Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Αριστερή ευαισθησία με δεξιές τσέπες: Όταν το «αντίο» στον Καπετάνιο ξεπλένει την εργατική βαρβαρότητα Το είδαμε κι αυτό, αν και μεταξύ μας, κανείς δεν πέφτει πια από τα σύννεφα. Ο Αλέξης Τσίπρας –ο άλλοτε σημαιοφόρος της ριζοσπαστικής αριστεράς, ο πολέμιος της «ολιγαρχίας»– ένιωσε την αβάσταχτη ανάγκη να αποχαιρετήσει δημόσια τον Γιώργο Βαρδινογιάννη.

Και μάλιστα όχι με έναν τυπικό τρόπο, αλλά αποθεώνοντάς τον ως «ωραίο, μάγκα και αυθεντικό». Η πολιτική υποκρισία δεν έχει ταβάνι.

Εκεί που κάποτε το κόμμα του κατήγγειλε το «μεγάλο κεφάλαιο», τώρα ο ίδιος υποκλίνεται στο «ανεξίτηλο στίγμα του Καπετάνιου στην επιχειρηματικότητα και τη ναυτιλία». Προφανώς, οι αγώνες για το δίκαιο του εργάτη πάνε περίπατο όταν πρόκειται για τις δημόσιες σχέσεις των «σαλονιών». Μια ολόκληρη πολιτική καριέρα που χτίστηκε πάνω στα συνθήματα κατά της «πλουτοκρατίας» καταλήγει να προσφέρει πιστοποιητικά κοινωνικής εντιμότητας στους στυλοβάτες του ελληνικού καπιταλισμού.

Το άλλοτε «επαναστατικό» προφίλ ξεθωριάζει οριστικά μέσα σε μερικές γραμμές οπαδικού λιβανίσματος, αποδεικνύοντας ότι το ταξικό ένστικτο της εγχώριας σοσιαλδημοκρατίας σταματά εκεί που αρχίζουν τα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα.

Αλλά η απόλυτη χυδαιότητα της συγκυρίας κρύβεται στις λεπτομέρειες των ημερών.

Την ίδια ακριβώς εβδομάδα που ο πρώην πρωθυπουργός πλέκει το εγκώμιο της επιχειρηματικής δυναστείας, η πραγματικότητα στα διυλιστήρια της Motor Oil μυρίζει θάνατο και αίμα.

Δύο εργάτες νεκροί από την έκρηξη της προηγούμενης εβδομάδας, και σαν να μην έφτανε αυτό, άλλοι δύο τραυματίες πριν από μόλις δύο 24ωρα στο ίδιο εργοστάσιο.

Για αυτούς τους ανθρώπους, τους σακατεμένους και τους νεκρούς του μεροκάματου, ούτε μια λέξη.

Ούτε ένα post «θλίψης» για τις συνθήκες γαλέρας.

Την ώρα που οι οικογένειες των εργατών θρηνούν στα νοσοκομεία, οι πολιτικοί διαχειριστές του συστήματος σπεύδουν να φιλοτεχνήσουν την αγιογραφία των ιδιοκτητών.

Η σκληρή πραγματικότητα των εργατικών ατυχημάτων θάβεται κάτω από τόνους επικοινωνιακής χρυσόσκονης, επιβεβαιώνοντας ότι για την ελίτ η ζωή του εργάτη κοστίζει λιγότερο από μια επίσημη κοσμική δήλωση.

Η «αριστερή ευαισθησία» εξαντλείται στα 6 Πρωταθλήματα και τα 9 Κύπελλα του Παναθηναϊκού.

Αλήθεια τώρα; Περιμένουμε ακόμα τους «πιστούς του Τσίπρα» να μας εξηγήσουν πως «άλλο το ένα και άλλο το άλλο». Όπως μας εξηγούσαν τις βόλτες στο Άγιο Όρος, όπως δικαιολογούσαν τις συναντήσεις με τη Γκιλφόιλ, όπως κατάπιναν τις κυβιστήσεις για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια.

Η αλήθεια είναι μία και πλέον δεν κρύβεται: Όταν η αριστερή ρητορική συναντά την εγχώρια ελίτ, τα «κόκκινα λάβαρα» μετατρέπονται σε χαλιά υποδοχής.

Καλό ταξίδι, λοιπόν, στην πολιτική αξιοπρέπεια που χάθηκε προ πολλού. #Πολιτική #Υποκρισία #Εργατικό_Ατύχημα #Παναθηναϊκός #Τσίπρας #Βαρδινογιάννης #Motor_Oil #ΣΥΡΙΖΑ #Social_Media #BreakingNews

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους