Βλέπω με ενδιαφέρον αυτά που γίνονται στην Ευρώπη, τις διαμαρτυρίες και εξεγέρσεις νέων, φοιτητών, αγροτών (πάλι) και φτωχότερων τάξεων που έχουν ξεμείνει από "καύσιμα" (και κυριολεκτικά) αλλά και...
Βλέπω με ενδιαφέρον αυτά που γίνονται στην Ευρώπη, τις διαμαρτυρίες και εξεγέρσεις νέων, φοιτητών, αγροτών (πάλι) και φτωχότερων τάξεων που έχουν ξεμείνει από "καύσιμα" (και κυριολεκτικά) αλλά και ελπίδες.
Το ότι έγιναν πρώτα βουνό στη Γαλλία δεν είναι περίεργο - ο Μακρόν ψηφίστηκε γιατί υποσχέθηκε στους πάντες τα πάντα, στη συνέχεια ήρθε ο λογαριασμός και από εκεί ξεκινάει το πρόβλημα: δεν βγαίνουν τα μισθά.
Διαβάζω ότι το θέμα στη Γαλλία ξεκίνησε πριν από μερικές εβδομάδες ως απαίτηση των μαθητών λυκείου για να επισκευαστούν οι λέβητες θέρμανσης στις αίθουσες διδασκαλίας και έχει μετατραπεί σε μια υπαρξιακή μάχη για τον ίδιο τον ορισμό της Γαλλικής Δημοκρατίας.
Ελπίζω να μην πιστεύετε ότι ο Μακρόν (αν και εντελώς καραγκιόζης) απλά τρελάθηκε και θέλει να μένουν οι μαθητές στο κρύο.
Ο σύγχρονος κόσμος της Δϋσης, με πολλές προσδοκίες, δικαιωματισμό και ελπίδες για ένα κόσμο που θα είναι πάντα καλύτερος, ξέχασε να ρωτήσει α) αν υπάρχουν φθηνοί πόρο για κάτι τέτοιο και β) αν υπάρχει μηχανισμός για τη διανομή του όποιου πλεονάσματος.
Οι διαμαρτυρίες γίνονται μόνο για το (β), ενώ για το (α) δεν ασχολείται κανείς.
Γινόμαστε πιό απαιτητικοί και οι φθηνοί πόροι λιγοστεύουν.
Και ειδικά όταν ήρθε η "Πράσινη Επανάσταση" μπας και σωθεί, ακόμη και τότε κανείς δεν ήθελε να πει ότι αυτό θα επιτάχυνε τη φτωχοποίηση.
Ο σχεδιασμός προέβλεπε νέα πεδία ενεργιακής αξιοποίησης (με συνέπεια κάποιες "ομορφιές" όπως το Ουκρανικό) και το αφήγημα συνέχισε να είναι μια ψευδαίσθηση όπως πχ ότι αν είχαμε την Ψηφιακή επανάσταση μαζί με την Πράσινη, το κέρδος της παραγωγικότητας στη μία θα εξισορροπούσε και μάλιστα και θα άφηνε και περίσσευμα για το κόστος που θα δημιουργούσε η άλλη.
Υπήρξε μάλιστα και το αφήγημα - που με τον πόλεμο στο Ιράν και τις άλλες ομορφιές στο Ορμούζ ελαφρώς απογυμώθηκε - ότι και η ίδια η "πράσινη" επανάσταση θα ήταν από μόνη κερδοφόρα.
Το αποτέλεσμα στο πρωτοσέλιδο που διαβάζω: "Γαλλία: Ένας νεκρός, 1.200 συλλήψεις και ακρωτηριασμός 20χρονου – Στάχτη ιστορικό δημαρχείο 143 ετών" Και πρέπει να μας προβληματίσει κάτι απλό: αν υπήρχε μια λύση που, χωρίς να ξεσκίζει τον πλανήτη, θα τους έκανε όλους πλούσιους, μέσα σε μια δημοκρατία με θεσμούς και ευτυχία, γιατί επί τόσες δεκαετίες (και αιώνες) καμία χώρα δεν την έχει ανακαλύψει; Εχω την βάσιμη υποψία ότι δεν υπάρχει, αλλά δεν θέλω να σας στενοχωρήσω γιατί μπορεί να πέσετε από κάποιο σύννεφο και έρχεται δύσκολη νύχτα. Ο κήπος είναι ανθηρός
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους