Αν δε λεηλατήσεις βιβλιοπωλείο, δε διαβάζεις. Αυτή είναι περίπου η φοβερή σκέψη πίσω από το νέο σκίτσο του Αρκά για το Παρίσι. Πρέπει δηλαδή να φύγεις από την πορεία με έναν Ντοστογιέφσκι κάτω απ' τη...
Αν δε λεηλατήσεις βιβλιοπωλείο, δε διαβάζεις. Αυτή είναι περίπου η φοβερή σκέψη πίσω από το νέο σκίτσο του Αρκά για το Παρίσι.
Πρέπει δηλαδή να φύγεις από την πορεία με έναν Ντοστογιέφσκι κάτω απ' τη μασχάλη, αλλιώς είσαι ένας αγράμματος που ζήλεψε τσάντες και κινητά.
Το να τσουβαλιάζεις μια διαδήλωση με το πλιάτσικο και μετά να βγάζεις πόρισμα για το μυαλό όσων συμμετέχουν είναι τρομερά βολικό.
Ξεμπερδεύεις με την κοινωνική οργή χωρίς να χρειαστεί να ασχοληθείς με το γιατί υπάρχει. «Αμόρφωτοι είναι, τι ψάχνεις;». Θα κάνουμε και viral, πάμε για καφέ.
Μόνο που μια μπουτίκ πολυτελείας και ένα βιβλιοπωλείο δε συμβολίζουν το ίδιο πράγμα. Μια Dior των 3.500 ευρώ είναι και η απόσταση ανάμεσα σε εκείνον που δίνει τόσα για μια τσάντα και σε εκείνον που μετράει αν του φτάνουν για να πάρει κρέας για την εβδομάδα ή αν θα πρέπει να δώσει αυτά τα λεφτά για το ρεύμα του.
Στην ίδια πόλη, στον ίδιο δρόμο, ο ένας αγοράζει πανάκριβα αξεσουάρ με χρήματα που ο άλλος χρειάζεται για να ζήσει 4 μήνες.
Αυτό είναι ταξικό ζήτημα.
Το βιβλίο είναι γνώση, σκέψη, πρόσβαση στον κόσμο.
Θα έπρεπε να μπορεί να το αποκτήσει ο καθένας.
Δεν είναι τρόπαιο πλούτου για να το βάζουμε στην ίδια συζήτηση με μια πανάκριβη τσάντα.
Ούτε το ότι ένα βιβλιοπωλείο έμεινε άθικτο μας λέει ποιος διαβάζει και ποιος όχι.
Δε χρειάζεται να οικειοποιηθούμε την άποψη ότι κάθε λεηλασία έχει πολιτικό σκεπτικό για να δούμε πόσο ρηχό είναι αυτό το υπονοούμενο. Ο Αρκάς είχε μπροστά του την ανισότητα και βρήκε να σχολιάσει ότι ο κόσμος δεν ανοίγει βιβλίο. Κρίμα.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους