ΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ ΤΟΥ «ΣΤΡΑΤΗΓΟΥ» ΑΠΟ ΤΑ FOCUS GROUPS ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ Τι προτείνει, τι φοβάται ο κύριος Γκρίνμπεργκ Τα ευρήματα του «γκουρού» των εκλογών και η στρατηγική που εισηγείται στο Μαξίμου κατά Τσίπρα...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Κάθε ενάμιση με δύο μήνες ο Σταν Γκρίνμπεργκ προσγειώνεται από τη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ και κλείνεται για τρεις-τέσσερις ημέρες στο Μαξίμου με τον πρωθυπουργό.

Ο 81χρονος Αμερικανός, που έχει συνεργαστεί με τον Κλίντον, τον Μπλερ και τον Μαντέλα, δεν μετράει πρόθεση ψήφου· διαβάζει διαθέσεις μέσα από focus groups.

Η «Κ» παρουσιάζει τα ευρήματα του τελευταίου: Ο Τσίπρας «αφερέγγυος» για τους αναποφάσιστους, ο Ανδρουλάκης απλώς «βαρετός», ο Σαμαράς ο πιο επικίνδυνος, γιατί μιλάει στο ίδιο ακροατήριο με τη Ν.Δ. Γιατί ψηφίζει κανείς ακόμη Ν.Δ.; Σε ποιους τομείς υστερεί η εικόνα της κυβέρνησης; Και ποια τακτική εισηγείται, έξι-επτά μήνες πριν από τις εκλογές, ένας από τους λίγους που ο πρωθυπουργός ακούει κατ' ιδίαν; Σελ. 1 Οι χρησμοί του Γκρίνμπεργκ Τι βρίσκει ο «γκουρού» της εκλογικής στρατηγικής για Σαμαρά, Τσίπρα, Ανδρουλάκη.

Ποια είναι τα βάρη και ποια τα ατού της κυβέρνησης.

Τι εισηγείται στον πρωθυπουργό.

Ποιοτικά στοιχεία Οι έρευνες του Αμερικανού ειδικού δεν έχουν αριθμούς, πρόθεση ψήφου και άλλα παρόμοια που βλέπουμε από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων.

Έχουν μόνο πολιτικά συμπεράσματα για το πώς και με ποιο τρόπο η κυβέρνηση θα πετύχει τον στόχο της. Του ΣΤΑΥΡΟΥ Γ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ Περίπου κάθε ενάμιση έως δύο μήνες προσγειώνεται στο «Ελ. Βενιζέλος» ερχόμενος από τη Φιλαδέλφεια των ΗΠΑ.

Τελικός προορισμός του είναι πάντα το Μέγαρο Μαξίμου, όπου εργάζεται για τρεις έως τέσσερις ημέρες, έχοντας συνεχή τετ α τετ με τον πρωθυπουργό. Ο Σταν Γκρίνμπεργκ, σε ηλικία 81 ετών, με εμπειρία που δεν επιδέχεται αμφισβήτηση και έχοντας στην πλάτη του πολλές σημαντικές συνεργασίες με ηγέτες, όπως ο Μπιλ Κλίντον, ο Τόνι Μπλερ και ο Νέλσον Μαντέλα, εξακολουθεί να αποτελεί έναν βασικό συνομιλητή του πρωθυπουργού, αναλύοντας τα focus groups του. Ο Αμερικανός δουλεύει με συγκεκριμένο τρόπο.

Παίρνει μια ομιλία του πρωθυπουργού και μετά κάνει στοχευμένες ερωτήσεις σε ένα δείγμα στο οποίο εκπροσωπούνται επιλεγμένα ακροατήρια.

Οι έρευνές του δεν έχουν αριθμούς, πρόθεση ψήφου και άλλα συμπεράσματα που βλέπουμε από τις εταιρείες δημοσκοπήσεων.

Έχουν μόνο πολιτικά συμπεράσματα για το πώς και με ποιο τρόπο η κυβέρνηση θα πετύχει τελικά τον στόχο της. «Ο πρωθυπουργός τον ακούει», λέει στην «Κ» κυβερνητική πηγή.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ακολουθεί κατά γράμμα τις απόψεις του, αλλά είναι αναμφίβολα μέσα στα δύο-τρία πρόσωπα με τα οποία συζητάει κατ' ιδίαν και των οποίων εκτιμά την άποψη. «Το βασικό του πλεονέκτημα είναι ότι δεν ζει στην Ελλάδα, δεν είναι Έλληνας, άρα απέχει από την πολιτική κουζίνα της χώρας και τα βλέπει όλα πιο ψυχρά». Αυτό το πλεονέκτημα είναι ενίοτε ταυτόχρονα και μειονέκτημα.

Το γεγονός ότι δεν έχει εγγενώς επαφή με την ελληνική πραγματικότητα ίσως του δημιουργεί κενά στην ανάλυση.

Αυτά πάντως, όπως λέει αρμόδια πηγή, τα έχει καλύψει με σχολαστική δουλειά, που τον έχει κάνει άριστο γνώστη της ελληνικής πραγματικότητας.

Το τελευταίο focus group του Αμερικανού εστίασε σε μεγάλο βαθμό στους κ. Σαμαρά, Τσίπρα και Ανδρουλάκη.

Ιδού τα συμπεράσματά του, που περιήλθαν εις γνώσιν της «Κ». «Ο πρωθυπουργός τον ακούει», λέει κυβερνητική πηγή για τις αναλύσεις του Σταν Γκρίνμπεργκ.

Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Κυριάκος Μητσοτάκης ακολουθεί κατά γράμμα τις συμβουλές του 81χρονου Αμερικανού ειδικού, ωστόσο αναμφίβολα τρέφει μεγάλη εκτίμηση για τις μεθόδους και τις απόψεις του. Τσίπρας: Ακίνδυνος και χωρίς δεξαμενές Το συμπέρασμα του κ. Γκρίνμπεργκ είναι ότι ο πρώην πρωθυπουργός δεν απειλεί τη Ν.Δ. και δεν έχει επιρροή στον χώρο του κυβερνώντος κόμματος.

Οι ψηφοφόροι που αυτοπροσδιορίζονται ως κεντροδεξιοί θεωρούν τον Αλέξη Τσίπρα «επικίνδυνο για τη χώρα», ενώ οι ψηφοφόροι της Ν.Δ. που δεν είναι όλοι κεντροδεξιοί τον χαρακτηρίζουν «ανεύθυνο». Οι δεξιοί και οι «ακόμη πιο δεξιοί» τον βλέπουν ως ένα πολιτικό πρόσωπο που δεν έχει κάτι να προσφέρει πια.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο χώρος από τη Ν.Δ., την Κεντροδεξιά έως την Ακροδεξιά δεν βλέπει τίποτα θετικό στον επικεφαλής της αξιωματικής αντιπολίτευσης και ότι δεν υπάρχει για εκείνον ζωτικός χώρος.

Το πιο δυσοίωνο, ωστόσο, για τον Αλέξη Τσίπρα είναι η άποψη όσων βρίσκονται στην γκρίζα ζώνη των αναποφάσιστων, οι οποίοι τον βλέπουν ως αφερέγγυο και μη αξιόπιστο. Ανδρουλάκης: Αδύναμος κρίκος Η έρευνα του Αμερικανού αποτυπώνει ότι ο πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ είναι ένα πρόσωπο μη θελκτικό.

Η ευρύτερη Κεντροδεξιά –που δεν είναι μόνο ψηφοφόροι της Ν.Δ.– θεωρεί τον Νίκο Ανδρουλάκη έναν αδύναμο κρίκο του πολιτικού συστήματος, ενώ όσοι ψηφίζουν Ν.Δ. δεν τον βρίσκουν ελκυστικό ως «πολιτικό προϊόν». Αρνητικές απόψεις για τον πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ έχουν και οι δεξιοί, θεωρώντας τον αδιάφορο.

Φτάνοντας στο πιο ενδιαφέρον target group, των αναποφάσιστων, τα συμπεράσματα δεν είναι θετικά.

Αυτοί βρίσκουν τον πολιτικό του λόγο «βαρετό». Ωστόσο, το «βαρετός» είναι χαρακτηρισμός πιο ήπιος από το «αφερέγγυος», με τον οποίο η ίδια κατηγορία χαρακτηρίζει τον Αλέξη Τσίπρα, και αφήνει περιθώριο σε ένα κομμάτι αυτού του κοινού να κινηθεί υπό προϋποθέσεις προς το ΠΑΣΟΚ.

Σαμαράς: «Προδότης», αλλά με επιρροή Με δεδομένο ότι η ποιοτική έρευνα εστιάζεται στο φάσμα από την Κεντροδεξιά και δεξιότερα, έχουν μεγάλο ενδιαφέρον τα συμπεράσματα για τον Αντώνη Σαμαρά. Η Κεντροδεξιά στο σύνολό της όχι μόνο ακούει, αλλά δείχνει να συμφωνεί με όσα λέει ο πρώην πρωθυπουργός. Η Δεξιά και η άκρα Δεξιά ταυτίζονται με τα θέματα που θίγει, αλλά βάζουν αστερίσκο στην αξιοπιστία του και στην πολιτική διαδρομή του.

Οι σημερινοί ψηφοφόροι της Ν.Δ. τον χαρακτηρίζουν «προδότη». Αντίθετα, όσοι έχουν περάσει στην γκρίζα ζώνη γέρνουν προς το θετικό, λέγοντας ότι όσα θίγει έχουν κάποιο ενδιαφέρον.

Από τα παραπάνω προκύπτει ότι ο Αντώνης Σαμαράς είναι ο πιο «επικίνδυνος» για το κυβερνών κόμμα σε σχέση με τους δύο άλλους αντιπάλους, καθώς απευθύνεται στο ίδιο κοινό.

Γιατί να ψηφίσει κάποιος Ν.Δ.; Ένα ακόμη ερώτημα που έθεσε ο πολύπειρος Αμερικανός έχει πολύ μεγάλο ενδιαφέρον: Γιατί κάποιος να ψηφίσει Ν.Δ. ή να μην ψηφίσει; Τα συμπεράσματα αποτυπώνουν την κόπωση των πολιτών. • Τα αρνητικά: Για τους κεντροδεξιούς ψηφοφόρους, στα αρνητικά της κυβέρνησης περιλαμβάνονται η ακρίβεια, τα σκάνδαλα, η αστυνόμευση (την οποία θεωρούν περιορισμένη) και η κακή οικογενειακή πολιτική.

Για τους δεξιούς, στα ίδια θέματα προστίθενται ζητήματα παιδείας και ο νόμος για τον γάμο των ομόφυλων ζευγαριών, που δεν έχει ξεχαστεί σε αυτό το κοινό.

Η γκρίζα ζώνη, πάλι, θεωρεί αρνητικά της κυβέρνησης τα σκάνδαλα και την ακρίβεια. • Τα θετικά: Από την άλλη, στα θετικά, το κοινό που ανήκει στην Κεντροδεξιά βλέπει την τριτοβάθμια εκπαίδευση (με αιχμή του δόρατος την ίδρυση μη κρατικών πανεπιστημίων), την ψηφιοποίηση του κράτους και τις διεθνείς σχέσεις της χώρας, αλλά και την ανάκτηση της οικονομικής αξιοπιστίας.

Οι δεξιοί θεωρούν ως πιο θετικά από όσα έχουν γίνει την ενίσχυση της Άμυνας και την έννοια της σταθερότητας που υπηρετεί η κυβέρνηση, ενώ οι αναποφάσιστοι πιστώνουν στο Μαξίμου την ενίσχυση της Άμυνας, το ψηφιακό κράτος και τη μείωση της ανεργίας.

Και πάμε στο επόμενο βασικό ερώτημα: Γιατί να ψηφίσει κάποιος ξανά Ν.Δ.; Το συμπέρασμα που κυριαρχεί είναι ότι δεν υπάρχουν σοβαρές εναλλακτικές στο πολιτικό σύστημα και ότι κανένα από τα υπόλοιπα κόμματα και κανένας από τους αρχηγούς τους δεν πείθει.

Έτσι, δεν υπάρχει πλέον ενθουσιασμός για την κυβέρνηση, αλλά επικρατεί η λογική της έλλειψης εναλλακτικών.

Αντίθετα, ο πρώτος λόγος για να μην ψηφίσει κάποιος Ν.Δ. είναι τα σκάνδαλα και η αίσθηση ότι δεν υπάρχει δικαιοσύνη.

Το κοινό μήνυμα και η μη πόλωση Ο Αμερικανός «γκουρού» θεωρεί, και το λέει διαρκώς σε κάθε συνάντηση που κάνει με κυβερνητικούς αξιωματούχους, ότι το σημαντικότερο όλων είναι να υπάρχει ένα κεντρικό μήνυμα γύρω από το οποίο να κινούνται όλα.

Εν προκειμένω, στη φάση που είμαστε, θεωρεί ιδιαίτερα κρίσιμο να τονίζει η κυβέρνηση ότι διαχειρίζεται μια ενεργειακή και πληθωριστική κρίση πρωτοφανών διαστάσεων.

Και ότι σε αυτή την κρίση είναι ο μόνος πολιτικός φορέας που έχει το «know-how» να τη διαχειριστεί.

Παράλληλα, ο ίδιος, υπηρετώντας μια λογική ήπιων τόνων, θεωρεί ότι η κυβέρνηση πρέπει να τονίζει ότι το έργο της δεν έχει ολοκληρωθεί και ότι σε αυτή την πορεία έχουν γίνει και λάθη.

Ο πρωθυπουργός πράγματι έχει παραδεχθεί ουκ ολίγες φορές λάθη –κάτι που ταιριάζει και στην ιδιοσυγκρασία του–, ενώ οι αντίπαλοί του δεν εμφανίζονται εξίσου έτοιμοι για αυτοκριτική.

Η άποψη του κ. Γκρίνμπεργκ είναι ότι μόνο με αυτή την ήπια τακτική η Ν.Δ. μπορεί να επαναπροσεγγίσει ακροατήρια που έχουν απομακρυνθεί.

Όπως φαίνεται, 6-7 μήνες πριν από τις εκλογές, το εκλογικό σώμα έχει παγιωμένη άποψη για το τι έχει κάνει καλά και τι όχι η κυβέρνηση.

Πρέπει λοιπόν να δοθεί έμφαση στην ανάδειξη των πρώτων, καθώς η άποψη για τα αρνητικά δεν αλλάζει.

Αυτό δεν σημαίνει ότι η μάχη δεν πρέπει να δοθεί, ειδικά σε θέματα θεσμικά και καθημερινότητας, όπως η στέγη και η ακρίβεια, προκειμένου να μην υπάρξουν επιπλέον απώλειες.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους