Κάποτε πίστευα πως το πιο σημαντικό ήταν να καταφέρω να κάνω τη δουλειά που αγαπώ. Σήμερα καταλαβαίνω πως εξίσου σημαντικό είναι να μπορώ να ζω και τη ζωή που αγαπώ. Κι αυτό είναι κάτι που η...
Κάποτε πίστευα πως το πιο σημαντικό ήταν να καταφέρω να κάνω τη δουλειά που αγαπώ.
Σήμερα καταλαβαίνω πως εξίσου σημαντικό είναι να μπορώ να ζω και τη ζωή που αγαπώ.
Κι αυτό είναι κάτι που η μητρότητα με έκανε να δω πολύ διαφορετικά.
Δεν σταμάτησα να έχω φιλοδοξίες.
Δεν έπαψα να σκέφτομαι το επόμενο βιβλίο, την επόμενη ιδέα, όλα εκείνα που θέλω ακόμη να δημιουργήσω.
Απλώς, ανάμεσα σε όλα όσα ονειρεύομαι, προστέθηκε κάτι που δεν είχα συνειδητοποιήσει πόσο πολύ θα με άλλαζε: η επιθυμία να έχω τον χρόνο να τα ζήσω.
Γιατί τι νόημα έχει να δημιουργείς συνεχώς κάτι καλύτερο για το αύριο, αν στο μεταξύ χάνεις όλα εκείνα που κάνουν όμορφο το σήμερα; Δεν είναι πάντα εύκολο.
Υπάρχουν μέρες που δεν προλαβαίνω όσα θέλω, στιγμές που κουράζομαι, φορές που αναρωτιέμαι πώς θα χωρέσουν όλα σε ένα εικοσιτετράωρο.
Αλλά εξακολουθώ να πιστεύω βαθιά σε αυτό που δημιουργώ.
Και ίσως τώρα να έχω έναν ακόμη πιο ουσιαστικό λόγο να προσπαθώ.
Θέλω η κόρη μου να μεγαλώσει βλέποντας μια μαμά που αγαπά πολύ την οικογένειά της, αλλά δεν σταμάτησε να αγαπά και όλα εκείνα που την κάνουν να αισθάνεται ο εαυτός της.
Όχι μια μαμά που τα προλαβαίνει όλα.
Ούτε μια μαμά που δεν δυσκολεύεται ποτέ.
Μια μαμά που προσπαθεί να φτιάξει χώρο στη ζωή της για όλα όσα αγαπά, αντί να αναγκάζεται να διαλέξει ποια θα αφήσει πίσω.
Γιατί τελικά δεν ονειρεύομαι μόνο να δω μέχρι πού μπορεί να φτάσει η δουλειά μου. Ονειρεύομαι να μη χρειαστεί να μικρύνει η ζωή μου για να μεγαλώσει. 🤍
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους