Dimitris Papanikolopoulos : Η βία ερμηνεύεται με τρεις τρόπους συνήθως, ως αποτέλεσμα των ιδεών των δρώντων, των κινήτρων/ενστίκτων τους, των σχέσεων που αναπτύσσουν με άλλους δρώντες (πχ. την...

Πλήρες Κείμενο:

Dimitris Papanikolopoulos : Η βία ερμηνεύεται με τρεις τρόπους συνήθως, ως αποτέλεσμα των ιδεών των δρώντων, των κινήτρων/ενστίκτων τους, των σχέσεων που αναπτύσσουν με άλλους δρώντες (πχ. την αστυνομία, την κυβέρνηση). Οι δεξιοί, στην προσπάθειά τους όχι να εξηγήσουν αλλά να δικαιολογηθούν και να επιτεθούν, υποστηρίζουν πάντα τις δύο πρώτες ερμηνείες και αγνοούν επιδεικτικά την τρίτη που είναι και η πιο σωστή.

Παρόλο λοιπόν που οι περισσότερες κινητοποιήσεις δεν ενέχουν βία, και παρόλο που όποτε ενέχουν βία η αστυνομία ξεκινά τα επεισόδια ή απαντά δυσανάλογα ώστε να διαλύσει την κινητοποίηση ή προκαλεί να την προκαλέσουν ώστε να κάνει πάλι το ίδιο, οι δεξιοί δεν βλέπουν τίποτε από αυτά.

Άλλωστε, δεν θέλουν ο λαός να κινητοποιείται και να διεκδικεί, αλλά μόνο να ψηφίζει κάθε 4-5 χρόνια χωρίς να ενοχλεί.

Οι δεξιοί γενικά δεν συμπαθούν τη δημοκρατία, γι' αυτό δεν κατανοούν ότι χωρίς αυτά τα κοινωνικά κινήματα δεν θα είχαμε αποκτήσει δημοκρατία (και ελευθερίες) ούτε και θα λειτουργούσε μέχρι σήμερα.

Νομίζουν ότι απλώς μια μέρα αρχίσαμε να ψηφίζουμε.

Ή νομίζουν ότι δεν ψηφίζουν στις δικτατορίες.

Από την άλλη, η δουλειά των κινημάτων είναι να δίνουν τη δυνατότητα της αυτόνομης παρέμβασης του λαϊκού παράγοντα.

Η αξία τους και η σημασία τους δεν έγκειται στο αν μπορούν να ανατρέψουν την κυβέρνηση ή αν μπορούν να στρώσουν το δρόμο για άλλη κυβέρνηση.

Οι επιτυχίες των κινημάτων είτε έλαβαν χώρα επί δεξιών κυβερνήσεων είτε επί αριστερών είτε προέκυψαν από τη σωρευτική συλλογική δράση.

Η δε συγκρότηση δημοκρατικής ταυτότητας δεν μπορεί να είναι συνδεδεμένη με εκλογικούς κύκλους, και επομένως τα κινήματα κάνουν μια ανεκτίμητη δουλειά που στηρίζει τη δημοκρατία χωρίς να ενδιαφέρονται για τις θεσμικές αποτυπώσεις.

Γιατί οι δημοκρατίες χρειάζονται δημοκρατικούς θεσμούς αλλά και δημοκράτες, που όμως φτιάχνονται βασικά από την ενεργοποίησή τους και τη συμμετοχή τους σε όλη τους τη ζωή και όχι κάθε τέσσερα χρόνια.

Αυτό οι αριστεροί δεν πρέπει να το ξεχνούν.

Όχι για γλεντάμε τις ήττες μας, αλλά για να μην περιμένουμε από ένα άθροισμα ανθρώπων και ομάδων (που είναι το κίνημα) να σκέφτεται και να συμπεριφέρεται σαν ένας πολιτικός με εργαλειακή ορθολογικότητα.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους