Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ανακάλυψα χθες τυχαία αυτό εδώ το πορτραίτο. Είναι ο 22χρονος εαυτός μου, όπως τον είδε εκείνος ο τουρίστας -προσωπογράφος, Ολλανδός νομίζω ήταν.

Σε ένα γραφικό καφενείο- ταβερνάκι στην Πάρο, στις πρώτες καλοκαιρινές διακοπές με δικά μου χρήματα μαζί με την αδερφή μου, αφού μόλις είχε τελειώσει η πρώτη μου σχολική χρονιά σαν δασκάλα.

Το κοιτάζω τώρα και συνειδητοποιώ παραξενεμένη ότι ξανασυναντιέμαι με αυτόν τον νεανικό εαυτό, αφού σήμερα βρίσκομαι στο ακριβώς αντίθετο σημείο, όπου κλείνει ο κύκλος της επαγγελματικής μου ζωής.

Και απορώ: πότε πέρασαν όλα αυτά τα χρόνια; Χρόνια με τόσες εμπειρίες, με χαρές και λύπες, επιτυχίες και αποτυχίες- μια ολόκληρη ζωή.

Νιώθω την παρόρμηση να πω σ' αυτό το ανήσυχο κοριτσάκι που ξεκινούσε τότε, άπειρο και ευάλωτο, με τόσες ευαισθησίες κι ανασφάλειες, με άγνοια για το τι θα του φέρει η ζωή στο μέλλον: "Μην ανησυχείς, όλα θα πάνε καλά!" Αλλά νομίζω ότι δεν το χρειάζεται τώρα πια, γιατί μάλλον ξέρει ότι τα κατάφερε.

Και ξέρει ότι θα τα καταφέρει και σ' αυτό το νέο κεφάλαιο ζωής που ξεκινάει τώρα, αφού έγινε πιο σοφή και πιο δυνατή! Συνεχίζουμε,λοιπόν και με τη βοήθειά Του θα τα καταφέρουμε και πάλι!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους