Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Της ύπαρξης, λόγω εμού Στέκω μόνος στων ωρών το πέρασμα ρεμβάζοντας τον κόσμο να κυλά σαν ποτάμι που δεν με προσκαλεί.

Η μοναξιά, βάρος δεν είναι· μάλλον συμφιλίωση με τη φύση μου ήσυχο δώρο που λίγοι αντέχουν να κρατήσουν.

Ο κόσμος ας στραφεί όπου θέλει.

Εγώ, στην αταραξία εντός τον εαυτό μου διασώζω από τις αυταπάτες.

Όμως, βαθύτερα, πέρα από την γαλήνη, μια σπίθα άγρια ανασαίνει όχι να υπομείνω, αλλά να γίνω δημιουργός μιας νέας ερήμου φτιάχνοντας φως από την άρνηση θεών.

Τώρα η μοναξιά δεν είναι μόνο αποδοχή: κάλεσμα γίνεται προς την κορυφή, εκεί όπου χωρίς θορύβους εγώ ως άνθρωπος, μαθαίνω να πλάθω νέο ουρανό με τα ίδια μου τα χέρια. Να γίνω, όσα γίνω, λόγω εμού... Δημήτρης Βίκτωρ Απρίλιος/2022

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους