ταξιαρχία), προσπάθησε να κερδίσει το χρόνο της απουσίας του, καθιστώντας εκεί τον ΕΛΑΣ αξιόμαχο Περέμεινε στην Πελοπόννησο μετά την απελευθέρωση και έλαβε μέρος στα Δεκεμβριανά Ως καπετάνιος του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Αργολιδοκορινθίας, πολέμησε στην Αθήνα στις μάχες στου Μακρυγιάννη, στο Μεταξουργείο και στον Κολωνό Μετά την ήττα του ΕΛΑΣ στα Δεκεμβριανά, αποχώρησε από την Αθήνα με το Σύνταγμά του για την Πελοπόννησο Βλέποντας ότι η συμφωνία της Βάρκιζας αφόπλιζε το λαϊκό κίνημα, συμπαρατάχτηκε με την κίνηση του Άρη Βελουχιώτη και τον ακολούθησε μέχρι τον θάνατό του στη Μεσούντα στις 15 Ιούνη του 1945 Το τεράστιο κύρος και η ιστορία της οικογένειάς του, ο σεβασμός που του αναγνώριζαν οι πάντες, ενίσχυσαν πολιτικά και ηθικά τον Αρη, που στο πρόσωπο του Πελοπίδα γνώρισε τον πολυτιμότερο και ικανότερο σύντροφο και συνεργάτη του Μετά τον θάνατο του Άρη στη Μεσούντα (15-6-1945), κρύφτηκε στις βουνοκορφές της Ρούμελης και βρέθηκε στην πρώτη ομάδα των ένοπλων καταδιωκόμενων της Φθιώτιδας, από τον Απρίλη του 1946 Οι μεγάλες οργανωτικές, πολιτικές και στρατιωτικές του αρετές, συντέλεσαν ώστε το τμήμα Πελοπίδα-Μπελή-Παλαιολόγου, να χαρακτηρίζεται από το ΓΕΣ ως το τμήμα που άλλαξε την κατάσταση στη Ρούμελη, καθιστώντας το ΔΣΕ Ρούμελης την πιο αξιόμαχη και υπολογίσιμη αντάρτικη δύναμη Έλαβε μέρος σε πολλές μάχες σε Ευρυτανία, Φωκίδα, Φθιώτιδα, Βοιωτία και αναδείχτηκε πάλι με το σπαθί του καπετάνιος του ΔΣΕ Τα χαράματα της 21ης Οκτώβρη του 1948, έπεφτε νεκρός σε ενέδρα αποσπάσματος εθνοφυλακής και χωροφυλάκων στο χωριό Δαύλεια Βοιωτίας Σύμφωνα με την επίσημη Ένορκη προανάκριση που διενεργήθη στις 19/11/1948 από τόν τότε Διοικητή Χωροφυλακής Βοιωτίας,Ταγματάρχη Αλεξίου Βασίλη, στην ενέδρα έλαβαν μέρος δύο ομάδες Η πρώτη αποτελείτο από 4 Χωροφύλακες και 5 Δαυλειώτες, μέλη των ΜΑΥ Δαυλείας Η δεύτερη αποτελείτο από 6 Δαυλειώτες, μέλη των ΜΑΥ Δαυλείας, έναν αδειούχο Στρατιώτη και έναν χωροφύλακα Ο καπετάν Πελοπίδας πυροβολήθηκε στις 04:45', αρχικά από 2 ΜΑΥδες Όλοι οι Χωροφύλακες προήχθησαν σε ανώτερους βαθμούς, στα δε μέλη των ΜΑΥ Δαυλείας απονεμήθηκε Πολεμικός Σταυρός Γ' Τάξεως καί πανηγυρικός Έπαινος, διότι όπως αναφέρει η Προανάκριση "επέδειξαν αυτοθυσίαν, ευψυχίαν και αλληλεγγύην" Ο Παντελής Λάσκας, ο καπετάνιος Πελοπίδας, ήταν μία από τις ηρωικότερες και θρυλικές μορφές των δύο ένοπλων αγώνων (ΕΛΑΣ-ΔΣΕ) Στη μνήμη του, μέλη και φίλοι του Συλλόγου των απογόνων της ΕΑ και του ΔΣΕ του Παραρτήματος Λουτρακίου-Περαχώρας, προσφέρουν στην τοπική οργάνωση του ΚΚΕ ένα χρηματικό ποσό

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους