Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Adrian Papahagi Στη Γαλλία, το Ισλάμ και ο κομμουνισμός συναντήθηκαν και πυρπολούν τη χώρα.

Οι χίπστερς, πλυμένοι εγκεφάλου από σοσιαλιστές και κομμουνιστές (δηλαδή ένας τεράστιος αριθμός δασκάλων και γονέων), τραγουδούν την Κομμουνιστική Διεθνή (https://www.facebook.com/reel/1127058869813774) και πεθαίνουν για χάρη της Παλαιστίνης (υπάρχουν πάντα κάποιοι άτυχοι άνθρωποι των οποίων την υπόθεση ισχυρίζονται ότι υπερασπίζονται). Εν τω μεταξύ, νέοι Αφρο-Μουσουλμάνοι πυρπολούν τη χώρα.

Υπάρχουν πολλοί από αυτούς, επιθετικοί, ταραγμένοι από ορμόνες και μίσος, αποφασισμένοι για ληστεία και σκανταλιές.

Το δικαστικό σύστημα, ως επί το πλείστον αριστερό, διώκει την αστυνομία και αφήνει ελεύθερους τους νεαρούς εγκληματίες.

Οι οποίοι, αν στα 16 τους δεν διστάσουν να βάλουν φωτιά σε μια γυναίκα, να εισβάλουν σε ένα κατάστημα για να κλέψουν είδη πολυτελείας, να καταστρέψουν μνημεία ή να κάτσουν στο άγαλμα της Ιωάννας της Λωραίνης για να της βάλουν ένα ισλαμικό πέπλο, στα 18-20 τους θα κόψουν κεφάλια και θα πραγματοποιήσουν επιθέσεις, για να δώσουν ένα υψηλότερο νόημα στην καριέρα του εμπόρου ναρκωτικών που έχει υιοθετήσει εν τω μεταξύ.

Ας μην αυταπατόμαστε! Αυτοί που έβαλαν φωτιά στο δημαρχείο της Λιμόζ, στο τουριστικό γραφείο της Λυών, στην αστυνομία και στα πυροσβεστικά οχήματα σε αμέτρητες πόλεις, μισούν τη Γαλλία.

Οι αριστεροί τους είπαν ότι η καταστροφή είναι μια πράξη δικαιοσύνης, επανόρθωσης, και ότι είναι θύματα ρατσισμού, αποικιοκρατίας, διακρίσεων, καπιταλισμού, άρα είναι δικαίωμά τους να καταστρέφουν.

Ο σκοτεινός δημαγωγός Μελάνομ, ένας παλιός απατεώνας, ρίχνει λάδι στη φωτιά.

Έτσι, η Μαρίν Λεπέν θα κερδίσει την προεδρία της Γαλλίας και ο Ζορντάν Μπαρντέλλα θα γίνει πρωθυπουργός, όσο κι αν αντιτίθενται οι σοσιαλιστές και οι ρεπουμπλικάνοι που έχουν ανοίξει τις πύλες της Γαλλίας για πάνω από 60 χρόνια, ώστε να μπορέσουν να εισβάλουν όλοι οι βάρβαροι που πραγματικά μισούν βαθιά αυτή τη χώρα.

Δεν βλέπω διέξοδο: οι βάρβαροι γεννιούνται στη Γαλλία, έχουν υπηκοότητα.

Τι θα κάνουν οι Γάλλοι; Εντάξει, αυτή τη φορά φαίνεται να ήταν πιο αυστηροί, συνέλαβαν περίπου 6.000 απατεώνες.

Αλλά οι περισσότεροι από αυτούς είναι ανήλικοι, και σε λίγες εβδομάδες θα είναι όλοι ελεύθεροι και περήφανοι για την «αντίστασή» τους.

Ας το θέσουμε σε ένα συγκεκριμένο πλαίσιο: Η Γαλλία έχει δοξάσει την παράδοση της εξέγερσης από το 1789.

Διάβαζα το τελευταίο βιβλίο του Pierre Ronsavalon, «La Tyrannie du present» (Seuil, Σεπτέμβριος 2026) στο αεροπλάνο.

Ψαρεύω από εκεί: «Η εξέγερση πρέπει να είναι η μόνιμη κατάσταση μιας Δημοκρατίας», έγραψε ο Μαρκήσιος ντε Σαντ το 1795.

Η εξέγερση είναι «μια αστραπιαία πράξη κυριαρχίας», πίστευε ο Louis Auguste Blanqui το 1834.

Δεν μιλάω για τους Λένιν και τους Τρότσκι, που καλλιεργήθηκαν προσεκτικά στα μεγάλα γαλλικά σχολεία και πανεπιστήμια και ήταν πανταχού παρόντες στα βιβλιοπωλεία, στον δημόσιο λόγο και στην προπαγάνδα της αριστερής διανόησης.

Υπήρξαν επίσης μαζικές ταραχές στα λύκεια το 1986 (εναντίον του νόμου που προέβλεπε εξετάσεις εισαγωγής στο κολέγιο – αποσύρθηκε), και το 1990 (περισσότερα χρήματα, ασφάλεια στα λύκεια – σαν η ανασφάλεια να μην δημιουργείται από τους Αφρικανούς καθάρματα που καταστρέφουν τα πάντα, αλλά από τον Πιερ, τον Πολ, τον Ζακ ή την κυβέρνηση), και το 1998 (πιο χαλαρά ωράρια, ας διαβάζουμε λιγότερο), και το 2005 (εναντίον της μεταρρύθμισης του απολυτηρίου – αποσύρθηκε), και το 2018 (επίσης εναντίον της μεταρρύθμισης του απολυτηρίου και των εισαγωγών στα κολέγια). Αλλά τώρα, το καταστροφικό μίσος κατά της αφρικανικής ισλαμικής νεολαίας έχει επικαλυφθεί με τη συνήθη αριστερή-νεανική αναταραχή, το κίνημα «wesh/wallah/bismallah», με παλαιστινιακή σημαία και μαντήλι, με ισλαμιστικό πέπλο και ιδιαίτερα με καψίματα, καταστροφές, επιθέσεις, κλοπές.

Τα οποία με τη σειρά τους δεν είναι καινούργια.

Τα βλέπουμε μετά από κάθε ποδοσφαιρικό αγώνα που περιλαμβάνει αφρικανοποιημένες ομάδες από τη Γαλλία ή ακόμα και αφρικανικές, ειδικά την Αλγερία και το Μαρόκο, ή κάθε παραμονή Πρωτοχρονιάς, χωρίς πολιτικές αιτίες.

Το πρόβλημα της Γαλλίας είναι τεράστιο, δύσκολο να λυθεί.

Έχει εισαγάγει πάρα πολλή Αφρική, με αναπόφευκτη την αφρικανοποίηση.

Προς το παρόν, καταγράφουμε τη βία όσων δεν αισθάνονται Γάλλοι εναντίον της Γαλλίας (συν την ιδανική ευκαιρία να ληστέψουν καταστήματα Apple κ.λπ., σε ομάδες και με σχετική ατιμωρησία, σε αυτά τα φεστιβάλ εμπρησμού και βανδαλισμού). Αλλά αν η πλειοψηφία βαρεθεί - και βαριούνται -, φοβάμαι ότι θα δούμε πολύ πιο σοβαρά πράγματα.

Είναι πολύ δειλοί για να πουν ότι έχουν βαρεθεί την αφρικανοποίηση της Γαλλίας, αλλά όχι για να ψηφίσουν.

Τέλος πάντων, δυσοίωνο πλαίσιο, με μια εκτροχιασμένη Αμερική, μια Ευρώπη που δέχεται επίθεση από όλες τις πλευρές, και ιδιαίτερα από μέσα, και μια Ρωσία πιο επιθετική από ποτέ. Adrian Papahagi

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους