Το Τέλος του «Δίσεκτου Δευτερολέπτου»: Πώς η Σελήνη, ο Πυρήνας και το Κλίμα Αλλάζουν τον Χρόνο μας. (ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ) Μια ιστορική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο μετράμε τον χρόνο παγκοσμίως...

Πλήρες Κείμενο:

Το Τέλος του «Δίσεκτου Δευτερολέπτου»: Πώς η Σελήνη, ο Πυρήνας και το Κλίμα Αλλάζουν τον Χρόνο μας. (ΑΝΑΘΕΩΡΗΜΕΝΟ ΚΕΙΜΕΝΟ) Μια ιστορική αλλαγή στον τρόπο με τον οποίο μετράμε τον χρόνο παγκοσμίως ανακοινώθηκε πρόσφατα, καθώς οι αρμόδιοι διεθνείς οργανισμοί αποφάσισαν την κατάργηση των εμβόλιμων ή «δίσεκτων» δευτερολέπτων (leap seconds). Η απόφαση θα τεθεί σε εφαρμογή στις 20 Μαΐου 2027, βάζοντας τέλος σε μια πρακτική 50 και πλέον ετών.

Γιατί όμως χρειάστηκε να πειράξουμε τα ρολόγια μας, και γιατί τώρα σταματάμε να το κάνουμε; Η απάντηση κρύβεται στη βαρύτητα, τη Σελήνη, το εσωτερικό του πλανήτη και, αναπάντεχα, το κλίμα. Το Παλιρροϊκό Φρένο της Σελήνης: Από το 1972, η ανθρωπότητα προσέθετε σποραδικά ένα επιπλέον δευτερόλεπτο στον Συγχρονισμένο Παγκόσμιο Χρόνο (UTC) — συνολικά 27 φορές μέχρι σήμερα (η τελευταία ήταν το 2016). Ο λόγος; Η Γη φρέναρε.

Η βαρυτική έλξη της Σελήνης προκαλεί τις παλίρροιες στους ωκεανούς μας.

Επειδή η Γη περιστρέφεται γρηγορότερα (24 ώρες) από τον χρόνο που κάνει η Σελήνη να διαγράψει την τροχιά της (27,3 ημέρες), η περιστροφή της Γης παρασύρει τα παλιρροϊκά εξογκώματα ελαφρώς πιο μπροστά από τη θέση της Σελήνης. Η Σελήνη με τη σειρά της έλκει αυτά τα εξογκώματα προς τα πίσω.

Αυτή η ασταμάτητη παλιρροϊκή τριβή λειτουργεί σαν ένα γιγαντιαίο φρένο που επιβραδύνει την περιστροφή της Γης κατά περίπου 1,8 χιλιοστά του δευτερολέπτου ανά αιώνα.

Για να ικανοποιηθεί η αρχή διατήρησης της στροφορμής, η ενέργεια που χάνει η Γη μεταφέρεται στη Σελήνη, η οποία απομακρύνεται από εμάς κατά περίπου 3,8 εκατοστά κάθε χρόνο.

Για να συμβαδίζουν λοιπόν τα υπερ-ακριβή ατομικά μας ρολόγια με την αστρονομική πραγματικότητα ενός πλανήτη που ολοένα και καθυστερούσε, αναγκαζόμασταν να προσθέτουμε εμβόλιμα δευτερόλεπτα. Η Επιτάχυνση της Γης και το Κλιματικό Παράδοξο: Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, το φαινόμενο αντιστράφηκε: η Γη άρχισε να επιταχύνει ελαφρώς.

Αυτή η επιτάχυνση οφείλεται κυρίως σε πολύπλοκες αλλαγές στα ρεύματα του ρευστού πυρήνα της Γης και στη λεγόμενη «μεταπαγετωνική αναπήδηση» (καθώς οι πάγοι της τελευταίας Εποχής των Παγετώνων έλιωσαν, ο φλοιός στους πόλους ανασηκώνεται, φέρνοντας μάζα πιο κοντά στον άξονα περιστροφής). Και πού εμπλέκεται η σύγχρονη κλιματική αλλαγή; Εδώ συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο.

Το ραγδαίο λιώσιμο των πάγων σε Γροιλανδία και Ανταρκτική μετακινεί τεράστιες ποσότητες νερού από τους πόλους προς τον ισημερινό.

Επειδή ο άξονας περιστροφής περνάει από τους πόλους, η μάζα αυτή απομακρύνεται από τον άξονα.

Αυτή η ανακατανομή αυξάνει τη ροπή αδράνειας της Γης.

Όπως ακριβώς ένας αθλητής του καλλιτεχνικού πατινάζ ανοίγει (τεντώνει) τα χέρια του για να περιστραφεί πιο αργά, έτσι και η Γη, βάσει της αρχής διατήρησης της στροφορμής, επιβραδύνεται.

Επομένως, το σύγχρονο λιώσιμο των πάγων λειτουργεί ως ένα μικρό φρένο στην πρόσφατη επιτάχυνση του πλανήτη.

Σύμφωνα με πρόσφατες μελέτες, η κλιματική αλλαγή έχει καθυστερήσει την ανάγκη για το αναπόφευκτο «αρνητικό» δευτερόλεπτο κατά περίπου 3 χρόνια. Ο Εφιάλτης του «Αρνητικού» Δευτερολέπτου: Η συνολική επιτάχυνση του πλανήτη (παρά το φρένο των πάγων) δημιούργησε έναν τεχνολογικό εφιάλτη.

Για πρώτη φορά στην ιστορία, αντί να προσθέσουμε χρόνο, θα έπρεπε σύντομα να αφαιρέσουμε ένα δευτερόλεπτο (αρνητικό δίσεκτο δευτερόλεπτο). Ενώ τα παγκόσμια συστήματα πληροφορικής, οι δορυφόροι (GPS), τα δίκτυα τηλεπικοινωνιών και τα χρηματιστήρια έχουν προγραμματιστεί να διαχειρίζονται την προσθήκη ενός δευτερολέπτου (το ρολόι πάει 23:59:59 -> 23:59:60 -> 00:00:00), σχεδόν κανένα σύστημα δεν έχει σχεδιαστεί ή δοκιμαστεί για την αφαίρεση χρόνου.

Ένα ρολόι που θα πήδαγε ξαφνικά από το 23:59:58 στο 00:00:00 θα μπορούσε να προκαλέσει ανεξέλεγκτα σφάλματα και παγκόσμια κατάρρευση συγχρονισμού σε κρίσιμες ψηφιακές υποδομές. Η Νέα Εποχή του Χρόνου: Μπροστά σε αυτόν τον κίνδυνο, το Διεθνές Γραφείο Μέτρων και Σταθμών αποφάσισε να σταματήσει τις μικροδιορθώσεις.

Ο ατομικός και ο αστρονομικός χρόνος θα αφεθούν πλέον να αποκλίνουν.

Η μέγιστη ανεκτή απόκλιση αυξάνεται από το 0,9 του δευτερολέπτου, στα 3.600 δευτερόλεπτα (μία πλήρης ώρα). Αντί να «πειράζουμε» τα συστήματά μας κάθε λίγα χρόνια, η ανθρωπότητα θα χρειαστεί να κάνει μια μαζική προσαρμογή μιας «δίσεκτης ώρας» στο μακρινό μέλλον.

Σύμφωνα με τους υπολογισμούς, για να φτάσουμε σε απόκλιση μιας ώρας θα χρειαστούν περίπου 3.000 χρόνια. Υ.Γ. Μια αναγκαία διευκρίνιση για την Εποχή των Παγετώνων.

Επειδή η αναφορά στο ότι η αφαίρεση χρόνου συμβαίνει «για πρώτη φορά» μπορεί να προκαλέσει ερωτήματα: Αυτό αφορά αποκλειστικά την τεχνητή, ανθρώπινη παρέμβαση στα ψηφιακά μας ρολόγια. Η Φύση προφανώς και άλλαζε πάντα τον ρυθμό της.

Για παράδειγμα, την Εποχή των Παγετώνων συνέβη ακριβώς το αντίστροφο από αυτό που βιώνουμε σήμερα.

Τεράστιες ποσότητες νερού αφαλατώθηκαν από τους ωκεανούς και συσσωρεύτηκαν ως πάγος στους πόλους.

Επειδή οι πόλοι βρίσκονται πάνω στον άξονα περιστροφής της Γης, μεγάλη μάζα πλησίασε προς το κέντρο.

Όπως ακριβώς ο αθλητής του πατινάζ μαζεύει τα χέρια του κοντά στο σώμα του, η ροπή αδράνειας του πλανήτη μειώθηκε και η Γη άρχισε να περιστρέφεται πιο γρήγορα.

Όταν οι παγετώνες έλιωσαν και τα νερά επέστρεψαν στους ωκεανούς (απομακρυνόμενα από τον άξονα προς τον ισημερινό), η Γη επιβραδύνθηκε ξανά. Η Γη λοιπόν, υπακούοντας στη διατήρηση της στροφορμής, πάντα επιτάχυνε ή επιβράδυνε τον χορό της. Εμείς είμαστε αυτοί που αγωνιούμε τώρα να τον συγχρονίσουμε ψηφιακά.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους