Οι διαδηλώσεις σε γαλλικές πόλεις ξεκίνησαν από υπαρκτά προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης και έφτασαν μέχρι την ανεργία των νέων, την υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους, τα συρρικνούμενα εισοδήματα...
Οι διαδηλώσεις σε γαλλικές πόλεις ξεκίνησαν από υπαρκτά προβλήματα της δημόσιας εκπαίδευσης και έφτασαν μέχρι την ανεργία των νέων, την υποβάθμιση του κοινωνικού κράτους, τα συρρικνούμενα εισοδήματα της μεσαίας τάξης, τις διακρίσεις σε βάρος όσων προέρχονται από υποβαθμισμένα προάστια αυτών των πόλεων, την ακρίβεια και άλλα, επίσης υπαρκτά, θέματα.
Από τις διαδηλώσεις πλέον έχουμε περάσει σε εκτεταμένες ταραχές, καταστροφές περιουσιών όχι απαραίτητα εχόντων και κατεχόντων ακόμα και πλιάτσικο.
Κανένας λογικός άνθρωπος δεν μπορεί να υποστηρίξει αυτές τις καταστροφές και κανένας επίσης λογικός άνθρωπος δεν θα διαφωνήσει για την παρουσία ταραχοποιών στοιχείων, που αξιοποίησαν τις πορείες και τα επεισόδια με την αστυνομία (αρκετές οι καταγγελίες για υπέρμετρη βία απέναντι σε διαδηλωτές κατά συντριπτική πλειοψηφία ειρηνικούς) προς ίδιον όφελος.
Τίποτε από αυτά δεν αναιρεί τα αληθινά ζητήματα των διαδηλωτών.
Κυκλοφορούν φωτογραφίες, που δείχνουν σκουρόχρωμους διαδηλωτές με κουκούλες, ως απόδειξη πρόκλησης των ταραχών από μετανάστες και υποκίνησής τους από αλλότρια συμφέροντα, ενδεικτικά ισλαμιστικές οργανώσεις, το Κατάρ ακόμα και από τη Ρωσσία.
Για αρχή, ένας σκουρόχρωμος διαδηλωτής μπορεί κάλλιστα να είναι Γάλλος πολίτης, που ο παππούς του μετανάστευσε από κάποια χώρα του Μαγκρέμπ ή τη Σενεγάλη (τυχαία τα παραδείγματα) στη Γαλλία.
Επίσης, ένας απόγονος μεταναστών μπορεί να είναι συνειδητοποιημένος κοινωνικά και να διεκδικεί ένα καλύτερο αύριο διαδηλώνοντας, χωρίς να ταυτίζεται απαραίτητα με ταραξίες.
Ωστόσο, θα ήταν άστοχο να ειπωθεί, ότι στις διαδηλώσεις συμμετέχουν κυρίως απόγονοι μεταναστών, μπορεί και μετανάστες που ζουν χρόνια στη Γαλλία και διεκδικούν και αυτοί ένα καλύτερο αύριο στη χώρα, όπου ζουν και προσφέρουν.
Κυκλοφορούν άφθονες φωτογραφίες με πάλλευκους διαδηλωτές με πλακάτ και σημαίες.
Και κανένας δεν ασχολείται με το ενδεχόμενο αυτοί να είναι ιταλικής ή πολωνικής καταγωγής, απόγονοι παλιών εργατών που είχαν αναζητήσει ένα καλύτερο αύριο στη Γαλλία.
Ως προς τις ταραχές, θα επαναλάβω, ότι κανένας λογικός άνθρωπος δε νοείται να τις επικροτεί.
Ως προς τα αίτιά τους, έχουν υποδειχθεί, ενδεικτικά, ο Μελανσόν, οι ισλαμιστές και η Ρωσσία.
Ομολογουμένως ο Μελανσόν έχει υποστηρίξει τα αιτήματα των διαδηλωτών αλλά, μέχρι στιγμής, όχι τη βία και τις καταστροφές περιουσιών.
Θα ήταν, επίσης, αβάσιμο να υποστηριχθεί, ότι ο Μελανσόν προκάλεσε τις διαδηλώσεις.
Η αλήθεια είναι, ότι δεν χρειάστηκε, όταν υπάρχουν υπαρκτά προβλήματα, κάποιοι οργανωμένοι μαθητές ανεξαρτήτως πολιτικών καταβολών (στις πορείες συμμετέχουν και μαθητές από προνομιούχα σχολεία ακόμα και ιδιωτικά) και συνδικάτα που έχουν επισημάνει από παλιά τα θέματα του κοινωνικού κράτους και του κοινωνικού αποκλεισμού προσώπων προερχομένων από λιγότερο προνομιούχες περιοχές.
Και δεν υπάρχουν καν δηλώσεις του, στις οποίες συμφωνεί με τη βία.
Για τον ισλαμιστικό δάκτυλο έχουν υποστηριχθεί πολλά αλλά τίποτα βάσιμο, ως τώρα, και είναι κωμικό να προβάλλεται ως επιχείρημα υπέρ της παρέμβασης τέτοιου δακτύλου η ύπαρξη παλαιστινιακών σημαιών στις εν λόγω διαδηλώσεις.
Απουσιάζει, επίσης, ως τώρα, οποιαδήποτε ρωσσική υποκίνηση.
Υποστηρίζεται, ότι αυτές οι ταραχές στρώνουν το έδαφος για την είσοδο της Λεπέν στο προεδρικό μέγαρο.
Η αλήθεια είναι αρκετά διαφορετική.
Ο δρόμος για τη Λεπέν στρώθηκε χρόνια πριν, όταν περιοχές της Γαλλίας αποβιομηχανίστηκαν και ουκ ολίγοι κάτοικοί τους πέρασαν από το γαλλικό κομμουνιστικό κόμμα στο Εθνικό Μέτωπο του πατρός Λεπέν, αλλά και όταν τμήματα της γαλλικής κοινωνίας άρχισαν να νιώθουν είτε περιθωριοποιημένα από την εξουσία είτε απειλούμενα από τους δαιμονοποιηθέντες μετανάστες.
Επίσης, η Λεπέν προηγούνταν ήδη τον περασμένο Σεπτέμβριο με νταμπλ σκορ του δεύτερου Φιλίπ (ο Μελανσόν είναι τρίτος) στις δημοσκοπήσεις και η διαφορά τους διατηρήθηκε και αυτό το μήνα, όταν έλαβαν χώρα οι βανδαλισμοί και οι ταραχές σε γαλλικές πόλεις (η εικόνα του καιομένου δημαρχείου της Λιμόζ παραμένει ενδεικτική εικόνα αυτών των ταραχών). Άρα δεν άλλαξε κάτι μέχρι στιγμής όσον αφορά την κατάταξη και τα ποσοστά των υποψηφίων διαδόχων του Μακρόν. Αυτά τα ολίγα!
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους