Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν θα βρει ο ιστορικός τα ρούχα μας αλέρωτα, με τσάκιση στο πέτο.

Δεν θα πουν ότι πήγαμε από καρδιά, ούτε ότι παίξαμε σε θέατρο σκιών.

Θα πουν ότι μάχη δώσαμε, χωρίς στημένο αγώνα.

Στα μάτια το κοιτάξαμε το τέρας και παλέψαμε, θα πουν.

Στ’ αυτιά ακούγονταν πελώρια ψέμματα και τα γκρεμίσαμε, θα πουν.

Στα χαλάσματα και στο σκοτάδι της απάθειας μέσα πολεμήσαμε, θα πουν.

Κουράστηκα να κυνηγάω σύννεφα, στη γη πιστεύω μόνο.

Εκεί που χτίζεις, εκεί που δίνεις παρουσία, εκεί που πολεμάς, εκεί που νικάς ή χάνεσαι.

Κουράστηκα να κυνηγάω απουσίες, στις παρουσίες πιστεύω μόνο.

Στη γη πιστεύω μόνο.

Εκεί από όπου ήρθα, εκεί που θα πιάσω το στερνό λημέρι.

Στους ανθρώπους πιστεύω, στη σάρκα που την πιάνεις, στην καρδιά που την ακούς, στα μάτια που τα βλέπεις.

Στα λουλούδια και στα δέντρα πιστεύω, που τα μυρίζεις και τα γεύεσαι, στα ζώα που δεν φοβούνται θάνατο.

Στο δίκιο πιστεύω, στο γκρέμισμα του άδικου, στον πανηγυρισμό των αθώων που λυτρώνονται, στα ταλέντα που ξόδεψαν την λάμψη τους άσκοπα.

Στη γη πιστεύω μόνο.

Τα άλλα, φθαρτά και σκονισμένα παραμύθια.

Στις παρουσίες και στα αναμμένα κεριά πιστεύω,μέχρι να γίνουν τόσο πυκνά που να σκορπίσει το κακό στους γκρεμούς και στους ανέμους, μακρυά απ’τους καλούς ανθρώπους. Γιώργος Κ. Παναγιωτόπουλος 18/10/26 #ολοι

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους