Το μαθητικό κίνημα απέναντι στην αστυνομική βία και οι ultras στο πλευρό των Γάλλων μαθητών... Με την επιστροφή της αγωνιστικής δράσης στα γήπεδα, ύστερα από τρεις εβδομάδες διακοπής λόγω των εθνικών...

Πλήρες Κείμενο:

Το μαθητικό κίνημα απέναντι στην αστυνομική βία και οι ultras στο πλευρό των Γάλλων μαθητών... Με την επιστροφή της αγωνιστικής δράσης στα γήπεδα, ύστερα από τρεις εβδομάδες διακοπής λόγω των εθνικών ομάδων, αρκετές εξέδρες εξέφρασαν την αλληλεγγύη τους στο μαθητικό κίνημα που, από τον Σεπτέμβριο, προκαλεί έντονους κλυδωνισμούς στην κυβέρνηση του Εμανουέλ Μακρόν.

Η απάντηση της κυβέρνησης είναι, για ακόμη μία φορά, η σκληρή καταστολή.

Μια πραγματικότητα που οι οργανωμένοι οπαδοί γνωρίζουν πολύ καλά.

Παρότι απέχουμε ακόμη από μια πραγματική σύγκλιση των δύο κινημάτων, οι ισορροπίες μεταβάλλονται και η κοινωνική διαμαρτυρία αποκτά σταδιακά παρουσία στις ποδοσφαιρικές εξέδρες.

Οι μαθητές προχωρούν σε αποκλεισμούς σχολικών εγκαταστάσεων και καταγγέλλουν ένα εκπαιδευτικό σύστημα που τους ωθεί στον διαρκή ανταγωνισμό μεταξύ τους.

Πέρα από την προχωρημένη φθορά πολλών σχολικών κτιρίων, αντιδρούν στις κοινωνικές αδικίες και στον ταξικό διαχωρισμό που, όπως υποστηρίζουν, επιβάλλει το Parcoursup, η γαλλική πλατφόρμα εισαγωγής στην ανώτατη εκπαίδευση.

Με τις δυναμικές μορφές δράσης και την αυτονομία του, το μαθητικό κίνημα δημιουργεί ελπίδες, αλλά βρίσκεται αντιμέτωπο με έναν αστυνομικό μηχανισμό που έχει σχεδιαστεί για να εκφοβίζει και να τραυματίζει όσους αγωνίζονται.

Την ίδια στιγμή, τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης επικεντρώνονται στους καμένους κάδους απορριμμάτων, παρουσιάζοντας μια καρικατούρα του κινήματος και επιχειρώντας να το απαξιώσουν.

Ενδεικτικό της ευρείας απήχησής του είναι ότι το μαθητικό κίνημα βρίσκει υποστήριξη και στον κόσμο του ποδοσφαίρου.

Τα πρώτα πανό αλληλεγγύης εμφανίστηκαν από οργανωμένους οπαδούς της Γκρενόμπλ, της Λανς και της Παρί Σεν Ζερμέν.

Όλα καταδίκαζαν την κρατική βία και την αστυνομική καταστολή, ζητήματα για τα οποία οι οργανωμένοι οπαδοί δίνουν εδώ και πολλά χρόνια τους δικούς τους αγώνες. Οι Ρεντ Κάος 94 της Γκρενόμπλ ήταν οι πρώτοι που ανάρτησαν πανό, έξω από το «Σταντ ντεζ Αλπ», κατά τη διάρκεια της διακοπής των εθνικών ομάδων.

Το μήνυμά τους ήταν ξεκάθαρο: «Στηρίζουμε τους μαθητές.

Σταματήστε την αστυνομική βία!». Η εξέδρα Μαρέκ της Λανς, στην οποία δραστηριοποιούνται μεταξύ άλλων οι Ρεντ Τάιγκερς, διατηρεί ισχυρούς δεσμούς με την εργατική παράδοση της περιοχής των ανθρακωρυχείων.

Οι κοινωνικού χαρακτήρα παρεμβάσεις αποτελούν συνηθισμένο φαινόμενο για τους οπαδούς της.

Στην εντός έδρας αναμέτρηση με τη Λιόν εμφανίστηκε πανό που καταδίκαζε την αστυνομική αντιμετώπιση των μαθητικών διαδηλώσεων: «Σταματήστε τη συστηματική και δυσανάλογη αστυνομική βία». Ανάλογη κινητοποίηση σημειώθηκε και στο «Παρκ ντε Πρενς», κατά τη διάρκεια του αγώνα της Παρί Σεν Ζερμέν με τη Λε Μαν.

Οι οργανωμένοι οπαδοί του Βιράζ Οτέιγ, μιας εξέδρας που θεωρείται πολιτικά προσκείμενη στην Αριστερά, είχαν ετοιμάσει το δικό τους μήνυμα αλληλεγγύης: «Οι πολιτοφυλακές σας καταστέλλουν, η νεολαία μας αντιστέκεται». Το πανό εμφανίστηκε περίπου στο 30ό λεπτό της αναμέτρησης, αλλά απομακρύνθηκε γρήγορα έπειτα από παρέμβαση των υπευθύνων ασφαλείας της Παρί Σεν Ζερμέν.

Η αντίδραση των οργανωμένων ήταν άμεση. Το Κολεκτίφ Ούλτρα Παρί αποχώρησε από την εξέδρα, εκφράζοντας έτσι την αντίθεσή του στη λογοκρισία του μηνύματος.

Αυτή η ιδιότυπη «απεργία» στέρησε προσωρινά από το «Παρκ ντε Πρενς» τη βασική πηγή της ατμόσφαιράς του.

Οι οργανωμένοι επέστρεψαν στο δεύτερο ημίχρονο, συνεχίζοντας όμως τη διαμαρτυρία τους.

Φώναξαν επανειλημμένα το σύνθημα «Ελευθερία στους ultras», ενώ ακούστηκε και το γνωστό τραγούδι που έγινε δημοφιλές μέσα από το κίνημα των Κίτρινων Γιλέκων: «Είμαστε εδώ, είμαστε εδώ, ακόμη κι αν ο Μακρόν δεν το θέλει, είμαστε εδώ.

Για την τιμή των εργαζομένων και για έναν καλύτερο κόσμο, είμαστε εδώ». Όλα αυτά δημιουργούν μια ατμόσφαιρα αντίστασης ενόψει της 17ης Οκτωβρίου, ημερομηνίας που έχει οριστεί ως μεγάλη ημέρα κοινής κινητοποίησης απέναντι στις επιθέσεις κατά των συνθηκών διαβίωσης, εκπαίδευσης και εργασίας.

Ανάμεσα στα ζητήματα που συμβολίζουν αυτή την κοινωνική δυσαρέσκεια βρίσκεται και η αύξηση των τιμών των καυσίμων.

Τα ποδοσφαιρικά γήπεδα και οι λαϊκές εξέδρες, παρά τις συνεχείς εκκλήσεις για απομάκρυνση της πολιτικής από τον αθλητισμό, δεν αποτελούν απομονωμένους χώρους από την υπόλοιπη κοινωνία.

Στις εξέδρες βρίσκονται εργαζόμενοι, φοιτητές, μαθητές και άνθρωποι που βιώνουν καθημερινά τις κοινωνικές ανισότητες.

Και όπως έχει αποδειχθεί σε άλλες χώρες, τα ποδοσφαιρικά γήπεδα μπορούν να μετατραπούν σε ισχυρούς χώρους έκφρασης και διάδοσης της κοινωνικής οργής.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους