Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Η επερχόμενη αταξία είναι ήδη εδώ… Στο βιβλίο μου «Επερχόμενη Αταξία» επιχειρηματολογώ γιατί θεωρώ πως είναι θέμα χρόνου οι περισσότερες δυτικές δημοκρατίες να βιώσουν κρίσεις ανάλογες με εκείνη που έζησε η Ελλάδα την περασμένη δεκαετία, κατά την περίοδο της χρεοκοπίας.

Η ελληνική κρίση, κατά την εκτίμησή μου, δεν αποτέλεσε μια ιστορική εξαίρεση.

Ήταν μια πρόγευση όσων ενδέχεται να ακολουθήσουν στον υπόλοιπο δυτικό κόσμο.

Η ανεξέλεγκτη διόγκωση του δημόσιου χρέους, που περιορίζει τα περιθώρια οικονομικής πολιτικής και μπορεί να ενισχύσει τις πληθωριστικές πιέσεις, είναι μόνο μία από τις αιτίες.

Ο ναρκισσισμός και η ηδονοθηρία του δυτικού ανθρώπου(από βούτυρο), που έμαθε να απαιτεί ολοένα περισσότερο και να αποστρέφεται κάθε θυσία, αποτελούν μια βαθύτερη πολιτισμική διάσταση της κρίσης.

Η άνοδος των πολιτικών άκρων και η όξυνση των μεταξύ τους συγκρούσεων, η κατάρρευση της εμπιστοσύνης στους θεσμούς, η δημογραφική γήρανση, οι δυσκολίες ενσωμάτωσης των μεταναστευτικών πληθυσμών και η κρίση της παραδοσιακής οικογένειας συμπληρώνουν το εκρηκτικό μείγμα.

Οι δυτικές κοινωνίες έχουν συνηθίσει να καταναλώνουν περισσότερα από όσα παράγουν και να διεκδικούν περισσότερα από όσα είναι διατεθειμένες να θυσιάσουν.

Όσα παρακολουθούμε τις τελευταίες ημέρες στη Γαλλία, όπως και όσα συνέβησαν στις ΗΠΑ μετά τον θάνατο του Τζορτζ Φλόιντ, μπορούν να διαβαστούν ως προειδοποιητικά σημάδια βαθύτερης κοινωνικής αποσύνθεσης.

Αναδεικνύουν, τις συνθήκες μέσα στις οποίες η πολιτική αντιπαράθεση μπορεί να μετατραπεί σε ανεξέλεγκτη κοινωνική σύγκρουση.

Ένας εμφύλιος δεν μοιάζει πλέον απίθανο σενάριο ούτε σε Γαλλία ούτε στις ΗΠΑ.

Η οικονομική κρίση γεννά κοινωνική δυσαρέσκεια.

Η κοινωνική δυσαρέσκεια τροφοδοτεί την πολιτική πόλωση.

Η πόλωση υπονομεύει τους θεσμούς.

Και η αποδυνάμωση των θεσμών καθιστά ακόμη δυσκολότερη την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης.

Ένας φαύλος κύκλος που μπορεί να οδηγήσει από την κρίση χρέους στην κρίση δημοκρατίας και από εκεί στη γενίκευση της αταξίας. Στην Ελλάδα ζήσαμε την οικονομική κατάρρευση, την οργή των πλατειών, την εκτόξευση των πολιτικών άκρων, τη διάρρηξη της κοινωνικής συνοχής και την αμφισβήτηση των θεσμών.

Η βασική θέση του βιβλίου μου είναι πως όσα περάσαμε εμείς την περασμένη δεκαετία ενδέχεται να τα περάσουν, με μεγαλύτερη ένταση και διαφορετική μορφή, πολλές από τις κοινωνίες και οικονομίες της Δύσης τα επόμενα χρόνια. Η Ελλάδα υπήρξε ενδεχομένως το εργαστήριο της επερχόμενης δυτικής κρίσης.

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους