Original Post

Πλήρες Κείμενο:

«H απουσία λύσης στους πολέμους δεν απαλλάσσει τις κυβερνήσεις από την υποχρέωση να βρουν τρόπους ανακούφισης σε κοινωνίες που δοκιμάζονται.

Αλλά οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έδωσαν όλες την αίσθηση ότι συμμερίζονται την κρισιμότητα και το επείγον της κατάστασης.

Οτι τα νοικοκυριά και οι επιχειρήσεις της Ευρώπης ετοιμάζονται για έναν δύσκολο χειμώνα, δεν νομίζω να το αμφισβητεί κανείς και ούτε χρειάζεται να είσαι ειδικός για να το καταλάβεις.

Ούτε φυσικά αμφισβητείται η διάθεση των κυβερνήσεων να αντιμετωπίσουν μια αναμενόμενη και προαναγγελθείσα κρίση.

Μόνο ανισόρροποι θα αδιαφορούσαν για ένα πρόβλημα που πλήττει τη ραχοκοκαλιά της ευρωπαϊκής κοινωνίας.

Την ίδια στιγμή όμως δεν φαίνονται όλοι διατεθειμένοι να σταθούν στο ύψος του προβλήματος και να σηκώσουν το βάρος των περιστάσεων. Η Σύνοδος Κορυφής που ολοκληρώθηκε την Παρασκευή έδειξε να βολοδέρνει εν μέσω οχλαγωγίας και ακατάληπτων ρυθμίσεων.

Ακόμη περισσότερο που η ενεργειακή κρίση συνοδευόταν από διαπραγματεύσεις για τον προϋπολογισμό της Ενωσης, γεγονός που αναντίρρητα δυσχέρανε τη συζήτηση.

Τα παλιά μέτωπα των αυστηρών «Βορείων» και των χαλαρών «Νοτίων» έδειξαν να αναβιώνουν σε μια συγκυρία που μια τέτοια σύγκρουση είναι λιγότερο χρήσιμη από ποτέ.

Την ίδια στιγμή μάλιστα που όλοι αντιλαμβάνονται πως η συμφωνία ΗΠΑ – Ρωσίας για το πετρέλαιο δεν πρόκειται να δώσει τις λύσεις που διαφημίζει ο αμερικανός πρόεδρος.

Αλλωστε η εμπιστοσύνη των Ευρωπαίων στην πολιτική και τις επιλογές των ΗΠΑ έχει εξανεμιστεί προ πολλού.

Τελευταίο παράδειγμα.

Ο γερμανός καγκελάριος απέρριψε δημόσια και κατηγορηματικά την πρόταση του Τραμπ να αποδεσμευτούν κάποια ρωσικά περιουσιακά στοιχεία από αυτά που έχουν κατασχεθεί στην Ευρώπη.

Κι ο λόγος είναι απλός.

Πραγματική λύση στην ενεργειακή κρίση θα δώσει μόνο το τέλος των πολέμων στην Ουκρανία και τον Περσικό Κόλπο.

Το οποίο όμως δεν είναι ακόμη ορατό και ούτε εναπόκειται στην καλή διάθεση των ευρωπαϊκών κυβερνήσεων.

Οι οποίες ούτως ή άλλως δεν δείχνουν διατεθειμένες να εγκαταλείψουν την Ουκρανία παρά τις παραινέσεις των γερμανών και γάλλων ακροδεξιών.

Φυσικά, η απουσία λύσης στους πολέμους δεν απαλλάσσει τις κυβερνήσεις από την υποχρέωση να βρουν τρόπους ανακούφισης σε κοινωνίες που δοκιμάζονται.

Αλλά οι ευρωπαϊκές κυβερνήσεις δεν έδωσαν όλες την αίσθηση ότι συμμερίζονται την κρισιμότητα και το επείγον της κατάστασης.

Το ζήτημα θα το κουβεντιάσουν ξανά στη Σύνοδο του Δεκεμβρίου, ενδεχομένως και σε κάποια έκτακτη συνάθροιση που θα μεσολαβήσει.

Προς το παρόν περισσότερο έδειξαν να συζητούν μέτρα κατά περίπτωση και κατά περίσταση.

Τα οποία φυσικά δεν αποτελούν λύση, ούτε απόδειξη συνοχής και σχεδιασμού.

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θα υπάρξουν διευθετήσεις και συμβιβασμοί.

Που θα αφήσουν όμως αναπάντητο το βασικό ερώτημα: τι θέλει να είναι η Ευρώπη στον κόσμο και πώς θα το επιδιώξει; Διότι τα μεταξωτά βρακιά στην παγκόσμια σκακιέρα δεν αρκούν. Χρειάζονται κι άλλες προϋποθέσεις.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους