Original Post

Πλήρες Κείμενο:

ΤΑΛΑΝΤΟΥΧΟΣ ΚΟΜΠΑΡΣΟΣ Θέμα: οι κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης στη Ρωσία για την εισβολή στην Ουκρανία.

Γιατί ενώ οι Αμερικάνοι φαίνεται να κρατάνε πια μια πιο ήπια στάση απέναντι στη Ρωσία, η Ευρώπη επιμένει τόσο πολύ και μάλιστα εις βάρος των δικών της οικονομικών συμφερόντων; Οι περισσότεροι Έλληνες και Ελληνοκύπριοι αναλυτές και αναλύτριες, τους ακούσατε φαντάζομαι, δεν μπορούν να κατανοήσουν αυτή τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Θεωρούν ότι η Ευρώπη άγεται και φέρεται ασκόπως και με αμηχανία, ενώ η ρωσόφιλη πλειοψηφία στην Ελλάδα και στην Κύπρο τους θεωρεί περίπου κουτόφραγκους.

Ξέρετε, εμείς οι πανέξυπνοι και άκρως επιτυχημένοι πολίτες της Κύπρου και της Ελλάδας έχουμε κάθε λόγο να υποτιμούμε τη νοημοσύνη των υπόλοιπων είκοσι πέντε χωρών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Να σας δώσω όμως και εγώ μια άλλη δική μου εξήγηση για τη στάση της Ευρωπαϊκής Ένωσης, πέρα από το γεγονός ότι είναι χαζοί.

Εδώ και δύο χρόνια σας λέω ότι οι Ρώσοι και οι Αμερικάνοι τα έχουν βρει στο παρασκήνιο μεταξύ τους και σας καλώ να θυμηθείτε πόσες έχετε ακούσει λεκτικές επιθέσεις ανάμεσα στις δύο χώρες αυτά τα δύο χρόνια.

Αντίθετα, ο Τραμπ πιο πολύ τα βάζει δημοσίως με τον Ζελένσκι παρά με τον Πούτιν.

Γιατί επείγεται να τελειώσει αυτός ο πόλεμος στην Ουκρανία εδώ και τώρα. Γιατί; Διότι, και αυτό σας το έχω πει ξανά, οι Αμερικάνοι βλέπουν απέναντί τους ένα γίγαντα που λέγεται Κίνα να έχει ξεφύγει τεχνολογικά και επείγονται να στήσουν μια νέα συμμαχία, μια νέα συνεργασία χωρών για να τον αντιμετωπίσουν.

Σε αυτή τη συμμαχία οι Αμερικάνοι θέλουν βεβαίως μαζί τους και την Ινδία, που είναι πια μεγαλύτερη πληθυσμιακά από την Κίνα.

Θέλουν και τη Ρωσία, την οποία θεωρούν πάρα πολύ σημαντικό εταίρο και βεβαίως και τους Άραβες και την Ευρώπη.

Ενόσω συνεχίζονται οι αναταράξεις, οι αναταραχές στο δικό του δυνητικό χώρο, δηλαδή ο πόλεμος στην Ουκρανία, η αναταραχή στη Μέση Ανατολή, δεν μπορεί ο Αμερικάνος να συμπήξει αυτή τη νέα συμμαχία.

Δεν μπορεί να σχηματιστεί και να λειτουργήσει η νέα γεωπολιτική τάξη πραγμάτων.

Να σας πω και κάτι; Αν δεν τελειώσει ο πόλεμος στην Ουκρανία, δε θα σταματήσει και η αναταραχή στη Μέση Ανατολή.

Γιατί, τέλος πάντων, ξέρουμε ότι η Ρωσία επηρεάζει το Ιράν και τους Χούθι και ό,τι απέμεινε τέλος πάντων από τη Χεζμπολάχ και τη Χαμάς.

Ε, λοιπόν, δεν αφήνει η Ρωσία σε χλωρό κλαρί τους Αμερικανούς στη Μέση Ανατολή, αν δεν λυθεί το ουκρανικό ζήτημα και μάλιστα προς όφελος της Ρωσίας.

Όμως ο πόλεμος στην Ουκρανία δεν τελειώνει, παρόλο που επείγεται ο Αμερικάνος. Γιατί; Διότι η Ευρώπη ενισχύει στρατιωτικά και οικονομικά την Ουκρανία να συνεχίσει τον πόλεμο.

Γιατί το κάνει αυτό το πράγμα η Ευρώπη; Διότι προφανώς οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι τα βρήκαν μεταξύ τους χωρίς να υπολογίσουν, χωρίς να λάβουν υπόψη την Ευρώπη.

Τη θεώρησαν δεδομένη.

Αλλά η Ευρώπη δεν μπορεί να αποδεχτεί τον ρόλο της οικιακής βοηθού των δύο σε αυτή τη νέα γεωπολιτική τάξη πραγμάτων που διαμορφώνεται.

Συνεπώς, εδώ δεν έχει να κάνει μόνο το διεθνές δίκαιο και η ηθική τάξη.

Το γεγονός δηλαδή ότι η Ρωσία εισέβαλε στην Ουκρανία. Η Ευρώπη με αυτόν τον τρόπο, με το να στηρίζει την Ουκρανία, διαπραγματεύεται το δικό της στάτους, το δικό της ρόλο, τη δική της ισχύ μέσα στη νέα γεωπολιτική τάξη.

Αυτή είναι η δική μου άποψη.

Αν θέλετε κρατήστε την και σκεφτείτε την.

Αν θέλετε πετάξτε την και συνεχίστε να πιστεύετε ότι ο λόγος που συμπεριφέρεται όπως συμπεριφέρεται η Ευρώπη είναι επειδή είναι βλάκες, είναι κουτόφραγκοι.

Πάμε όμως να δούμε τις βασικές κινήσεις των παικτών σε αυτή τη σκακιέρα. Η Ευρώπη επιμένει στις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας και ταυτόχρονα ενισχύει την Ουκρανία.

Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Οι κυρώσεις έπληξαν μεν σε κάποιο βαθμό τη ρωσική οικονομία, έπληξαν όμως και την ίδια την οικονομία της Ευρώπης.

Όμως, ενόσω υπήρχε μόνο ο πόλεμος στην Ουκρανία, η Ευρώπη κατάφερνε δύσκολα ή εύκολα να διαχειρίζεται τα δικά της οικονομικά θέματα.

Ήρθε όμως μετά ο πόλεμος Ηνωμένων Πολιτειών-Ιράν που περιέπλεξε την κατάσταση και δυσκόλεψε πάρα πολύ τα πράγματα για την Ευρώπη.

Σας το είπα και πριν, το θεωρώ βέβαιο ότι σε αυτά που γίνονται στη Μέση Ανατολή έχει χέρι και ο Πούτιν.

Είναι μέρος των δικών του κινήσεων πάνω στη σκακιέρα.

Το ερώτημα είναι τι ρόλο παίζουν οι Ηνωμένες Πολιτείες του Τραμπ.

Συνεπεία αυτού του πολέμου και με τα όσα συμβαίνουν στα στενά του Ορμούζ, ανέβηκε η τιμή του πετρελαίου και πλάκωσε ένα τσουνάμι ακρίβειας.

Πώς το διαχειρίστηκε αυτό ο Τραμπ; Απελευθερώνοντας δικά του αποθέματα καυσίμων και κάνοντας συμφωνία με τους Ρώσους, αφήνοντας ξεκρέμαστη την Ευρώπη. Οι Ευρωπαίοι πολίτες, οι οποίοι δεν καταλαβαίνουν βεβαίως από γεωστρατηγικά, ούτε καταλαβαίνουν γιατί η Ευρώπη έπαιζε αυτό το ρόλο σε αυτές τις διαμάχες στην Ουκρανία και στη Μέση Ανατολή.

Το μόνο που ξέρουν πολύ καλά είναι ότι πιέζονται ασφυκτικά από την ακρίβεια σε βασικά καταναλωτικά προϊόντα, είδη πρώτης ανάγκης.

Γι' αυτό και εύλογα, πάντως όχι ανεξήγητα, βλέπουμε σε αρκετές χώρες της Ευρώπης διαδηλώσεις και απεργίες και επεισόδια που σε ορισμένες περιπτώσεις είναι και βίαια.

Άρα, και τελειώνοντας, σας δίνω ξανά την εικόνα όπως τη βλέπω εγώ.

Αμερικανοί και Ρώσοι συμφωνούν στο παρασκήνιο μεταξύ τους, αφήνουν την Ευρώπη στην απ' έξω. Η Ευρώπη προσπαθεί να διαπραγματευτεί το δικό της ρόλο, τη δική της ισχύ, ενισχύοντας την Ουκρανία.

Αλλά φαίνεται ότι οι Αμερικανοί και οι Ρώσοι βρήκαν άλλο τρόπο να της την φέρουν από πίσω. Η Ευρώπη πληρώνει σήμερα παλιές αμαρτίες.

Το γεγονός ότι για δεκαετίες, αντί να στηριχτεί στα δικά της τα πόδια, αφέθηκε να εξαρτάται από τις Ηνωμένες Πολιτείες και από τη Ρωσία.

Τώρα έτσι όπως ήρθαν τα πράγματα, δεν ξέρω πραγματικά αν η Ευρώπη θα μπορέσει να κατακτήσει τον ρόλο που της αξίζει μέσα στη νέα γεωπολιτική τάξη ή αν θα συμβιβαστεί τελικά με τον ρόλο του ταλαντούχου κομπάρσου.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους