Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Σήμερα συνάντησα έναν γνωστό μου στον δρόμο. Ανάμεσα στα άλλα, μου είπε ότι κάνει κάτι που αναγνωρίζει πως δεν του κάνει καλό.

Τον άκουσα, του είπα ήρεμα τη γνώμη μου και τον χαιρέτησα.

Παλιότερα θα έφευγα από τη συνάντηση, αλλά θα έμενα μέσα στο πρόβλημά του.

Θα έψαχνα τι άλλο μπορούσα να πω, πώς να τον πείσω, πώς να τον μετακινήσω.

Κι αν ήταν ένας δικός μου άνθρωπος, θα συνέχιζα τη συζήτηση μέσα μου για ώρες. «Αφού καταλαβαίνει ότι τον βλάπτει, γιατί συνεχίζει;» Θα ξαναμιλούσα, θα επέμενα.

Κι όσο δεν άλλαζε, θα ένιωθα λύπη και θυμό.

Η επιλογή του γινόταν δική μου αποτυχία.

Σήμερα βλέπω τι άλλο υπήρχε μέσα σ’ εκείνη την επιμονή.

Νοιαζόμουν, αλλά χρειαζόμουν και να φέρω αποτέλεσμα.

Να νιώσω χρήσιμη, καλή, αρκετή.

Ένα κομμάτι μου προσπαθούσε να αποδείξει την αξία του μέσα από τη βοήθεια που πρόσφερε.

Κι έτσι, μαζί με την αγωνία για τον άλλον, κουβαλούσα και την απαίτηση να καταφέρω κάτι για εκείνον.

Πόση ένταση υποχωρεί όταν δεν χρειάζεται πια να δίνω αυτές τις εξετάσεις.

Μπορώ να πω αυτό που βλέπω και να ακούσω κάτι διαφορετικό.

Να με νοιάζει ένας άνθρωπος και να μη συμφωνώ με την επιλογή του.

Να αντέχω ότι μπορεί να αναγνωρίζει τι τον πονά και να μην είναι έτοιμος να το αποχωριστεί.

Η δική μου βιασύνη δεν μπορεί να γίνει δική του ετοιμότητα.

Μια κουβέντα μπορεί να ανοίξει μια σκέψη.

Μπορεί να αποκτήσει νόημα πολύ αργότερα.

Μπορώ να συνοδεύσω έναν άνθρωπο που ψάχνει τον δρόμο του, να στηρίξω μια απόφαση που ωριμάζει μέσα του.

Το βήμα όμως του ανήκει.

Κι αν πάρει άλλη κατεύθυνση, η διαφωνία μας δεν είναι μέτρο της αξίας κανενός.

Σκέφτομαι και τον εαυτό μου.

Συχνά κρατούσα κάτι που με βοηθούσε να προχωρήσω, ακόμη κι αν είχε ειπωθεί άτσαλα.

Η προσωπική μου ανάπτυξη ήταν βαθιά επιθυμία μου.

Χρειάστηκε όμως να πάψω να θεωρώ αυτονόητο ότι ο άλλος θα ακούσει όπως εγώ.

Μπορεί να θέλει κάτι διαφορετικό, να χρειάζεται άλλο χρόνο, να δίνει άλλη σημασία στα ίδια πράγματα.

Δεν χρειάζεται να κοιτάζουμε τη ζωή από το ίδιο σημείο για να σεβόμαστε ο ένας τον άλλον.

Σήμερα του είπα τη γνώμη μου και συνέχισα τον δρόμο μου. Δεν χρειαζόταν να αλλάξει εκείνος για να μπορέσω να ησυχάσω εγώ. Αγγελική Μπολουδάκη

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους