Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Οκτώβρης 1947: ο τρίτος γύρος εκτελέσεων των αγωνιστών της Στενής Αυτοάμυνας Θεσσαλονίκης (ΟΠΛΑ Θεσσαλονίκης). Μια αποκήρυξη του ΚΚΕ έφτανε για να τους χαριστεί η ζωή.

Το χαμόγελο της 25χρονης Ευθυμίας Πατσιά, λίγο πριν από την εκτέλεσή της έξω από τις φυλακές του Γεντί Κουλέ, είναι η απάντηση στους δήμιούς της.

Στις 17 Οκτώβρη 1947 εκτελούνται 10 αγωνιστές.

Ήταν οι 10 πρώτες εκτελέσεις σε ένα σύνολο 47 καταδικασμένων σε θάνατο.

Η "Στενή Αυτοάμυνα" δημιουργήθηκε για την άμυνα των αγωνιστών που δολοφονούνταν από τις αρχές.

Εδρασε μεταξύ Οκτώβρη 1946 και Απρίλη 1947 και απάντησε στην αιματηρή βία της Ασφάλειας και Χωροφυλακής ενάντια σε αγωνιστές και απλούς ανθρώπους που δεν ακολουθούσαν την εξουσία.

Οι ενέργειες της περιλαμβάνουν απόπειρες κατά παραγόντων του κράτους και οργάνων καταστολής και άλλες επιθέσεις σε στρατιωτικούς στόχους ή κέντρα παρακρατικών, που δολοφονούσαν άμαχο πληθυσμό.

Η δίκη της Στενής Αυτοάμυνας έγινε το 1947.

Στο στρατοδικείο ο 38χρονος τότε εργάτης Ακίνδυνος Αλβανός, ψυχή της Στενής Αυτοάμυνας, ανέλαβε προσωπικά όλη την ευθύνη για τη δράση της, υπερασπίστηκε την αντίσταση και μπροστά στους δήμιους απάντησε σε όλες τις κατηγορίες που προσπαθούσαν να επιρρίψουν στην Αυτοάμυνα και το ΚΚΕ. «Είμαι από το χωριό Αγία Παρασκευή Μυτιλήνης.

Το 1932 οργανώθηκα στο ΚΚΕ, γιατί είναι κόμμα της εργατικής τάξης.

Είμαι εργάτης και συλλογικά ανήκω σ’ αυτό.

Με το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, περνώ όλα τα βασανιστήρια και κλείνομαι στο κάτεργον της Ακροναυπλίας.

Δεν την αναγνώρισα την κυβέρνηση, δεν αποκήρυξα τον κομμουνισμό, γιατί επίστευα και πιστεύω ότι μονάχα μ' αυτόν θα εύρη ο λαός την καλλιτέρευση της ζωής που περιμένει.

Οταν μας κτύπησε ο φασισμός, εζητήσαμεν να μας βγάλει η κυβέρνηση για να πολεμήσουμε.

Κάναμε υπόμνημα και ζητούσαμε να μας βγάλει.

Αντί αυτού ενίσχυσε την φρουρά και μας φύλαγαν ακόμη πιο σίγουρα.

Στο μέτωπο πολέμησαν 2 αδέλφια μου και ο ένας σκοτώθηκε.

Εμένα με άλλους μας μετέφεραν στη "Σωτηρία". Με τη βοήθεια του Εφεδρικού ΕΛΑΣ Αθηνών, δραπετεύσαμε και φύγαμε.

Εγώ μαζί με άλλους τράβηξα για τη Μακεδονία και ανέβηκα στην ελεύθερη Ελλάδα.

Οργάνωσα το νοσοκομείο ανταρτών στο χωριό Αβδέλλες και από κει πέρασα στη Βέροια, στη Νάουσα κλπ.

Δυο λόγια θα πω για το ζήτημα της μεταδεκεμβριανής κατάστασης: Από τους ΕΛΑΣίτες και τους ΕΑΜίτες είχαμε μέχρι τις εκλογές 1.500 σκοτωμένους, από κρατικά και παρακρατικά όργανα, 17.000 φυλακισμένους και κάπου 100.000 σκόρπιους εδώ κι εκεί.

Άφηναν τις συμμορίες να δρουν ανενόχλητες.

Και άρχισαν να χρησιμοποιούν καινούργια μέσα και έφτασαν μέχρι τα στρατοδικεία.

Υπήρχε και η τρομοκρατία.

Τα κρατικά όργανα άρχισαν ξυλοδαρμούς, ακόμα και λυντσάρισμα.

Ματέβαιναν οι τραμπούκοι και τους έκαναν πολλά.

Δεν ρώτησες όμως, κύριε πρόεδρε, το κράτος τους τιμώρησε; Από εδώ βγαίνει ότι έπρεπε ο λαός να αμυνθεί απέναντι στα εγκληματικά μέτρα.

Τους εξήγησα ότι θα χρησιμοποιήσουμε τα μέσα που χρησιμοποιούν οι αντίπαλοί μας.

Γιατί σχηματίστηκαν επιτροπές ασφαλείας που στέλνουν εξορία.

Γιατί δημιουργήθηκαν τα στρατοδικεία που σκοτώνουν αράδα, που ξαμολήθηκαν και σκοτώνουν τον λαό μέσα στον δρόμο". Στις 6:40 εκείνο το πρωί, εκτελέστηκαν οι πρώτοι δέκα, οι θεωρούμενοι ως πιο επικίνδυνοι.

Ανάμεσά τους ο Αλβανός, που ενώ τους πήγαιναν για εκτέλεση εμψύχωνε τους υπόλοιπους.

Ο επικεφαλής του αποσπάσματος, υπίλαρχος Γκίλας, άρχισε να τους ειρωνεύεται.

Τότε ο Αλβανός αιφνιδιαστικά του επιτέθηκε και τον χτύπησε στο μάτι.

Τον πήγαν βιαστικά στο νοσοκομείο και έχασε το μάτι του.

Στις 21 Οκτώβρη 1947 εκτελέστηκαν άλλοι 13 αγωνιστές.

Στις 23 Οκτώβρη 1947 εκτελέστηκαν οι τελευταίοι 23, ανάμεσα τους η Ευθυμία Πατσιά, η οποία κατηγορήθηκε επειδή στο σπίτι της βρέθηκαν αυτόματα, χτισμένα στον τοίχο.

Αρνήθηκε να υπογράψει δήλωση μετανοίας και καταδικάστηκε σε θάνατο.

Αργότερα, οι παρακρατικοί σκότωσαν το ανήλικο παιδί της. Η Πατσιά τραγουδούσε μαζί με τους άλλους μελλοθάνατους "Βροντάει ο Όλυμπος" και άλλα αντάρτικα τραγούδια και χαμογελούσε περήφανα σε όλη την διαδρομή προς την εκτέλεση.

Όταν οι άνδρες σταμάτησαν το τραγούδι, μόνο η Πατσιά (η μόνη γυναίκα της ομάδας εκείνης) συνέχισε.

Μέχρι που ακούστηκαν οι πυροβολισμοί.

Οι εκτελέσεις των αγωνιστών της αντίστασης έγιναν από κυβέρνηση του "κεντρώου- φιλελεύθερου" Θεμιστοκλή Σοφούλη, μόλις έναν μήνα αφού ανέλαβε Πρωθυπουργός (Σεπτέμβρης 1947). Το 1948, η κυβέρνησή του ψήφισε και τον γνωστό νόμο 509, με βάση τον οποίο εκτελέστηκαν χιλιάδες κομμουνιστές.» ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ: 1. Η Ευθυμία Πατσιά θα εκτελεστεί δεμένη με τις ίδιες χειροπέδες με τον καθηγητή Τηλέμαχο Βασδέκη, φιλόλογο στο 1ο Γυμνάσιο Αρρένων Θεσσαλονίκης. 2. Ο Ακίνδυνος Αλβανός μιλώντας στο στρατοδικείο. 3. Ευθυμία Πατσιά, Τηλέμαχος Βασδέκης και Κώστας Μαυρίδης, στελέχη της Στενής Αυτοάμυνας, πριν ξεκινήσουν για τον τόπο της εκτέλεσης. 4. Οι κατηγορούμενοι στη δίκη της Στενής Αυτοάμυνας. 5. 1. Μερικοί από τους σκελετούς που βρέθηκαν πίσω απ' τις φυλακές του Γεντί Κουλέ.

Η γη της Θεσσαλονίκης κρύβει «παραχωμένους» κι άλλους σκελετούς χωρίς ταυτότητα (Σταυρούλα Τσεβρένη). 2. Μόνο ο διαβόητος Δάγκουλας και η ληστρική συμμορία του δολοφόνησαν στη διάρκεια της Κατοχής 103 αγωνιστές. 3. Η «Δικαιοσύνη» την περίοδο 1946-1955 δε δίστασε να εξοντώσει τον ανθό της ελληνικής νεολαίας.

Ο αριθμός των εκτελεσμένων πιθανότατα ξεπέρασε τις 4.000. 4. Η στιγμή που οι εκτελεσμένοι πέφτουν στο χώμα του Επταπυργίου το 1947. 6. Ο Ακίνδυνος Αλβανός με τη σύζυγό του Ευθυμία, η οποία τον ήξερε ως «Γιώργη» και έμαθε το αληθινό όνομά του στη διάρκεια της δίκης. 7. Οι 24 μελλοθάνατοι, έχοντας στη μέση την Ευθυμία Πατσιά, φωτογραφίζονται στον "συνήθη τόπο των εκτελέσεων", δίπλα στο μοναδικό δέντρο που υπήρχε στην περιοχή, λίγα λεπτά πριν στηθούν μπροστά στο εκτελεστικό απόσπασμα.

Η φωτογραφία δημοσιεύθηκε στις εφημερίδες της εποχής. * Στο 1ο σχόλιο, ένα σπάνιο ντοκουμέντο: η δίκη της ΣΤΕΝΗΣ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑΣ (ΟΠΛΑ) Θεσ/νίκης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους