Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Ο Νίκος Κούνδουρος και ο Φοιτητής Δεσμώτης Ένας καλός μου φίλος, ο Σ.Μ., λάτρευε τον σκηνοθέτη Νίκο Κούνδουρο.

Ο φίλος μου δεν είναι σινεφίλ, όμως θαύμαζε τον Κούνδουρο «γιατί αντιστάθηκε». Όχι μόνο όταν ήταν εξόριστος στη Μακρόνησο και το μόνο που ζήτησε από τους δεσμώτες του ήταν να τον στείλουν κάπου μακριά για «να μην τους βλέπει». (Τότε ο Θανάσης Βέγγος τον βοήθησε να στήσει τη σκηνή του στην ερημιά, στα κατσάβραχα.) Τον θαύμαζε επειδή το 2010, όταν 3 κουκουλοφόροι μπήκαν στις τρεις τη νύχτα στο σπίτι του, στην Αθήνα, για να τον ληστέψουν, εκείνος αντιστάθηκε.

Κι ας ήταν τότε 84 χρονών.

Τον ξυλοκόπησαν, τον έδεσαν, του πήραν όσα χρήματα είχε και τον άφησαν αιμόφυρτο και με μώλωπες. Ο Κούνδουρος μεταφέρθηκε σε νοσοκομείο, στην Εντατική, έχοντας υποστεί ένα ελαφρό ισχαιμικό επεισόδιο.

Τις τελευταίες μέρες δεν μίλησα με τον Σ.Μ., δεν ανταλλάξαμε γνώμες για τα όσα συγκλονιστικά συμβαίνουν στη Γαλλία, την Αλβανία και αλλού.

Όμως είμαι σίγουρη ότι θα θαύμασε τον Κλέβι Μετάι, τον Αλβανό φοιτητή που άοπλος αντιστεκόταν ενώ τον είχαν περικυκλώσει τουλάχιστον τέσσερις πάνοπλοι αστυνομικοί.

Και ύστερα τον έδεσαν στα κάγκελα του υπουργείου Παιδείας στα Τίρανα μέχρι να τον παραλάβει η κλούβα.

Η γλώσσα του σώματος, η αγέρωχη έκφραση, το βλέμμα του δεσμώτη Κλέβι λένε πολλά περισσότερα από όσα δεκάδες μανιφέστα και αναλύσεις. Ο Κλέβι Μετάι δεν κρατούσε ούτε μολότοφ, ούτε σιδερολοστό, ούτε άλλο όπλο.

Όπλο ήταν ο ίδιος.

Κι αυτό το όπλο, το παράδειγμά του, το κληροδότησε σε χιλιάδες αδέλφια του εντός κι εκτός της Αλβανίας.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους