Δεν είχα διαβάσει «Το Παρτάλι» του Θεόδωρου Γρηγοριάδη και σήμερα το τελείωσα. Είναι ένα ιδιαίτερο ελληνικό μυθιστόρημα, που πρωτοκυκλοφόρησε το 2001 από τις εκδόσεις Πατάκη, με την ιστορία να...
Δεν είχα διαβάσει «Το Παρτάλι» του Θεόδωρου Γρηγοριάδη και σήμερα το τελείωσα.
Είναι ένα ιδιαίτερο ελληνικό μυθιστόρημα, που πρωτοκυκλοφόρησε το 2001 από τις εκδόσεις Πατάκη, με την ιστορία να διαδραματίζεται στη Θεσσαλονίκη της μεταπολίτευσης.
Παρακολουθούμε ένα μυστηριώδες πρόσωπο να κυκλοφορεί στα στενά του Βαρδάρη, ντυμένο με παλιομοδίτικα γυναικεία φορέματα, που όλοι αποκαλούν «Παρτάλι». Όμως δυό φοιτητές της Φιλοσοφικής γοητεύονται από αυτή την αινιγματική προσωπικότητα και προσπαθούν να ανακαλύψουν την ιστορία της.
Η ιστορία ξεκινά στα χρόνια της βουλγαρικής Κατοχής, όταν η μητέρα του το ντύνει κορίτσι για να το προστατεύσει από τη βία του πολέμου.
Αυτή η μεταμφίεση γίνεται καθοριστικό στοιχείο της μετέπειτα ζωής και ταυτότητάς του.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μια τόσο διαφορετική ιστορία που εξερευνά την ταυτότητα φύλου, τη σεξουαλικότητα, την κοινωνική περιθωριοποίηση και την ανάγκη της γοητευτικής αυτής διαφορετικής ύπαρξης να υπάρξει αυθεντικά. Το Παρτάλι ήταν ένα πλάσμα που βίωνε τον διωγμό, κυρίως με την έννοια της κοινωνικής απόρριψης, του αποκλεισμού και της καταπίεσης της διαφορετικότητάς του.
Θέλω πολύ να δω την θεατρική μεταφορά του βιβλίου στο one man show που σκηνοθετεί ο Φωκάς Ευαγγελινός τον Νοέμβριο, με τον Φώτη Σεργουλόπουλο στον ομώνυμο ρόλο, ο οποίος πιστεύω ακράδαντα πως με την ευαισθησία και την αλήθεια που χαρακτηρίζουν τη στάση ζωής του, σίγουρα θα δώσει στον χαρακτήρα μια σπάνια αυθεντικότητα με ανθρώπινες διαστάσεις.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους