Μετά το σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο - Τσίρκο - Θεατρική Παράσταση κλπ, όπου με πρωτοβουλία δημοτών συζητήθηκε το ζήτημα της νομιμότητας του Νέου Κενταύρου, και το κατά πόσο η σύμβαση με την οποία...
Μετά το σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο - Τσίρκο - Θεατρική Παράσταση κλπ, όπου με πρωτοβουλία δημοτών συζητήθηκε το ζήτημα της νομιμότητας του Νέου Κενταύρου, και το κατά πόσο η σύμβαση με την οποία μισθώνεται ο χώρος και "αδειοδοτήθηκε" και κατακασκευάζεται το κτίσμα, περιγράφει αναψυκτήριο ή κάτι μεγαλύτερο, δεν μπορεί παρά να είναι κοινά παραδεκτό ότι και η διοίκηση του Δήμου και αυτοί που την στηρίζουν, όχι απλά ΓΝΩΡΙΖΟΥΝ ότι η αδειοδότηση και η υλοποίηση του έργου πατάει πάνω σε ένα μεγάλο "μπαλαμούτι" της νομιμότητας, αλλά ότι αυτό το "μπαλαμούτι" της νομιμότητας αποτελεί συνειδητή πολιτική ΕΠΙΛΟΓΗ και ΑΠΟΦΑΣΗ, όχι μόνο του Δημάρχου αλλά του συνόλου της σημερινής διοίκησης! Δεν μιλάμε για πυρηνική φυσική ούτε για κάτι δύσκολο.
Μιλάμε για μία συγκεκριμένη καταγγελία η όποια επισημαίνει κάποιες πολύ συγκεκριμένες παραβάσεις της πολεοδομικής και δασικής νομοθεσίας, οι οποίες μπορεί πολύ εύκολα να απαντηθεί αν ισχύουν ή όχι.
Μπορεί πολύ εύκολα κάποιος να πει "ισχύει αλλά δεν το είχαμε καταλάβει" ή " δεν ισχύει και κάνετε λάθος για τον Α και Β λόγο". Αυτά θα μπορούσε να τα απαντήσει ο Δήμαρχος σήμερα και να τελειώσει η συζήτηση.
Μια επισήμανση εδώ και μια διάκριση που είναι σημαντική για αυτό που απάντησε ο Δήμαρχος: Το γεγονός ότι ο Δήμαρχος επικαλείται το ΣτΕ, το οποίο αποφαίνεται ότι η διαδικασία έκδοσης μιας άδειας με ευθύνη μηχανικού είναι νόμιμη, απαντά γενικά στο αν η διαδικασία έκδοσης αδειών με ευθύνη μηχανικού προβλέπεται από τον νόμο, όχι αν είναι νόμιμη η συγκεκριμένη άδεια! Όταν μια άδεια εκδίδεται με ευθύνη μηχανικού, δεν τεκμέρεται αυτόματα ότι η μελέτη δεν έχει παραβάσεις.
Το μόνο που τεκμέρεται είναι ότι ο μηχανικός που την υπογράφει αναλαμβάνει την ευθύνη για τυχόν τέτοιες αν διαπιστωθούν κατόπιν καταγγελίας! Επιπλέον, και επειδή εδώ το μπαλαμούτι είναι συνειδητό, έχουμε φτάσει στο αστείο σημείο ο Δήμαρχος (κι ο αδελφός του) και η σημερινή διοίκηση του Δήμου Νέας Φιλαδέλφειας - Νέας Χαλκηδόνας, να καταγγέλλουν μόνοι τους ότι παλαιό κτίσμα του Δήμου, εντός του Άλσους Νέας Φιλαδέλφειας για το οποίο η ίδιοι είναι αρμόδιοι, είναι αυθαίρετο (έγινε ανάκληση αδείας εκ των υστέρων), για να μην απαντήσουν για το αν ένα νέο κτίσμα που χτίζεται τώρα εντός του άλσους με δική τους πρωτοβουλία και ευθύνη είναι κι αυτό αυθαίρετο.
Το επιχείρημα, το οποίο μάλιστα σήμερα ακούστηκε δια του στόματος του ίδιου του Δημάρχου προς τους διαμαρτηρόμενους δημότες, είναι ότι το να καταγγέλλεις το νέο αυθαίρετο χωρίς να έχεις καταγγείλει το παλιό είναι "επιλεκτική ευαισθησία"... Ενώ ας πούμε το να επικαλείσαι μια αυθαιρεσία για να δικαιολογήσεις μια άλλη, στοχοποιώντας μάλιστα τους δημότες που την καταγγέλλουν, είναι η επιτομή της συνέπειας, της ευαισθησίας και της δημοκρατίας, και όχι μια εκδοχή του Τραμπισμού ή του Αδωνογεωργιαδισμού.
Φυσικά, αυτά δεν περιμέναμε το σημερινό ΔΣ για να τα μάθουμε. Το ΔΣ το περιμέναμε για να δούμε ποιοι θα πάρουν θέση υπέρ αυτής της αθλιότητας, ποιοι δηλαδή είναι φίλοι της νομιμότητας και ποιοι είναι φίλοι του "μπαλαμουτιάσματος", "ξεχειλώματος", "κουρελιάσματος" της νομιμότητας, των αστείων συμψηφισμών και της στοχοποίησης των δημοτών.
Που βεβαίως, ούτε αυτό αποτελεί έκπληξη, καθώς η νομιμότητα στη δημόσια συζήτηση αντιμετωπίζεται ανοιχτά πλέον από τους δεξιούς και τους διάφορους flâneurs, wannabe "doers" κλπ, ως "σκόπελος", ως "εμπόδιο" που πρέπει να "παρακαμφθεί", ως "γραφειοκρατία" κλπ... Οι οποίοι, σε αυτό το θεσμικά πια οργανωμένο μπαλαμούτι της νομιμότητας, βρίσκουν ως απροσδόκητους "συμμάχους" εξ αριστερών, τους βολικούς μονίμως και ισοπόσως καταγγέλλοντες τους πάντες, και κυρίως την "αστική νομιμότητα". Βρεθήκαμε σήμερα στην αστεία θέση να ακούμε τους εκπροσώπους της Λαϊκής Συσπείρωσης (του ΚΚΕ), σε μια συζήτηση που ανακίνησαν δεκάδες δημότες με δική τους πρωτοβουλία, μια συζήτηση για το αν είναι αυθαίρετο ένα κτίσμα που κατασκευάζεται με ευθύνη της σημερινής διοίκησης, να καταγγέλλουν όλες τις προηγούμενες διοικήσεις, να καταγγέλλουν την αστική νομιμότητα, να καταγγέλλουν μέχρι και τον Τσίπρα, και στο τέλος αντί να ψηφίσουν υπέρ της πρότασης των δημοτών (των γειτόνων τους δηλαδή που προέρχονται από πολλούς και διαφορετικούς χώρους και προφανώς πολλοί είναι άνθρωποι ανένταχτοι, ενδεχομένως κάποιοι να είναι και ψηφοφόροι τους) ή έστω κατά αυτής, να ψηφίζουν μόνοι τους τους εαυτούς τους χωρίς να λένε καμία ουσιαστική κουβέντα για το αν το κτίσμα που χτίζεται είναι νόμιμο ή παράνομο.
Κι αν ακόμα είπαν κάτι ήταν τόσο πολύ χωμένο μέσα στα υπόλοιπα που δεν ακούστηκε, δεν μέτρησε, έσβησε... Έγραφα πολύ πρόσφατα για τη θέση του David Harvey (για τον οποίο δεν πιστεύω ότι μπορεί κάποιος να πει ότι δεν είναι σπάνιος στοχαστής και σοβαρός Μαρξιστής), ότι "ο χώρος ριζοσπαστικοποίησης των ανθρώπων θα μετατοπίζεται όλο και περισσότερο, από τους χώρους εργασίας και παραγωγής, προς την πόλη και τον αστικό χώρο". Από αυτή την θέση και συζήτηση (ή μαλλον και από αυτή), η οποία αποδεικνύεται όλο και περισσότερο επείγουσα, οι άνθρωποι αυτής της εκδοχής της αριστεράς (στην Ελλάδα) δεν είναι απλά απόντες, και δεν είναι καν αρνητές της.
Είναι κάτι άλλο, γι'αυτούς αυτή η συζήτηση είναι ένα πράγμα από ένα άλλο σύμπαν και από άλλο χρόνο από αυτόν που ζουν.
Δεν είναι δηλαδή απλά ότι περνάει το τραίνο της ιστορίας από μπροστά τους (ξανά) και κάνουν ότι μπορούν για να μην επιβιβαστούν σε αυτό (δεν συζητάμε καν την περίπτωση να το οδηγήσουν). Μιλάμε για την περίπτωση που έχουν κάτσει μισοκοιμισμένοι σε μια γωνία, σε μια άλλη αποβάθρα, σε έναν άλλο χρόνο, σε έναν άλλο κόσμο, με άλλη ταχύτητα, και έχοντας γυρίσει την πλάτη στο τραίνο κάθε τόσο σκύβουν σε αργή κίνηση και βάζουν το αυτί τους στις γραμμές μπας και ακούσουν να έρχεται κάποια άλλο τραίνο... το δικό τους τραίνο.
Πού και πού γυρίζουν και βρίζουν όσους αρνούνται να κάτσουν μαζί τους και να "φέρουν" το τραίνο, γιατί προφανώς κάθε αδράνεια ψάχνει και μια απολογία.
Σε κάθε περίπτωση, για την νομιμότητα θα αποφανθεί η δικαιοσύνη, αυτή η "αστική" στην οποία προσέφυγαν οι δημότες, η οποία ό,τι κι αν είναι, όσο διάτρητη κι αν τη θεωρούμε, όσο κι αν τη σνομπάρουν κάποιοι, αποτελεί ένα εργαλείο που πρέπει να εξαντλείται σε όλες τις περιπτώσεις.
Για τον τρόπο που συζητείται αυτή, για τον τρόπο που την υποστηρίζουν, την διεκδικούν ή την υποβαθμίζουν κάποιοι σήμερα πήραμε τις απαντήσεις που περιμέναμε, ακριβώς όπως τις περιμέναμε.
Και ο τρόπος ήταν οτιδήποτε άλλο εκτός από θεσμικός, εκτός από πολιτικός, εκτός από στοιχειωδώς έντιμος, λογικός και σοβαρός... Και επειδή αυτή είναι πραγματικότητα που δεν αφορά μόνο την μικροκλίμακα ενός Δήμου, αλλά αυτά που συμβαίνουν στον Δήμο είναι μια αφορμή για να δούμε την συνολικότερη υποβάθμιση και του δημοσίου λόγου, και της λογοδοσίας, και της πίστης στη νομιμότητα, και της θεσμικής συγκρότησης αυτού που λέγεται κράτος (σε όλες τις κλίμακές του), αν το δούμε σε όλη την έκτασή του, μιλάμε για μια κτηνωδία! Μιλάμε για Οργουελικά γουρούνια, για Ιονεσκικούς Ρινόκερους, και κάπου ανάμεσα για Ιπτάμενους γαϊδάρους... Καλή τύχη σε όλους!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους