Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Συνέντευξη Τύπου του Έντι Ράμα μετά το κάψιμο του 3ου Αστυνομικού Τμήματος στα Τίρανα Η κατάσταση στην Αλβανία είναι ανεξέλεγκτη.

Οι αστυνομικοί έχουν χάσει τον έλεγχο.

Οι μισοί από τους 200+ τραυματίες σχεδόν είναι αστυνομικοί.

Το υπουργείο Παιδείας, Οικονομικών και Δικαιοσύνης έχουν καταστραφεί, μαζί με δεκάδες τράπεζες, δημόσια και ιδιωτικά κτίρια.

Τα δακρυγόνα και οι αύρες δεν φαίνονται ικανές να εμποδίσουν την ορμή του κόσμου που συγκρούεται κατά χιλιάδες ίσως και δεκάδες χιλιάδες με τους αστυνομικούς, ενώ οι υπόλοιποι διαδηλωτές συνεχίζουν και συμπαραστέκονται με την μαζικότητά τους.

Αυτό που γίνεται στην Αλβανία δεν είναι μερικά μπάχαλα.

Είναι γενικευμένος ξεσηκωμός.

Ένα πεδίο μάχης μετά από 136 μέρες ειρηνικής διαμαρτυρίας που αντιμετωπίστηκε με κοροιδία και υποτίμηση.

Τι μέσα έχει δοκιμάσει ο Ράμα; 1. Την βία των αστυνομικών (συλλήψεις, πλαστικές σφαίρες, αύρες κλπ) 2. Την ταύτιση των διαδηλωτών με ξένο δάκτυλο (Ελλάδα, Ιράν κλπ.) 3. Την ταύτιση διαδηλωτών με την αντιπολίτευση Και τώρα το καλύτερο απ' όλα.

Αναφέρεται ότι οι νέοι και οι νέες που διαδηλώνουν είναι βαθειά ιδεολογικοποιημένοι και εξτρεμιστές και υποκινούνται στην Αλβανία και παγκόσμια από την οργάνωση Αντίφα που στις ΗΠΑ έχει κηρυχθεί τρομοκρατική.

Με αυτό τον τρόπο επιθυμεί να απονομιμοποιήσει τις διαδηλώσεις ως κάτι εξωγενές και εξτρεμιστικό, να νομιμοποιήσει την βία των αστυνομικών απέναντι τους και δυστυχώς συμμετέχει και στον ακροδεξιό δημόσιο διάλογο που θεωρεί ως κίνδυνο τον αντιφασισμό και όχι την άκρα δεξιά.

Τώρα ότι η σημαία της Αλβανίας μετά τα φλαμίγκο ήταν το κατεξοχήν σύμβολο και στις διαδηλώσεις εμφανίζεται η σημαία του UCK δεν τον πολυαπασχολεί στον ισχυρισμό του.

Επιπλέον, χαρακτηρίζει ως κεντρικό στόχο των νέων να καταστρέψουν, να ανατρέπουν τα πράγματα, αμόρφωτους ανθρώπους που δεν ξέρουν από που έρχονται και που πάνε.

Προφανώς ανάμεσα στους διαδηλωτές υπάρχουν δεκάδες χιλιάδες πτυχιούχοι και φοιτήτριες-ες που αντιμάχονται την άθλια κατάασταση της αλβανικής εκπαίδευσης και τις άθλιες προοπτικές εργασίας.

Στο πρώτο σημείο όμως έχει απόλυτο δίκιο.

Η πλειοψηφία της νεολαίας στην Αλβανία δεν ανήκει σε πολιτικά κόμματα και δεν έχει υπάρχει ποτέ σε πλαίσιο συλλογικής δράσης.

Είναι νέοι και νέες που βγαίνουν αυθόρμητα να διαδηλώσουν με αιτήματα οικονομικά και κοινωνικά που τους τα επιτάσσει η καθημερινότητα και όχι το πρόγραμμα του κόμματός τους.

Είναι νέες και νέοι που δεν έχουν εναλλακτική για το πολιτικό και οικονομικό σύστημα της Αλβανίας, αλλά δεν θα περιμένουν άπραγοι μέχρι να φτιαχτεί αυτή η εναλλακτική.

Ξέρουμε όμως ότι η αλλαγή απαιτεί συλλογική προσπάθεια, συλλογικά αιτήματα και σχεδιασμό για το μέλλον.

Όποιο κουνάει όμως το δάχτυλο στις διαδηλώσεις, παρά να βοηθήσει να πάρουν πολιτική μορφή κάνει τεράστιο λάθος.

Και να μπορούν τώρα μόνο να καταστρέφουν και να ανατρέπουν τα πράγματα είναι υπεραρκετό, γιατί αυτό ακριβώς σταματάει την αλαζονεία της εξουσίας.

Μπορεί να την σταματήσει βραχυπρόθεσμα, αλλά το μήνυμα ξέρουμε τουλάχιστον ότι σας κρατά ξύπνιους τα βράδια.

Και αυτή είναι η μεγαλύτερη νίκη. Οι διαδηλώτριες-ες νίκησαν τον φόβο και σας τον επιστρέφουν. Κείμενο, Ilitida Musaraj.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους