Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Εφημερία Λαϊκό. Πέμπτη μεσημέρι. Διαλογή. Ευγενικός ειδικευόμενος που δεν έχει αποκτηνωθει.

Ακόμη. "Να δούμε τα εργαστηριακά, έγραψα και δύο ακτινογραφίες". Δύο ώρες μετά. "Ναι έχει PCR 250, θα την κρατήσουμε, πηγαίνετε στις εισαγωγές για το εισιτήριο". Πάω γυρνάω, του το δίνω. "Ωραία τώρα θα περιμένουμε τραυματιοφορεα να την ανεβάσει στον τρίτο, λίγη υπομονή μόνο". "Πόση ώρα θα πάρει αυτό;" "Δεν ξέρω, βλέπετε τι γίνεται..." Δύο ώρες και ένα τέταρτο για τη διαδρομή ισόγειο - τρίτος. 135 λεπτά. 8.100 δευτερόλεπτα.

Για πενήντα μέτρα.

Διάδρομος γεμάτος ραντζα, πανικόβλητοι άνθρωποι παντού.

Μια κυρία φωνάζει "ο άντρας μου έχει ζάχαρο 40". Δεν της δίνει κανείς σημασία. "Σας παρακαλώ ο άντρας μου". Δεν γυρίζουν καν να την κοιταξουν. "Ο άντρας μου". "Αν συνεχίσετε να φωνάζετε θα φωναξω το σεκιούριτι.

Δεν βλέπετε τι γίνεται;" Μια γυναίκα με σπασμένο φλεβοκαθετηρα σε ένα φορείο.

Το αίμα ποτίζει το νυχτικό της.

Κόκκινο αίμα σε γαλάζιο νυχτικό.

Κόκκινο αίμα στο πράσινο μωσαϊκο.

Δεν μιλάει, δεν φωνάζει, δεν διαμαρτύρεται. "Συγγνώμη, η κυρία εκεί αιμορραγεί", "τι να κάνουμε, δεν βλέπετε τι γίνεται;". Παρασκευή.

Χωρίς εφημερία.

Η μάνα μου ακόμη πεταμένη στο φορείο.

Μέσα σε θάλαμο.

Σχεδόν προνομιουχα.

Φορείο advanced ξερωγω.

Διαδρομος με ραντζα παντού.

Μετράω 9. Γιατρός, συμπαθής.

Με δέκα φοιτητές συνοδεία. "Πρέπει να κάνει μια αξονική", "Σήμερα θα γίνει αυτό;" "Δεν ξέρω, την έχω ζητήσει αλλά βλέπετε τι γίνεται". "Συγγνώμη μήπως μπορείτε να αλλάξετε τη μαμά μου;" "Όχι τώρα" "ήρθα και πριν, δεν μπορώ μόνη μου έχει και τον καθετήρα, φοβάμαι", "θα περιμένετε κυρία μου, δεν βλέπετε τι γίνεται;". "Περιμένω αλλά έχουν περάσει τέσσερις ώρες...", "Ε, θα περιμένατε κι άλλο, υπομονή δεν έχετε;". Νοσηλευτής φέρνει τα φάρμακα σε έναν φάκελο.

Ανοίγω τον φάκελο, είναι άδειος. "Συγγνώμη έχει γίνει κάποιο λάθος, είναι άδειο αυτό". "Το ξέρω, δεν είναι λάθος, δεν έχουμε το φάρμακο". "Και μου φέρατε άδειο φάκελο; Με κοροϊδεύετε;" "Εμείς λέμε ότι πρέπει να το πάρει, να πάτε να το βρείτε εσείς". "Είναι δυνατόν να μην έχετε σαλοσπιρ;" "Να πάτε να πάρετε κυρία μου". Πάω το παίρνω, γυρνάω, τον ψάχνω στους θαλάμους. "Έφερα το σαλοσπιρ" "Και τι μου το λέτε εμένα;" "Σε ποιον να το πω;", "εσείς θα το δώσετε κυρία μου". "Να το αφήσω κάπου μετά για να το έχετε για τις επόμενες μέρες;" "Όχι εσείς θα το δίνετε, εμείς έχουμε άλλες δουλειές(!)". "Κι αν δεν είμαι εγώ εδώ τι θα γίνει;", "δεν ξέρω κυρία μου, γράψτε το όνομα στο κουτί, βάλτε το στο κομοδίνο κι αν το δούμε θα το δίνουμε εμείς" "μα δεν έχει κομοδίνο, είναι στο φορείο", "Ε τι να σας πω, δεν βλέπετε τι γίνεται;". Ένας ηλεκτρονικός πίνακας στον διάδρομο ανάμεσα σε ραντζα ζητάει αξιολόγηση.

Σαν τρολια.

Θέλω να βάλω τα γέλια και τα κλάματα. "Δεν σου φέρανε φαγητό για βράδυ" "Γιατί;", "Δεν ξέρω.

Ίσως επειδή θα κάνεις την αξονική". Σάββατο.

Ακόμη φορείο, τα ραντζα έχουν φύγει από τον διάδρομο. "Έκανα την αξονική". "Πρωινό η μαμά μου;" "Εδώ λέει όχι". "Γιατί;". "Δεν ξέρω, ρωτήστε τις νοσηλεύτριες". "Συγγνώμη να ρωτήσω κάτι; Η μαμά μου έκανε χθες μια αξονική αλλά σήμερα δεν έφεραν ούτε πρωινό ούτε μεσημεριανό.

Είναι 24 ώρες νηστική". "Δεν ξέρω ρωτήστε τους γιατρούς". Γραφείο γιατρών.

Απέξω ταμπέλα γράφει "μην ενοχλείτε εκτός αν είναι επείγον". Ποιος ορίζει το επείγον και πώς.

Απέξω ουρά, όλοι διστάζουν να "ενοχλήσουν ". Χτυπάω, ανοίγω. "Καλημέρα συγγνώμη να ρωτήσω κάτι;" "Όχι". Ένας τύπος πάει να επιστρέψει τον δίσκο στο τρόλεϊ της τραπεζοκομας. "ΌΧΙ ΕΔΏ ΚΥΡΙΕ ΤΟΝ ΔΊΣΚΟ", "Συγγνώμη κυρία μου, δεν δουλεύω εδώ". "Καλησπέρα γιατρέ η μαμά μου έκανε χθες μια αξονική.

Μπορείτε να με ενημερώσετε;" "Όχι, θα έρθει η επιμελήτρια". "Ξέρετε δεν της έχουν φέρει φαγητό από χθες το μεσημέρι.

Πεινάει είναι έξαλλη". "Ε δεν πειράζει!" Σεκιούριτας που τραμπουκιζει όλον τον κόσμο, ασθενείς, συνοδούς, ουρλιάζει χωρίς λόγο και απειλεί ακατάληπτα, ωρυεται να βγούμε από τα δωμάτια γιατί θα περάσει η νοσηλεία. "Δώστε μου δυο λεπτά, ταιζω, δεν μπορεί μόνη της, είναι δέκα θαλάμους μακριά οι νοσηλευτές ακόμη". "Θα βγείτε έξω τώρα κυρία μου, γιατί αν γίνει καποιο λάθος μετά θα λέτε ότι δεν κάνω καλά τη δουλειά μου". "Και τώρα το λέμε...". "Περάστε έξω είπα, τώρα" "Α είναι γρίπη Α". Είναι όλη η κλινική γεμάτη ", "Συγγνώμη, δηλαδή η κυρία που είναι θετική θα μείνει εδώ;". "Για τώρα ναι"."Θα κολλήσουμε όλοι". "Τι να κάνουμε, έχει παντού κρούσματα δεν βλέπετε τι γίνεται;". Νοσηλεύτρια τρυφερή, ευγενεστατη: "έλα κορίτσι μου να πάρεις το σιρόπι, έχεις πολύ ωραία μάτια το ξέρεις;", "είστε πολύ γλυκιά.

Και δεν είναι αυτονόητο", "Δεν φταίνε κι αυτοί, όλοι είναι στα κάγκελα, όλα διαλυμένα δεν βλέπετε τι γίνεται;".

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους