@dimis.1960 Τίτλος.: ΔΕΝ ΣΕ ΑΝΑΓΚΑΖΩ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ❤️ -Αν με γυρεύεις, γράψε μου μια λέξη, είμαι ακόμα εδώ, κανείς δεν θα με πλέξει. Κι αν η σιωπή σου δεν σ’ αφήνει να κοιμηθείς, θα είμαι εδώ, αν θέλεις να μου ανοιχτείς. Μα έμαθα στη ζωή να βλέπω καθαρά, δεν μένουν όλοι δίπλα μας παντοτινά. Κάποιοι υπόσχονται πως θα ’ναι πάντα εδώ, μα φεύγουν και μας αφήνουν στο κενό. Δεν είναι πέτρα η καρδιά μου, πονά, έχω χάσει πολλά, έχω πιστέψει βαθιά. Μα όποιος αληθινά κοντά μου θέλει να σταθεί, δεν χρειάζεται υποσχέσεις για να φανεί. Δεν σε αναγκάζω να μείνεις κοντά μου, δεν θα ζητιανέψω ποτέ την αγάπη σου. Σου απλώνω τα χέρια, σου δείχνω τον δρόμο, μα εσύ αποφασίζεις αν θα ’σαι δικός μου. Αν με χρειαστείς, θα ’μαι πάντα εδώ, με μια ανοιχτή πόρτα και καρδιά να σου δοθώ. Μα αγάπη δεν είναι να κρατάς κάποιον με βία, είναι να τον αφήνεις ελεύθερο, ακόμα κι αν πονάει η καρδιά. Δεν θα ρωτήσω τι λάθος έχω κάνει, ούτε θα τρέχω πίσω απ’ όποιον με χάνει. Όποιος την ψυχή μου αληθινά καταλαβαίνει, ξέρει πως η αγάπη δεν φεύγει και δεν προσποιείται πως μένει. Σου δίνω τον χρόνο, σου δίνω χώρο, κι ας μοιάζει η ελπίδα μου ταξίδι δίχως δρόμο. Μα κάποτε η καρδιά μου πρέπει να δεχτεί, δεν μένουν όλοι όσοι έχουμε αγαπήσει στη ζωή. Δεν έγινα ψυχρός, κουράστηκα να περιμένω, να ψάχνω μες στη σιωπή ένα σημάδι κρυμμένο. Μπορώ ακόμα να νιώθω, να αγαπώ βαθιά, μα τώρα μαθαίνω να προσέχω και τη δική μου καρδιά. Δεν σε αναγκάζω να μείνεις κοντά μου, δεν θα ζητιανέψω ποτέ την αγάπη σου. Σου απλώνω τα χέρια, σου δείχνω τον δρόμο, μα εσύ αποφασίζεις αν θα ’σαι δικός μου. Αν με χρειαστείς, θα ’μαι πάντα εδώ, με μια ανοιχτή πόρτα και καρδιά να σου δοθώ. Μα αγάπη δεν είναι να κρατάς κάποιον με βία, είναι να τον αφήνεις ελεύθερο, ακόμα κι αν πονάει η καρδιά. Κι αν κάποια μέρα πίσω σου κοιτάξεις, και θυμηθείς πως ήξερα ν’ αγαπώ, μην πεις ποτέ πως δεν σε είχα αγαπήσει, ήμουν εκεί, αληθινά, όταν πονούσες κι ήσουν μόνος. Μα δεν κρατώ την πόρτα ανοιχτή από υποχρέωση, η αγάπη μου δεν είναι μια ατέλειωτη αναμονή. Σου δίνω την καρδιά μου, μα δεν χάνω εμένα, γιατί κι η δική μου ψυχή αξίζει αγάπη αληθινή. Δεν σε αναγκάζω να μείνεις κοντά μου, δεν θα ζητιανέψω ποτέ την αγάπη σου. Έμαθα και μόνος μου να προχωράω, κι όμως το καλό στους ανθρώπους να αγαπάω. Αν με χρειαστείς, θα ’μαι πάντα εδώ, μα η ψυχή μου ανήκει και σ’ εμένα, το ξέρω εγώ. Σου απλώνω το χέρι όσο μπορώ να αντέξω, μα δεν θα σε δέσω για να μη σε χάσω, δεν θα σε πιέσω. Δεν σε αναγκάζω… δεν σε κρατώ… Όποιος θέλει, μένει, κι όποιος θέλει να φύγει, τον αφήνω να φύγει… Μα ό,τι σου έδωσα… ήταν αληθινό. Στίχοι & Δημιουργία: Δημήτρης Βαρδόπουλος Μουσική: AI-assisted © Δημήτρης Βαρδόπουλος #fyp none

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Τίτλος.: ΔΕΝ ΣΕ ΑΝΑΓΚΑΖΩ ΝΑ ΜΕΙΝΕΙΣ ❤️ -Αν με γυρεύεις, γράψε μου μια λέξη, είμαι ακόμα εδώ, κανείς δεν θα με πλέξει.

Κι αν η σιωπή σου δεν σ’ αφήνει να κοιμηθείς, θα είμαι εδώ, αν θέλεις να μου ανοιχτείς.

Μα έμαθα στη ζωή να βλέπω καθαρά, δεν μένουν όλοι δίπλα μας παντοτινά.

Κάποιοι υπόσχονται πως θα ’ναι πάντα εδώ, μα φεύγουν και μας αφήνουν στο κενό.

Δεν είναι πέτρα η καρδιά μου, πονά, έχω χάσει πολλά, έχω πιστέψει βαθιά.

Μα όποιος αληθινά κοντά μου θέλει να σταθεί, δεν χρειάζεται υποσχέσεις για να φανεί.

Δεν σε αναγκάζω να μείνεις κοντά μου, δεν θα ζητιανέψω ποτέ την αγάπη σου.

Σου απλώνω τα χέρια, σου δείχνω τον δρόμο, μα εσύ αποφασίζεις αν θα ’σαι δικός μου.

Αν με χρειαστείς, θα ’μαι πάντα εδώ, με μια ανοιχτή πόρτα και καρδιά να σου δοθώ.

Μα αγάπη δεν είναι να κρατάς κάποιον με βία, είναι να τον αφήνεις ελεύθερο, ακόμα κι αν πονάει η καρδιά.

Δεν θα ρωτήσω τι λάθος έχω κάνει, ούτε θα τρέχω πίσω απ’ όποιον με χάνει.

Όποιος την ψυχή μου αληθινά καταλαβαίνει, ξέρει πως η αγάπη δεν φεύγει και δεν προσποιείται πως μένει.

Σου δίνω τον χρόνο, σου δίνω χώρο, κι ας μοιάζει η ελπίδα μου ταξίδι δίχως δρόμο.

Μα κάποτε η καρδιά μου πρέπει να δεχτεί, δεν μένουν όλοι όσοι έχουμε αγαπήσει στη ζωή.

Δεν έγινα ψυχρός, κουράστηκα να περιμένω, να ψάχνω μες στη σιωπή ένα σημάδι κρυμμένο.

Μπορώ ακόμα να νιώθω, να αγαπώ βαθιά, μα τώρα μαθαίνω να προσέχω και τη δική μου καρδιά.

Δεν σε αναγκάζω να μείνεις κοντά μου, δεν θα ζητιανέψω ποτέ την αγάπη σου.

Σου απλώνω τα χέρια, σου δείχνω τον δρόμο, μα εσύ αποφασίζεις αν θα ’σαι δικός μου.

Αν με χρειαστείς, θα ’μαι πάντα εδώ, με μια ανοιχτή πόρτα και καρδιά να σου δοθώ.

Μα αγάπη δεν είναι να κρατάς κάποιον με βία, είναι να τον αφήνεις ελεύθερο, ακόμα κι αν πονάει η καρδιά.

Κι αν κάποια μέρα πίσω σου κοιτάξεις, και θυμηθείς πως ήξερα ν’ αγαπώ, μην πεις ποτέ πως δεν σε είχα αγαπήσει, ήμουν εκεί, αληθινά, όταν πονούσες κι ήσουν μόνος.

Μα δεν κρατώ την πόρτα ανοιχτή από υποχρέωση, η αγάπη μου δεν είναι μια ατέλειωτη αναμονή.

Σου δίνω την καρδιά μου, μα δεν χάνω εμένα, γιατί κι η δική μου ψυχή αξίζει αγάπη αληθινή.

Δεν σε αναγκάζω να μείνεις κοντά μου, δεν θα ζητιανέψω ποτέ την αγάπη σου.

Έμαθα και μόνος μου να προχωράω, κι όμως το καλό στους ανθρώπους να αγαπάω.

Αν με χρειαστείς, θα ’μαι πάντα εδώ, μα η ψυχή μου ανήκει και σ’ εμένα, το ξέρω εγώ.

Σου απλώνω το χέρι όσο μπορώ να αντέξω, μα δεν θα σε δέσω για να μη σε χάσω, δεν θα σε πιέσω.

Δεν σε αναγκάζω… δεν σε κρατώ… Όποιος θέλει, μένει, κι όποιος θέλει να φύγει, τον αφήνω να φύγει… Μα ό,τι σου έδωσα… ήταν αληθινό. Στίχοι & Δημιουργία: Δημήτρης Βαρδόπουλος Μουσική: AI-assisted © Δημήτρης Βαρδόπουλος

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους