Νοσταλγία: Νύχτες με φεγγάρι, στο θερινό σινεμά των Μοιρών Κι όμως κάποτε η κωμόπολη των Μοιρών είχε σε κεντρικό σημείο της, εκτός από δύο χειμερινούς, κι έναν θερινό κινηματογράφο, με το όνομα...
Νοσταλγία: Νύχτες με φεγγάρι, στο θερινό σινεμά των Μοιρών Κι όμως κάποτε η κωμόπολη των Μοιρών είχε σε κεντρικό σημείο της, εκτός από δύο χειμερινούς, κι έναν θερινό κινηματογράφο, με το όνομα «Φοίνιξ», με παρτέρια «με αγιόκλημα και γιασεμιά» που λέει και το νοσταλγικό άσμα του Λουκιανού Κηλαηδόνη, με τον «πασατεμπά», με την τροχήλατη γυάλινη βιτρίνα του, που πουλούσε ξηρούς καρπούς στους θεατές και με άσματα της εποχής να ακούγονται στα διαλείμματα των προβολών.
Ο θερινός κινηματογράφος «Φοίνιξ» («Φαιστός» & «Αστήρ» οι δύο χειμερινοί) βρισκόταν στη γωνία των οδών "25ης Μαρτίου" και "Γοργοποτάμου" (ακριβώς εκεί όπου βρίσκεται σήμερα το Café Ianos, έναντι της Τράπεζας Χανίων), δίνοντας την ευκαιρία σε όσους κατοικούσαν στη γειτονιά να παρακολουθούν από τα μπαλκόνια & τις ταράτσες... δωρεάν ταινίες.
Η οικογένεια του Γιώργου Μανιδάκη από τη Μιαμού που διατηρούσε Παντοπωλείο στο σημείο και έμενε ακριβώς από πάνω, είχε από το σπίτι της "πιάτο" την οθόνη του κινηματογράφου! Οι καρέκλες έβγαιναν στο μπαλκόνι και η οικογένεια απολάμβανε όμορφες βραδιές, άνευ εισιτηρίου εισόδου, ενίοτε δειπνώντας, όπως θυμάται με νοσταλγία ο, ένας εκ των δύο γιών του αείμνηστου Γιώργου Μανιδάκη, ο Μανώλης. «Φεύγουν τα καλύτερα μας χρόνια, ώρα με την ώρα, βιαστικά, νιάτα που περνούν, που δε θα ξαναρθούν κι εκείνο που βλέπω να μένει τελικά είναι κάτι νύχτες με φεγγάρι μες τα θερινά τα σινεμά, νύχτες που περνούν που δε θα ξαναρθούν μ’ αγιόκλημα και γιασεμιά...» ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους