Ένας άνθρωπος, έχασε μέσα σε λίγους μήνες, όσα θεωρούσε πολύτιμα. Την δουλειά του, την ηρεμία του, τους ανθρώπους, που εμπιστευόταν. Ένα βράδυ, στάθηκε μπροστά σε ένα εικονοστάσι, και είπε με πίκρα...
Ένας άνθρωπος, έχασε μέσα σε λίγους μήνες, όσα θεωρούσε πολύτιμα. Την δουλειά του, την ηρεμία του, τους ανθρώπους, που εμπιστευόταν.
Ένα βράδυ, στάθηκε μπροστά σε ένα εικονοστάσι, και είπε με πίκρα: Θεέ μου, τόσα χρόνια Σε παρακαλώ.
Πού ήσουν, όταν σε χρειαζόμουν; Γιατί άφησες να συμβούν όλα αυτά; Εκείνη τη στιγμή, μπήκε στο μικρό εκκλησάκι, ένας ηλικιωμένος άνδρας.
Άκουσε τα λόγια του, και τον ρώτησε: Αν μπορούσες, να δεις την ζωή σου, από την αρχή μέχρι το τέλος, θα εμπιστευόσουν περισσότερο, τον Θεό ή τον εαυτό σου; Τον εαυτό μου, απάντησε θυμωμένα.
Εγώ ξέρω τι χρειάζομαι.
Ο γέροντας, τον κοίταξε, βαθιά στα μάτια.
Τότε πες μου κάτι.
Όταν ήσουν παιδί, και έκλαιγες, επειδή ο πατέρας σου δεν σε άφηνε, να αγγίξεις την φωτιά, πίστευες πως δεν σε αγαπούσε; Όχι.
Ήξερε πως θα καιγόμουν.
Και τώρα, που δεν καταλαβαίνεις, γιατί ορισμένα πράγματα, συμβαίνουν στην ζωή σου, είσαι βέβαιος, πως η σιωπή του Θεού σημαίνει απουσία Του; Ο άνθρωπος σώπασε.
Ο γέροντας συνέχισε: Πρόσεξε, όμως, παιδί μου.
Δεν σου λέω, πως κάθε πόνος, κρύβει μια εξήγηση, που θα μάθεις κάποτε.
Υπάρχουν πληγές, που δεν καταλαβαίνουμε, και δάκρυα, που δεν στεγνώνουν εύκολα.
Σου λέω μόνο, πως δεν χρειάζεται, να καταλάβεις τα πάντα, για να συνεχίσεις να εμπιστεύεσαι.
Ο άνθρωπος κοίταξε ξανά την εικόνα του Χριστού.
Και τι να κάνω τώρα; ψιθύρισε. Να Του πεις, την αλήθεια σου.
Να κλάψεις, να ρωτήσεις, ακόμη και να Του πεις, πως δεν αντέχεις.
Αλλά μην κλείσεις την πόρτα, σε Εκείνον, που μπορεί να γίνει το καταφύγιό σου, μέσα στην καταιγίδα.
Πριν φύγει, ο γέροντας, τού είπε κάτι που δεν ξέχασε ποτέ: Μη μετράς, την αγάπη του Θεού, από όσα σου χαρίζει.
Γιατί, αν αύριο χάσεις όλα όσα αγαπάς, θα πιστέψεις πως έχασες και τον Θεό; Εκείνο το βράδυ, ο άνθρωπος, δεν πήρε απαντήσεις, στα ερωτήματά του.
Πήρε, όμως, μαζί του, ένα ερώτημα που άλλαξε τον τρόπο, με τον οποίο προσευχόταν.
Και ίσως αυτό, να ήταν η αρχή.
Σκέψου κι εσύ: Αν ο Θεός, δεν σου εξηγήσει ποτέ, το γιατί μιας δοκιμασίας, θα μπορέσεις να συνεχίσεις, να Του εμπιστεύεσαι, το μετά της ζωής σου; Πηγη: Εκ της συντακτικής ομάδας του: Ιερός Ναός Αγίου Κωνσταντίνου Κολωνού π. Αθανάσιος
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους