Original Post

Πλήρες Κείμενο:

40 ΜΕΡΕΣ ΧΩΡΙΣ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΜΑΣ… 🤍🕊️ Σήμερα πήγα ως Μαρία στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος στη Νίκαια, στο σαρανταήμερο μνημόσυνο του Γιώργου Μαζωνάκη.

Σαράντα μέρες πέρασαν κι ακόμη δυσκολεύομαι να το πιστέψω.

Με συγκίνησε βαθιά ο επιμνημόσυνος λόγος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτη Νικαίας κ. Αλεξίου, που μέσα σε λίγες μόνο φράσεις αποτύπωσε το μεγαλείο της ψυχής του Γιώργου.

Του ανθρώπου πίσω από τα φώτα, που ίσως δεν γνώριζαν όλοι.

Κι όσο τον άκουγα, το μυαλό μου γύριζε στις δικές μου αναμνήσεις… Στον αυθόρμητο Γιώργο, το πειραχτήρι, με το μοναδικό του χιούμορ.

Που μου έπαιρνε τα σκουλαρίκια και τα φορούσε ο ίδιος! Που μου έκανε παρατήρηση όταν με έβλεπε με το κινητό στο χέρι την ώρα που τραγουδούσε! 😂❤️ Μικρές στιγμές που σήμερα έχουν τεράστια αξία.

Γιατί ο Γιώργος είχε αυτό το σπάνιο χάρισμα: να καταργεί την απόσταση ανάμεσα στη σκηνή και στον κόσμο.

Να σε κάνει να αισθάνεσαι πως δεν πήγαινες απλώς να ακούσεις έναν αγαπημένο καλλιτέχνη, αλλά να συναντήσεις έναν δικό σου άνθρωπο.

Έναν φίλο.

Και κάπου μέσα μου εξακολουθώ να περιμένω ότι θα εμφανιστεί ξαφνικά, θα μας πει το χαρακτηριστικό του «Hello!» και θα αρχίσει πάλι τα πειράγματα και το τραγούδι… Ο Γιώργος συνόδευσε αμέτρητες νύχτες της ζωής μου.

Κι όσοι με γνωρίζουν ξέρουν πως για μένα η νύχτα έχει μια ξεχωριστή σημασία.

Γι’ αυτό και νιώθω πως ο Γιώργος μού ορφάνεψε τις νύχτες… Μου λείπεις .. μου πέσε βαρύ ..😞 Εις το επανιδείν, Γιώργο μου. 🤍🕊️ Οι νύχτες μου θα έχουν πάντα τη φωνή σου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους