Η Ρωσία αναμένεται να επικεντρωθεί τα επόμενα χρόνια όχι τόσο στην αύξηση του αριθμού των πυρηνικών της όπλων, όσο στη δημιουργία συστημάτων που θα μπορούν να διαπερνούν την αμερικανική αντιπυραυλική...
Η Ρωσία αναμένεται να επικεντρωθεί τα επόμενα χρόνια όχι τόσο στην αύξηση του αριθμού των πυρηνικών της όπλων, όσο στη δημιουργία συστημάτων που θα μπορούν να διαπερνούν την αμερικανική αντιπυραυλική άμυνα, να πραγματοποιούν ταχύτατα πλήγματα και να εξουδετερώνουν δυτικούς δορυφόρους.
Αυτό είναι το βασικό συμπέρασμα εκτενούς μελέτης του βρετανικού Βασιλικού Ινστιτούτου Αμυντικών Μελετών (RUSI), που δημοσιεύτηκε στις 8 Οκτωβρίου.
Ο αναλυτής Σίνταρθ Καουσάλ, εξετάζοντας ρωσικές στρατιωτικές δημοσιεύσεις, την πυρηνική στρατηγική της Μόσχας και τις δυνατότητες της ρωσικής αμυντικής βιομηχανίας, εκτιμά ότι η Ρωσία προσανατολίζεται σε μια περισσότερο επιθετική πυρηνική αποτρεπτική στρατηγική, δίνοντας ιδιαίτερη σημασία στη δυνατότητα πλήγματος στα πρώτα στάδια μιας πιθανής σύγκρουσης.
Ιδιαίτερη έμφαση προβλέπεται να δοθεί στον διηπειρωτικό βαλλιστικό πύραυλο RS-28 «Σαρμάτ», που σχεδιάστηκε για να μεταφέρει πολλαπλές πυρηνικές κεφαλές, παρά τα σοβαρά τεχνικά προβλήματα που αντιμετωπίζει το πρόγραμμά του.
Παράλληλα, η Ρωσία αναμένεται να επενδύσει σε όπλα κατά δορυφόρων, συμπεριλαμβανομένων συστημάτων λέιζερ και ηλεκτρονικού πολέμου, με στόχο να περιορίσει τις δυτικές δυνατότητες εντοπισμού εκτοξεύσεων πυραύλων, αναγνώρισης στόχων και έγκαιρης προειδοποίησης.
Στη σχετική στρατηγική συζήτηση εντάσσεται ακόμη και το ενδεχόμενο χρήσης πυρηνικών συστημάτων στο Διάστημα, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχει επιβεβαιωθεί κάποια τέτοια επιχειρησιακή ανάπτυξη.
Για την Ευρώπη, ιδιαίτερη σημασία έχει ο βαλλιστικός πύραυλος μέσου βεληνεκούς «Ορέσνικ», ο οποίος μπορεί να χρησιμοποιηθεί για ταχύτατα πλήγματα εναντίον στρατιωτικών υποδομών του ΝΑΤΟ.
Σύμφωνα με την ανάλυση, τέτοια συστήματα μπορούν να αποκτήσουν μεγαλύτερο ρόλο στη ρωσική στρατηγική, αν και η περιορισμένη παραγωγική ικανότητα της χώρας καθιστά δύσκολη τη δημιουργία μεγάλων αποθεμάτων.
Αντίστοιχα, δεν αναμένεται θεαματική αριθμητική επέκταση των στρατηγικών υποβρυχίων ή της πυρηνικής αεροπορίας.
Το σημαντικότερο συμπέρασμα της μελέτης είναι ότι η Μόσχα προσαρμόζει τις πυρηνικές της προτεραιότητες σε δύο πραγματικότητες: στον φόβο ότι τα σύγχρονα αμερικανικά όπλα μπορούν να περιορίσουν την ικανότητά της να ανταποδώσει ένα πρώτο πλήγμα και στις σοβαρές οικονομικές και βιομηχανικές δυσκολίες που αντιμετωπίζει η ίδια.
Η λήξη της συμφωνίας New START τον Φεβρουάριο του 2026 δεν σημαίνει απαραίτητα ότι θα ακολουθήσει μια τεράστια αριθμητική επέκταση του ρωσικού πυρηνικού οπλοστασίου.
Αντίθετα, σύμφωνα με το RUSI, η προτεραιότητα θα είναι λιγότερα αλλά αποτελεσματικότερα οπλικά συστήματα, με δυνατότητες ταχύτερης επίθεσης και υποβάθμισης της δυτικής άμυνας. #Ρωσία #ΠυρηνικάΌπλα #RUSI #Ορέσνικ #Σαρμάτ #ΝΑΤΟ #Ευρώπη #Πούτιν #Russia #NuclearWeapons #Oreshnik #Sarmat #NATO #WW3
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους