Το διάγγελμα Μακρόν ήταν άλλη μια επίδειξη πολιτικής αμηχανίας. Καταδίκασε τους βανδαλισμούς, επιχείρησε να φορτώσει την ευθύνη σε ακραίες ομάδες, στήριξε την αστυνομία και προανήγγειλε αυστηρότερα...
Το διάγγελμα Μακρόν ήταν άλλη μια επίδειξη πολιτικής αμηχανίας. Καταδίκασε τους βανδαλισμούς, επιχείρησε να φορτώσει την ευθύνη σε ακραίες ομάδες, στήριξε την αστυνομία και προανήγγειλε αυστηρότερα μέτρα.
Για το κόστος ζωής, την υποβάθμιση της Παιδείας και την απαξίωση των δημόσιων υπηρεσιών, δεν ανεφερε συγκεκριμένες λύσεις.
Η κοινωνική αγανάκτηση, χτύπησε κόκκινο.
Όταν οι νέοι βλέπουν το μέλλον τους να στενεύει, η απάντηση δεν μπορεί να είναι μόνο τα γκλομπ, τα χημικά και οι απαγορεύσεις.
Ποιον, αλήθεια, εξυπηρετούν οι βανδαλισμοί; Τους εργαζόμενους, τους φοιτητές και τους πολίτες που αγωνίζονται για αξιοπρεπή ζωή ή την εξουσία, που βρίσκει έτοιμο το πρόσχημα για περισσότερη καταστολή; Σε όλες τι χώρες συχνά οι προβοκάτορες, κουκυολοφόροι δυναμιτίζουν την επιτυχία τέτοιων μαζικών ανατρεπτικών κινητοποιήσεων.
Η κρατική αυθαιρεσία και η τυφλή βία δεν είναι δημοκρατία.
Η κοινωνική διαμαρτυρία χρειάζεται πολιτικό περιεχόμενο, μαζικότητα και διεκδικήσεις όχι εικόνες που τελικά πνίγουν τη φωνή της και βοηθούν στην αναπαραγωγή της εξουσίας.
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους