Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Υπάρχουν κάποια πράγματα που ο αθλητισμός μάς διδάσκει και που πολλές φορές, μέσα στην ένταση, τις αντιπαραθέσεις και την καθημερινότητα, ξεχνάμε. Ο Δημήτρης Παππούλης ήταν ένα παιδί που αγαπούσε πραγματικά το μπάσκετ.

Ένα παιδί που χαιρόταν το παιχνίδι, που απολάμβανε κάθε στιγμή μέσα στο γήπεδο και που, πάνω απ’ όλα, καταλάβαινε κάτι πολύ απλό αλλά τόσο σημαντικό.

Ότι το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι.

Και έτσι πρέπει να το αντιμετωπίζουμε.

Νομίζω πως αυτό είναι και το μεγαλύτερο μήνυμα που πρέπει να κρατάμε κάθε φορά που τιμούμε τη μνήμη του.

Να αφήνουμε στην άκρη τις κόντρες, τους εγωισμούς, τις μικρότητες και όσα πολλές φορές μας κάνουν να χάνουμε την ουσία.

Να θυμόμαστε πόσο όμορφο είναι να βρισκόμαστε μέσα στα γήπεδα, να προσφέρουμε ο καθένας από τη δική του θέση και να μοιραζόμαστε την αγάπη μας για τον αθλητισμό.

Και κυρίως, αυτό να μεταφέρουμε στα παιδιά μας.

Ότι μέσα από το μπάσκετ μαθαίνεις να συνεργάζεσαι, να σέβεσαι, να προσπαθείς, να κερδίζεις αλλά και να χάνεις.

Να γίνεσαι καλύτερος, όχι μόνο ως αθλητής, αλλά πρωτίστως ως άνθρωπος.

Θερμά συγχαρητήρια στον Φοίβο Κω για τη διοργάνωση του 4ου τουρνουά στη μνήμη του Δημήτρη Παππούλη, αλλά και σε όλες τις ομάδες που συμμετείχαν και τίμησαν με την παρουσία τους αυτή την προσπάθεια.

Ξεχωριστή αναφορά αξίζει και στο «Βήμα Ζωής», για το σπουδαίο έργο του δίπλα στα παιδιά με αναπηρία και καρκίνο και τις οικογένειές τους.

Ας μην είναι, λοιπόν, αυτό το τουρνουά μόνο μια όμορφη εκδήλωση μνήμης.

Ας είναι κάθε χρόνο μια υπενθύμιση για όλους μας.

Να αγαπάμε το παιχνίδι λίγο περισσότερο και να αφήνουμε όσα μας χωρίζουν λίγο πιο πίσω.

Γιατί στο τέλος, αυτό που μένει δεν είναι ένα σκορ, μια νίκη ή μια ήττα.

Είναι οι στιγμές, οι άνθρωποι και όσα καταφέραμε να προσφέρουμε. Αυτό, νομίζω, είναι το πιο όμορφο «ευχαριστώ» που μπορούμε να πούμε στον Δημήτρη. 🏀❤️

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους