Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Paul Krugman /facebook (16.10.2026): Οι φόβοι μου για τα επόμενα δύο χρόνια Στα μέσα Μαρτίου του 1945, ακόμη και ο Αδόλφος Χίτλερ γνώριζε ότι ο πόλεμος είχε χαθεί.

Οι σοβιετικές δυνάμεις βρίσκονταν σε απόσταση μόλις 45 μιλίων από το Βερολίνο.

Οι αμερικανικές δυνάμεις είχαν διασχίσει τον Ρήνο και προέλαυναν με ταχείς ρυθμούς προς την περικύκλωση των εναπομεινασών γερμανικών δυνάμεων. Ο Χίτλερ, όμως, δεν πίστευε ότι είχε αποτύχει ο ίδιος.

Πίστευε ότι εκείνοι που είχαν αποτύχει απέναντί του ήταν ο γερμανικός λαός.

Έτσι, στις 19 Μαρτίου, εξέδωσε το «Διάταγμα για τις καταστροφές στο έδαφος του Ράιχ», το οποίο έμεινε γνωστό ως Nerobefehl (Διάταγμα του Νέρωνα). Το διάταγμα προέβλεπε την καταστροφή των ίδιων των υποδομών της Γερμανίας - υποτίθεται για να στερηθούν οι Σύμμαχοι τη δυνατότητα να τις χρησιμοποιήσουν, αλλά ο προφανής σκοπός ήταν να τιμωρηθεί η ίδια του η χώρα.

Ευτυχώς, ο Άλμπερτ Σπέερ και άλλοι ναζί αξιωματούχοι δεν εκτέλεσαν τη διαταγή, αν και, απ' ό,τι φαίνεται, δεν ενημέρωσαν τον Χίτλερ για όσα γίνονταν - ή, μάλλον, για όσα δεν γίνονταν.

Γιατί ανατρέχω σε αυτή την ιστορία; Προφανώς, επειδή σκέφτομαι τι θα συμβεί μετά τις ενδιάμεσες εκλογές.

Όλες οι ενδείξεις δείχνουν ότι οι Ρεπουμπλικανοί οδεύουν προς μια συντριπτική ήττα στις εκλογές, τις οποίες ο Τραμπ έχει σκόπιμα μετατρέψει σε δημοψήφισμα για το ίδιο του το πρόσωπο: «Κίνημα MAGA, κάντε σαν να είμαι κι εγώ υποψήφιος στις εκλογές». Τι θα κάνει, λοιπόν, όταν οι Αμερικανοί δείξουν τι πραγματικά πιστεύουν γι' αυτόν; Φυσικά, θα ισχυριστεί ότι οι εκλογές ήταν νοθευμένες και θα προσπαθήσει να ανατρέψει το αποτέλεσμα.

Αν υποθέσουμε, ωστόσο, ότι αποτυγχάνει, τι θα ακολουθήσει; Η απώλεια του ελέγχου του Κογκρέσου θα περιορίσει την εξουσία του Τραμπ, αλλά σε καμία περίπτωση δεν θα την εξαλείψει.

Πάνω απ' όλα, θα εξακολουθεί να έχει τεράστια δυνατότητα να προκαλέσει καταστροφές στην Αμερική, για να μην αναφέρουμε τους συμμάχους της.

Τις τελευταίες ημέρες, σύμφωνα με τον πρόεδρο Ζελένσκι, η Ουκρανία δεν έχει λάβει καμία προειδοποίηση από τη Δύση για επικείμενα ρωσικά πυραυλικά πλήγματα.

Αυτό θα μπορούσε να οφείλεται σε τεχνικά προβλήματα.

Όποιος, όμως, απορρίπτει το ενδεχόμενο ο Τραμπ να προσπαθεί να τιμωρήσει την Ουκρανία επειδή τόλμησε να στερήσει τη νίκη από τον φίλο του, τον Βλαντίμιρ Πούτιν, θα πρέπει να έχει κοιμηθεί τα τελευταία δύο χρόνια.

Στο εσωτερικό της χώρας, αξιωματούχοι της κυβέρνησης Τραμπ έκοψαν ξαφνικά εκατοντάδες δέντρα σε ένα δημόσιο γήπεδο γκολφ στην Ουάσιγκτον. Ο Τραμπ ήθελε εδώ και καιρό να αναδιαμορφώσει το συγκεκριμένο γήπεδο σύμφωνα με τις δικές του προτιμήσεις, αλλά αυτό είναι απίθανο να συμβεί, δεδομένου του πολιτικού κλίματος.

Σε κάθε περίπτωση, δεν υπήρχε κανένας λόγος να επισπευσθεί η καταστροφή.

Επρόκειτο σχεδόν σίγουρα για μια πράξη εκδικητικότητας, μια σκόπιμη πράξη βανδαλισμού, που πραγματοποιήθηκε ακριβώς επειδή ο Τραμπ γνωρίζει ότι δεν θα περάσει το δικό του.

Και, μολονότι μερικές εκατοντάδες δέντρα δεν αποτελούν από μόνα τους και τόσο μεγάλο ζήτημα, προμηνύουν αυτό που πρόκειται να ακολουθήσει.

Σκεφτείτε το Κέντρο Κένεντι, ένα εθνικό σύμβολο που ο Τραμπ καταστρέφει επειδή δεν μπορεί να δώσει το δικό του όνομα σε αυτό.

Ας το θεωρήσουμε πρότυπο αυτού που είναι πολύ πιθανό να συμβεί στην Αμερική τα επόμενα δύο χρόνια.

Μπορούν οι Δημοκρατικοί να σταματήσουν την επερχόμενη λαίλαπα καταστροφής; Δυστυχώς, μια διεφθαρμένη και κομματικά προσκείμενη πλειοψηφία στο Ανώτατο Δικαστήριο, επικαλούμενη τη θεωρία της «ενιαίας εκτελεστικής εξουσίας» (unitary executive), έχει παραχωρήσει στον Τραμπ τεράστια και ουσιαστικά ανεξέλεγκτη εξουσία.

Αυτό ισχύει ιδιαίτερα επειδή περιβάλλεται από υποτακτικούς του - πολλοί από τους οποίους εγκρίθηκαν από τους άβουλους Ρεπουμπλικανούς στο Κογκρέσο - που είναι πρόθυμοι, ακόμη και πρόθυμοι με ενθουσιασμό, να παραβιάσουν τον νόμο.

Στηρίζεται επίσης από ολιγάρχες με τεράστιους οικονομικούς πόρους, οι οποίοι θα συνεχίσουν να διευκολύνουν την επίθεσή του κατά της δημοκρατίας, ακόμη κι αν τα δισεκατομμύρια που δαπανούν για πολιτικούς σκοπούς δεν αποδειχθούν αρκετά για να εξαγοράσουν αυτή την εκλογική αναμέτρηση.

Υπάρχει, ωστόσο, κάτι που μπορούν να κάνουν οι Δημοκρατικοί: να καταστήσουν σαφές ότι όλοι όσοι συνδράμουν και υποβοηθούν τον Τραμπ στο πλαίσιο αυτού του νερώνειου καταστροφικού εγχειρήματος μπορούν και θα λογοδοτήσουν, στον μέγιστο βαθμό που επιτρέπει ο νόμος.

Σε αυτό το σημείο, όποιος λέει κάτι σαν «Πρέπει να κοιτάξουμε μπροστά και όχι πίσω» καθιστά σημαντικά λιγότερο πιθανό το ενδεχόμενο να έχουμε οτιδήποτε για το οποίο να αξίζει να κοιτάξουμε μπροστά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους