[451 Logo]
 Μόνο Top News & Social
 Επικαιρότητα - 
 Αθλητικά - 
 Οικονομία - 
 Ροή

Το όνειρό μου πέθανε πριν από κάποια χρόνια. Είχα δει τα σκοτάδια της μουσικής βιομηχανίας, ευτυχώς απ’ έξω, χωρίς να έρθω πολύ σε επαφή μαζί τους. Και τότε ήταν που είπα στον εαυτό μου πως θα χτίσω...

@giannissings Το όνειρό μου πέθανε πριν από κάποια χρόνια. Είχα δει τα σκοτάδια της μουσικής βιομηχανίας, ευτυχώς απ’ έξω, χωρίς να έρθω πολύ σε επαφή μαζί τους. Και τότε ήταν που είπα στον εαυτό μου πως θα χτίσω άλλες καριέρες, θα δημιουργήσω εναλλακτικές, θα έχω ένα Plan B. Ήθελα, αν κάποτε έμπαινα σε αυτόν τον χώρο και μου ζητούσαν να κάνω κάτι που δεν μου άρεσε, να μη χρειάζεται να εξαρτώμαι από κανέναν και από τίποτα. Να μπορώ να φύγω ανά πάσα ώρα και στιγμή και να συνεχίσω να βιοπορίζομαι κάνοντας κάτι άλλο. Να έχω πάντα την ελευθερία της επιλογής. Και κάπως έτσι, μέσα στην προσπάθειά μου να χτίσω όλα τα υπόλοιπα, χάθηκα από τη μουσική. Πήρα το πτυχίο φωνητικής μου, το άφησα σε ένα συρτάρι και για σχεδόν τρία χρόνια δεν τραγουδούσα. Περνούσαν ολόκληρες μέρες χωρίς να τραγουδήσω, χωρίς καν να το σκέφτομαι. Κι αν μου ζητούσες σήμερα να περάσω μία μέρα χωρίς να τραγουδήσω, νομίζω θα τις παίζαμε, χαχαχα. Γιατί το τραγούδι είναι κομμάτι μου. Μου φτιάχνει τη διάθεση όταν είμαι down. Με βοηθάει με άπειρους τρόπους που δεν μπορώ να εξηγήσω με απλά λόγια και λογική. Είναι από εκείνα τα πράγματα που δεν χρειάζεται να καταλαβαίνεις απόλυτα για να ξέρεις πόσο πολύ τα έχεις ανάγκη. Κι εγώ, χωρίς να το καταλάβω, είχα αφήσει πίσω μου κάτι που ήταν πάντα εκεί για εμένα. Στις 16.10.2024, ένα πρωί, ανέβασα στο TikTok το πρώτο μου βίντεο να τραγουδάω. Ήθελα να ξαναρχίσω. Να επιστρέψω σε αυτό που αγαπούσα, να μοιραστώ ξανά την τέχνη μου και την αγάπη μου για τη μουσική με τον κόσμο, αυτήν τη φορά μέσα από τα social media. Δεν ήξερα τότε τι θα ακολουθούσε. Δεν ήξερα πόσο θα άλλαζε η ζωή μου. Ήξερα μόνο ότι ήθελα να τραγουδήσω ξανά. Την ίδια μέρα έμαθα για τον θάνατο ενός ανθρώπου @Liam Payne που ήταν ένα από τα πρώτα μου πρότυπα, τότε που γεννήθηκε αυτό το όνειρο. Κι εκείνο το ίδιο βράδυ, μια κοπέλα που αγαπούσα και με την οποία ήμασταν μαζί για 5 χρόνια μού ζήτησε χρόνο και εξαφανίστηκε. 2 γεγονότα που, το καθένα με τον δικό του τρόπο, σημάδεψαν εκείνη τη μέρα. Μια μέρα που ξεκίνησε με την απόφασή μου να επιστρέψω σε ένα παλιό όνειρο και τελείωσε με την απώλεια, με διαφορετικούς τρόπους, ανθρώπων και πραγμάτων που είχαν υπάρξει σημαντικά στη ζωή μου. Μπορεί τότε να πόνεσα πολύ. Σήμερα, όμως, μπορώ να δω και κάτι ακόμη. Εκείνη η σχέση μού έτρωγε πολλή ενέργεια. Και όταν αυτή η ενέργεια έπαψε να φεύγει προς τα έξω, άρχισε σιγά σιγά να επιστρέφει σε εμένα. Και τότε άρχισαν να αλλάζουν τα πράγματα. Άρχισα να χτίζω ξανά τον εαυτό μου, με τόσους διαφορετικούς τρόπους. Να γίνομαι καλύτερος, να ανακαλύπτω ξανά ποιος είμαι και να πλησιάζω περισσότερο τον παιδικό μου εαυτό και τον άνθρωπο που ήθελα να είμαι. Και κάπως έτσι, άρχισα να προσελκύω ανθρώπους και καταστάσεις που ταίριαζαν περισσότερο σε αυτό που πραγματικά ήμουν. Το να ξεκινάς από το μηδέν είναι δύσκολο. Το να ξεκινάς από το μηδέν σε κάτι που έκανες για χρόνια είναι ακόμη δυσκολότερο. Στην αρχή τραγουδούσα χειρότερα απ’ ό,τι πριν το αφήσω. Ήταν ένα μεγάλο χτύπημα στο εγώ μου και κάτι που δυσκολεύτηκα πολύ να διαχειριστώ. Όταν έχεις αφιερώσει τόσα χρόνια σε κάτι, είναι δύσκολο να αποδεχτείς ότι πρέπει να ξαναχτίσεις όσα κάποτε είχες κατακτήσει. Να κάνεις βήματα πίσω για να μπορέσεις να προχωρήσεις ξανά μπροστά. Πίστευα, όμως, ότι θα βελτιωνόμουν γρήγορα. Ότι θα έβρισκα ξανά τη φωνή μου και θα γινόμουν καλύτερος από ποτέ. Και, όσο δύσκολο κι αν έγινε, δεν σκέφτηκα ποτέ να το αφήσω ξανά. Σήμερα, 2 χρόνια μετά, η ζωή μου έχει περισσότερη αγάπη, περισσότερο όνειρο και περισσότερο τραγούδι από ποτέ. Και δεν ξέρω αν μπορώ να περιγράψω με λόγια πόσο ευγνώμων νιώθω για όλα όσα με έφεραν μέχρι εδώ. Γιατί δεν ήταν μόνο οι όμορφες στιγμές. Ήταν και οι δύσκολες. Οι απώλειες, οι απογοητεύσεις, οι φορές που χρειάστηκε να ξαναβρώ τον εαυτό μου. Όλα εκείνα που, χωρίς να το καταλαβαίνω τότε, με έφερναν λίγο πιο κοντά σε αυτό που ήθελα πραγματικά να είμαι. Σας ευχαριστώ πολύ όλους όσοι γίνατε μικρά ή μεγάλα κομμάτια αυτού του ταξιδιού. Μουσική & στίχοι: @Εύη Κανέλλου παραγωγή: @Alexandros Chrysidis εξώφυλλο: @Elena🦋 #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Το όνειρό μου πέθανε πριν από κάποια χρόνια. Είχα δει τα σκοτάδια της μουσικής βιομηχανίας, ευτυχώς απ’ έξω, χωρίς να έρθω πολύ σε επαφή μαζί τους.

Και τότε ήταν που είπα στον εαυτό μου πως θα χτίσω άλλες καριέρες, θα δημιουργήσω εναλλακτικές, θα έχω ένα Plan B. Ήθελα, αν κάποτε έμπαινα σε αυτόν τον χώρο και μου ζητούσαν να κάνω κάτι που δεν μου άρεσε, να μη χρειάζεται να εξαρτώμαι από κανέναν και από τίποτα.

Να μπορώ να φύγω ανά πάσα ώρα και στιγμή και να συνεχίσω να βιοπορίζομαι κάνοντας κάτι άλλο.

Να έχω πάντα την ελευθερία της επιλογής.

Και κάπως έτσι, μέσα στην προσπάθειά μου να χτίσω όλα τα υπόλοιπα, χάθηκα από τη μουσική.

Πήρα το πτυχίο φωνητικής μου, το άφησα σε ένα συρτάρι και για σχεδόν τρία χρόνια δεν τραγουδούσα.

Περνούσαν ολόκληρες μέρες χωρίς να τραγουδήσω, χωρίς καν να το σκέφτομαι.

Κι αν μου ζητούσες σήμερα να περάσω μία μέρα χωρίς να τραγουδήσω, νομίζω θα τις παίζαμε, χαχαχα.

Γιατί το τραγούδι είναι κομμάτι μου.

Μου φτιάχνει τη διάθεση όταν είμαι down.

Με βοηθάει με άπειρους τρόπους που δεν μπορώ να εξηγήσω με απλά λόγια και λογική.

Είναι από εκείνα τα πράγματα που δεν χρειάζεται να καταλαβαίνεις απόλυτα για να ξέρεις πόσο πολύ τα έχεις ανάγκη.

Κι εγώ, χωρίς να το καταλάβω, είχα αφήσει πίσω μου κάτι που ήταν πάντα εκεί για εμένα.

Στις 16.10.2024, ένα πρωί, ανέβασα στο TikTok το πρώτο μου βίντεο να τραγουδάω.

Ήθελα να ξαναρχίσω.

Να επιστρέψω σε αυτό που αγαπούσα, να μοιραστώ ξανά την τέχνη μου και την αγάπη μου για τη μουσική με τον κόσμο, αυτήν τη φορά μέσα από τα social media.

Δεν ήξερα τότε τι θα ακολουθούσε.

Δεν ήξερα πόσο θα άλλαζε η ζωή μου.

Ήξερα μόνο ότι ήθελα να τραγουδήσω ξανά.

Την ίδια μέρα έμαθα για τον θάνατο ενός ανθρώπου @Liam Payne που ήταν ένα από τα πρώτα μου πρότυπα, τότε που γεννήθηκε αυτό το όνειρο.

Κι εκείνο το ίδιο βράδυ, μια κοπέλα που αγαπούσα και με την οποία ήμασταν μαζί για 5 χρόνια μού ζήτησε χρόνο και εξαφανίστηκε. 2 γεγονότα που, το καθένα με τον δικό του τρόπο, σημάδεψαν εκείνη τη μέρα.

Μια μέρα που ξεκίνησε με την απόφασή μου να επιστρέψω σε ένα παλιό όνειρο και τελείωσε με την απώλεια, με διαφορετικούς τρόπους, ανθρώπων και πραγμάτων που είχαν υπάρξει σημαντικά στη ζωή μου.

Μπορεί τότε να πόνεσα πολύ.

Σήμερα, όμως, μπορώ να δω και κάτι ακόμη.

Εκείνη η σχέση μού έτρωγε πολλή ενέργεια.

Και όταν αυτή η ενέργεια έπαψε να φεύγει προς τα έξω, άρχισε σιγά σιγά να επιστρέφει σε εμένα.

Και τότε άρχισαν να αλλάζουν τα πράγματα.

Άρχισα να χτίζω ξανά τον εαυτό μου, με τόσους διαφορετικούς τρόπους.

Να γίνομαι καλύτερος, να ανακαλύπτω ξανά ποιος είμαι και να πλησιάζω περισσότερο τον παιδικό μου εαυτό και τον άνθρωπο που ήθελα να είμαι.

Και κάπως έτσι, άρχισα να προσελκύω ανθρώπους και καταστάσεις που ταίριαζαν περισσότερο σε αυτό που πραγματικά ήμουν.

Το να ξεκινάς από το μηδέν είναι δύσκολο.

Το να ξεκινάς από το μηδέν σε κάτι που έκανες για χρόνια είναι ακόμη δυσκολότερο.

Στην αρχή τραγουδούσα χειρότερα απ’ ό,τι πριν το αφήσω.

Ήταν ένα μεγάλο χτύπημα στο εγώ μου και κάτι που δυσκολεύτηκα πολύ να διαχειριστώ.

Όταν έχεις αφιερώσει τόσα χρόνια σε κάτι, είναι δύσκολο να αποδεχτείς ότι πρέπει να ξαναχτίσεις όσα κάποτε είχες κατακτήσει.

Να κάνεις βήματα πίσω για να μπορέσεις να προχωρήσεις ξανά μπροστά.

Πίστευα, όμως, ότι θα βελτιωνόμουν γρήγορα.

Ότι θα έβρισκα ξανά τη φωνή μου και θα γινόμουν καλύτερος από ποτέ.

Και, όσο δύσκολο κι αν έγινε, δεν σκέφτηκα ποτέ να το αφήσω ξανά.

Σήμερα, 2 χρόνια μετά, η ζωή μου έχει περισσότερη αγάπη, περισσότερο όνειρο και περισσότερο τραγούδι από ποτέ.

Και δεν ξέρω αν μπορώ να περιγράψω με λόγια πόσο ευγνώμων νιώθω για όλα όσα με έφεραν μέχρι εδώ.

Γιατί δεν ήταν μόνο οι όμορφες στιγμές.

Ήταν και οι δύσκολες.

Οι απώλειες, οι απογοητεύσεις, οι φορές που χρειάστηκε να ξαναβρώ τον εαυτό μου.

Όλα εκείνα που, χωρίς να το καταλαβαίνω τότε, με έφερναν λίγο πιο κοντά σε αυτό που ήθελα πραγματικά να είμαι.

Σας ευχαριστώ πολύ όλους όσοι γίνατε μικρά ή μεγάλα κομμάτια αυτού του ταξιδιού. Μουσική & στίχοι: @Εύη Κανέλλου παραγωγή: @Alexandros Chrysidis εξώφυλλο: @Elena🦋

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους


Όροι Χρήσης - Επικοινωνία
Update cookies preferences