Χαίρετε και καλή Κυριακή, Αναλυτικά, «Όταν η γραφειοκρατία «στραγγαλίζει» τον αγρότη… Είναι γνωστό πως τα αγροτικά νοικοκυριά σε αναλογία 8/10 είναι «φεσωμένα», κοινώς βρίσκονται στο «κόκκινο». Αυτό...
Χαίρετε και καλή Κυριακή, Αναλυτικά, «Όταν η γραφειοκρατία «στραγγαλίζει» τον αγρότη… Είναι γνωστό πως τα αγροτικά νοικοκυριά σε αναλογία 8/10 είναι «φεσωμένα», κοινώς βρίσκονται στο «κόκκινο». Αυτό δεν είναι κάτι νέο, δεν αποτελεί είδηση.
Είναι, δυστυχώς, ένα διαχρονικό γεγονός.
Το παραπάνω, σε συνδυασμό με τυχόν μεμονωμένες ή καθολικές «αναποδιές» - που για το νησί μας ακούν στο όνομα «αφθώδης πυρετός» – δημιουργεί ένα εκρηκτικό κοκτέιλ για την ύπαιθρο χώρα, ικανό να επιφέρει την ερήμωσή της.
Για ακόμη μία φορά, ο πρωτογενής τομέας της Λέσβου - και όχι μόνο - βρίσκεται αντιμέτωπος με το ίδιο, κουραστικό και ψυχοφθόρο έργο.
Η πρόσφατη ανακοίνωση για τη νέα παράταση υποβολής των δηλώσεων ΟΣΔΕ 2026 παρουσιάστηκε από τους υπηρεσιακούς παράγοντες σχεδόν σαν «δώρο» προς τους παραγωγούς.
Στην πραγματικότητα, όμως, δεν πρόκειται για καμία διευκόλυνση.
Είναι η ξεκάθαρη ομολογία της αποτυχίας ενός κρατικού μηχανισμού που, αντί να λύνει προβλήματα, καταφέρνει να εγκλωβίζει τους αγρότες και τους κτηνοτρόφους μας σε έναν ατελείωτο λαβύρινθο γραφειοκρατίας, καθυστερήσεων και τεχνικών δυσλειτουργιών, την ώρα που οι κτηνοτρόφοι του νησιού δεν έχουν πληρωθεί για το γάλα της χρονιάς και τα έξοδα αυξάνονται με γεωμετρική πρόοδο.
Το αλαλούμ με τις ψηφιακές πλατφόρμες του ΟΠΕΚΕΠΕ έχει εξελιχθεί σε έναν μόνιμο, ετήσιο εμπαιγμό.
Χιλιάδες παραγωγοί στη Λέσβο και σε ολόκληρη τη χώρα τρέχουν πανικόβλητοι στα κατά τόπους Κέντρα Υποδοχής Δηλώσεων, προσπαθώντας να προλάβουν ασφυκτικές προθεσμίες, μέσα σε ένα περιβάλλον όπου το σύστημα διαρκώς «πέφτει», κολλάει ή παρουσιάζει σφάλματα.
Αντί το ψηφιακό κράτος να αποτελεί σύμμαχο του ξωμάχου, μετατρέπεται στον μεγαλύτερο εχθρό του.
Οι άνθρωποι της παραγωγής, αντί να βρίσκονται στα κτήματα και στα κοπάδια τους, αναγκάζονται να γίνονται «λογιστές» και να αγωνιούν για το αν ένας λανθασμένος αλγόριθμος θα τους στερήσει τους κόπους μιας ολόκληρης χρονιάς.
Αυτή η διοικητική ανεπάρκεια θα ήταν ίσως ανεκτή σε περιόδους ευμάρειας, αλλά στην παρούσα συγκυρία αγγίζει τα όρια της προκλητικότητας.
Οι αγροτοκτηνοτρόφοι της Λέσβου δεν λειτουργούν σε συνθήκες εργαστηρίου.
Ήδη κουβαλούν στην πλάτη τους τις βαθιές πληγές από τις πρόσφατες ζωονόσους, το τεράστιο κόστος των ζωοτροφών και την παρατεταμένη, καταστροφική ανομβρία που στερεύει τα πηγάδια και υποβαθμίζει την παραγωγή.
Όταν, λοιπόν, σε αυτό το εκρηκτικό κοκτέιλ προστίθεται η αβεβαιότητα για το πότε και πώς θα δοθούν οι προκαταβολές των βασικών ενισχύσεων, η κατάσταση γίνεται βιοποριστικά ανυπόφορη.
Για τον νησιώτη παραγωγό, η επιδότηση δεν είναι «πολυτέλεια» ή επιπλέον κέρδος, αλλά το απαραίτητο ρευστό για να αγοράσει εφόδια, να πληρώσει υποχρεώσεις και να κρατήσει την επιχείρησή του όρθια.
Το πιο ανησυχητικό είναι ότι αυτή η διαρκής αναστάτωση καλλιεργεί ένα αίσθημα βαθιάς απογοήτευσης στη νέα γενιά.
Πώς να πείσεις έναν εικοσάχρονο στη λεσβιακή ύπαιθρο να μείνει στο χωριό του, να επενδύσει στη γη των προγόνων του και να ρισκάρει το μέλλον του, όταν βλέπει ότι το ίδιο το σύστημα τον αντιμετωπίζει με όρους απόλυτης προχειρότητας; Η γραφειοκρατία του ΟΣΔΕ έρχεται να προστεθεί στον υπάρχοντα άτυπο «μηχανισμό αποθάρρυνσης και υπονόμευσης» της περιφερειακής ανάπτυξης.
Είναι καιρός να αντιληφθούν όλοι οι εμπλεκόμενοι φορείς ότι οι αντοχές του αγροτικού κόσμου έχουν εξαντληθεί προ πολλού. Η Λέσβος δεν μπορεί να περιμένει πότε θα ευθυγραμμιστούν οι κεντρικές υπηρεσίες της Αθήνας με τις ανάγκες της επαρχίας.
Απαιτείται άμεση, ριζική απλοποίηση των διαδικασιών, σταθερότητα στο σύστημα και, κυρίως, σεβασμός στον άνθρωπο του μόχθου.
Αν αφήσουμε τον πρωτογενή τομέα να καταρρεύσει κάτω από το βάρος των εγγράφων και των ψηφιακών λαθών, το πλήγμα για την οικονομική και κοινωνική συνοχή του νησιού μας θα είναι ανεπανόρθωτο...»
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους