Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΩΡΑ Το καλοκαίρι ανέβασα αντίστοιχα για ΤΑ ΝΗΣΙΑ ΤΟΥ ΤΟΤΕ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΩΡΑ.

Χθες διάβαζα μια ιστορία για ένα παλιό ταξίδι.

Θυμήθηκα, συγκινήθηκα, γέλασα.

Οι συγκρίσεις αναπόφευκτες.

Πάμε να δούμε πώς ταξιδεύαμε τις δεκαετίες του ’80, του ’90 και του ’00, πριν μπει στη ζωή μας το ίντερνετ. Ο ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΣ ΤΟΤΕ: Πρόγραμ…..τι;;; Αν δεν ήσουν κανένας ψαγμένος γκουρού που να έχει ακουστά το Lonely Planet, απλά πήγαινες στον Πυρετζίδη στη Θεσσαλονίκη και έκλεινες οδικό γύρο της Ιταλίας: 14 πόλεις σε 10 ημέρες.

Θα έβγαζε άλλος το φίδι από την τρύπα. ΤΩΡΑ: Ανοίγεις διακόσια πενήντα παράθυρα.

Ytube, maps, ChatGpt, ψάχνεις αεροπορικά, lowcost, ανταποκρίσεις, δωμάτια, αξιοθέατα.

Κάνεις δυόμισι χιλιάδες ερωτήσεις στις ταξιδιωτικές ομάδες και πριν πας, ξέρεις πως βγαίνει το εισιτήριο στο μετρό στην πόλη που φτάνεις.

Για μια φίλη λέω… ΤΟ ΤΑΞΙΔΙ ΤΟΤΕ: Αν ήταν οργανωμένο, απλά πήγαινες στο ραντεβού.

Ο συνοδός μάζευε την αγέλη και αναλάμβανε τα πάντα.

Εσύ απλά έπρεπε να έχεις το νου σου μη χαθείς στις στάσεις και στα αεροδρόμια. ‘Οσοι γενναίοι ξεκινούσαν για οδικό με μόνοι, προμηθεύονταν έντυπους χάρτες και έκαναν το σταυρό τους.

Ξεκινούσαν αξημέρωτα για να διασχίσουν την τεράστια Γιουγκοσλαβία μονοκοπανιά. ‘Απαξ και άφηνες αυτοκίνητο σε πάρκινγκ το έβρισκες χωρίς τα ζαντολάστιχα.

Και ρωτούσες. Πολύ.

Με τσάτρα πάτρα αγγλικά.

Χωρίς αγγλικά.

Με τη νοηματική.

Χανόσουν, ξαναβρισκόσουν και όπως έλεγε κι ο Λάζαρος στο «Είσαι το ταίρι μου», στο τέλος λίγο ταλαιπωρημένος, λίγο τραυματισμένος, λίγο….βιασμένος (εντάξει πλάκα), θα έφτανες. ΤΩΡΑ: Αεροπορικό. ‘Εχεις ξετρυπώσει κάτι πτήσεις μούρλια.

Με μίλια, με ανταπόκριση, με low cost.

Ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

Σε κάθε περίπτωση έχεις επιλογές.

Αν μιλάμε για οδικό, κατεβάζεις χάρτες, μελετάς διαδρομές κι αν περάσεις την παλιά Γιουγκοσλαβία, μπορείς να προσθέσεις μέχρι 6 νέες πινέζες στο χάρτη σου.

Win win. ΔΙΑΜΟΝΗ: ΤΟΤΕ: Το ξενοδοχείο που είχε κλείσει το ταξιδιωτικό γραφείο.

Αν ήσουν τυχερός ήταν προσεγμένο.

Αν όχι, το μάθαινες επί τόπου.

Αν ταξίδευες μόνος, έβρισκες ρωτώντας.

Έκανες ντηλ, πλήρωνες μετρητά και παρακαλούσες να μην κοιμηθείς αγκαλίτσα με τις ΤΩΡΑ: Airbnb, χόστελ, ξενοδοχεία, από όλα έχει ο μπαξές.

Διαβάζεις κριτικές, βλέπεις φωτογραφίες, συγκρίνεις και καταλήγεις ανάλογα το μπάτζετ.

Με βαθμολογίες 8+, οι εκπλήξεις είναι σπανιότερες.

Αν συμβεί στραβή το μουτζουρώνεις στις κριτικές.

Αν επιμείνεις πολύ θα αποζημιωθείς από την πλατφόρμα. ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΕΙΣ ΤΟΤΕ: Όπου σε πήγαινε το πούλμαν. ‘Εδιναν και ελεύθερο χρόνο για ψώνια.

Ξαμολούσαν το πλήθος σε κάποιο εμπορικό, να χορτάσουν το καταναλωτικό του απωθημένο.

Οι πιο τολμηροί έπαιρναν μεμονωμένα ταξί να βρουν τα hidden gems.

Σπανίως πήγαινε καλά αυτό.

Στην καλύτερη κέρδιζες μια περιπέτεια και μια ιστορία που θα την έλεγες για χρόνια.

ΤΩΡΑ: ‘Εχεις βγάλει τριήμερες κάρτες μετακίνησης σε όλα τα ΜΜΜ, έχεις κατεβασμένες εφαρμογές, Uber, Bolt, Flix bus.

Δεν είσαι πια γατάκι.

Τεχνολογία «über alles». ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ ΤΟΤΕ: Πήγαινες με τον ξεναγό.

Μουσεία, εκκλησιές, αγάλματα, πάρκα, τα είχαν όλα κανονισμένα.

Σπανίως έβρισκες κοσμοσυρροή, πόσοι ταξίδευαν τότε; Ο Έλληνας αισθανόταν σαν τον βλάχο στην πόλη.

Οι κοινωνίες ήταν ακόμη αυτούσιες, οι πόλεις αυθεντικές.

Οι κλασσικές πρωτεύουσες ήταν ανέκαθεν πολυπολιτισμικές, ο υπερτουρισμός όμως ήταν άγνωστη έννοια.

ΤΩΡΑ: ‘Εχεις προαγοράσει εισιτήρια για τα «βαριά» αξιοθέατα.

Αλλιώς δεν θα τα δεις.

Skip the lines, priority access, οτιδήποτε σου γλυτώνει χρόνο.

Εννοείται, γνωρίζεις που θα πας και τι θα δεις, ακόμη και χωρίς ξεναγό μπορείς να έχεις άριστη πληροφόρηση.

Οι ομάδες των free walking tours δε, βοηθούν τόσο να μάθεις λιγότερο γνωστές πληροφορίες, όσο και να κοινωνικοποιηθείς σε περίπτωση που ταξιδεύεις σόλο.

Αν δεν αντέχεις την πολυκοσμία, μπορείς πάντα να ξυπνήσεις αξημέρωτα, για να απολαύσεις τον Πύργο του Άιφελ μόνος.

Ανακαλύπτεις ότι δεν είχαν ύπνο κάτι εκατοντάδες ακόμη. ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΤΕ: ‘Εστελνες καρτ ποστάλ.

Λογικά θα έφτανε αφού είχες επιστρέψει.

Στο ανάμεσα δεν ανησυχούσε κανείς.

Ευλογημένες εποχές που είχες την πολυτέλεια να εξαφανιστείς. ΤΩΡΑ: Messenger. Viber. Instagram.

Βιντεοκλήση. "Πού είσαι τώρα; στείλε φωτογραφία." Πριν φτάσεις έχεις εγκαταστήσει esim στο κινητό. ‘Η αγοράζεις τοπική σιμ από το αεροδρόμιο. (για τα εκτός ΕΕ) ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ ΤΟΤΕ: Φωτογραφική μηχανή και γέμιζες αβέρτα τα 36άρια φιλμ. ‘Οσες δεν ήταν κουνημένες, θολές, με κομμένα κεφάλια και κόκκινα μάτια, έμπαιναν στο άλμπουμ.

Τη δεκαετία δε του 90 λανσαρίστηκαν οι πρώτες κάμερες-γκουμούτσες.

Κυκλοφορούσαν όλοι σαν κάμεραμεν και είχες το ταξίδι σε κασέτα VHS. Επανάσταση. ΤΩΡΑ: Επιστρέφεις με 2500 φωτογραφίες, 45 stories, σέλφις με το σήμα της νίκης μπροστά από κάθε αξιοθέατο.

Ενίοτε πας σε προορισμό που ΕΠΙΒΑΛΛΕΤΑΙ να φορέσεις φουστανάρα και να βγεις φωτό μοντελέ.

Μετά τις 7 πληγές του Φαραώ, ζούμε την κατάρα των σόσιαλ. ΨΩΝΙΑ ΤΟΤΕ: ‘Εφευγες με μία βαλίτσα και επέστρεφες με τρεις.

Ψώνιζες ρούχα, παπούτσια, adidas, σοκολάτες, δώρα για όλο το σόι και μπανάνες! Ναι καλά ακούσατε.

Για μια μεγάλη περίοδο απαγορευόταν η εισαγωγή μπανάνας στη χώρα, όταν κάποιος πολιτικός φωστήρας θεώρησε ότι έτσι θα καταναλώνουμε περισσότερο τα φρούτα που παράγουμε εδώ. ΤΩΡΑ: Μαγνητάκι, tshirt, άντε και καμιά λαική τέχνη.

Σπανίως έχουμε χώρο στην αποσκευή και πια η Ελλάδα έχει τα πάντα. ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΟΤΕ: ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ! ‘Αλλαζες τις τίμιες δραχμούλες σε δολάρια, μάρκα, οποιοδήποτε σκληρό νόμισμα.

Κι επειδή υπήρχαν παράλογοι περιορισμοί στο ποσό που είχες δικαίωμα να βγάλεις από τη χώρα, έκρυβες σε ευφάνταστα μέρη, τα οποία βέβαια ήξεραν και οι τελωνειακοί. ‘Ηλπιζες να πέσεις σε μέρα που δεν θα πέσει έλεγχος.

Κι αν δεν στα έβρισκαν οι δικοί μας, υπήρχε πάντα ο κίνδυνος να στα βρουν πρώτοι σε κανένα βουλγαρορουμανικό σύνορο και να στα ξαφρίσουν οι κλεφτοκοτάδες. ΤΩΡΑ: ΠΛΑΣΤΙΚΟ ΧΡΗΜΑ ΟΛΕ! Τα μετρητά είναι μόνο για τριτοκοσμικές χώρες.

Πλέον ούτε καν κάρτα.

Πορτοφόλι στο κινητό, Revolut και ανέπαφες πληρωμές.

Οι πορτοφολάδες προσεχώς θα βγουν στην ανεργία. ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΤΕ: Τα αγγλικά του Τσίπρα.

Μιλούσες σε Άγγλο και σε κοιτούσε με απορία.

Ευκολότερα θα καταλάβαινε τον Πρόεδρο του Εδεσσαικού. ΤΩΡΑ: Οι παλιοί ένα λόουερ το κουτσοπήραμε.

Ακόμη κι αν δεν το εξασκείς το σπορ, λίγο το νέτφλιξ, λίγο οι αμερικανιές, θα τη βρεις την άκρη.

Αν δε θες να ανοίξεις το στόμα σου, υπάρχει πάντα ο μεταφραστής.

Η νέα γενιά ξεβλάχεψε.

Τόσο φροντιστήριο ξηλωθήκαμε. Αγγλικά, Γερμανικά και βάλε.

Με τα ελληνικά έχει ένα θέμα…. ‘Ελα ρε μπρρρο , τι φάση; Το ιντερνέτ έφερε αναμφισβήτητα ταξιδιωτική άνοιξη.

Ταξιδεύουμε πιο πολύ, πιο εύκολα και σημαντικά φθηνότερα.

Στον αντίποδα, η αυθεντικότητα υποφέρει, η ζωή των ντόπιων αλλοτριώθηκε. Κάτι χάνεις, κάτι κερδίζεις. Πως σας φαίνεται; Σας λείπει κάτι από τα ταξίδια του τότε;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους