Original Post

Πλήρες Κείμενο:

Δεν έχω πρωτογενή γνώση της Γαλλικής πολιτικής σκηνής. Έτσι περιμένω να διαβάσω όσες και όσους ζουν στη Γαλλία, η τη γνωρίζουν καλά μελετώντας την.

Έχω την αίσθηση πάντως πώς ότι συμβαίνει στη Γαλλία σήμερα παρουσιάζει κάποια κοινά, αναγνωρίσιμα χαρακτηριστικά: 1/ Σήμερα στον Δυτικό κόσμο αυξάνεται η ανισότητα και η περιθωριοποίηση.

Την ίδια στιγμή που μια προνομιούχα ελίτ συγκεντρώνει ασύλληπτο πλούτο και ισχύ, κληροδοτεί στη νέα γενιά έναν πλανήτη που φλέγεται και βουλιάζει μέσα στην περιβαντολογική κρίση.

Την ίδια ώρα αναδύεται μια πρωτοφανή στη επιδραστικότητά της τεχνολογία, η Τεχνητή Νοημοσύνη η οποία φέρνει σπουδαίες υποσχέσεις για ένα καλύτερο μέλλον, αλλά προς το παρόν δημιουργεί αυξανόμενο άγχος, καθώς αυτοί που κατέχουν την αναπτύσουν χωρίς λογοδοσία. 2/ Η Δημοκρατία είναι υποχρεωμένη να δώσει λύσεις στα αιτήματα της κοινωνίας.

Διότι αν αποτύχει, η κοινωνία θα στραφεί προς την “εναλλακτική” της.

Είναι τόσο παλιά και τόσο συχνά επαναλαμβανόμενη αυτή η ιστορία, που θα έπρεπε να έχουμε πάρει το μάθημα.

Η απροθυμία να ξεπεραστούν τα αδιέξοδα, η πολιτική δειλία των κοινοβουλευτικών κομμάτων, ο πολιτικός οπορτουνισμός, ο φτηνός λαϊκισμός, δεν θα ωφελήσουν κανέναν.

Ένας ολοκληρωτισμός θα πουλήσει ξανά το παραμύθι: φταίνε οι μετανάστες, οι μουσουλμάνοι, ή έλλειψη νόμου και τάξης, η γραφειοκρατία των Βρυξελλών, η Ευρώπη, η woke aτζέντα, οι ανεμογεννήτριες, τα εμβόλια με το μπόλι, η Ουκρανία, τα πρακτικά των Σοφών της Σιών.

Τα έχουμε ξαναδεί όλα αυτά.

Και τα έχουμε πληρώσει ακριβά.

Τα κόμματα και οι πολιτικοί σχηματισμοί που μετέχουν στη Δημοκρατία πρέπει να απαιτήσουν περισσότερη Δημοκρατία και όχι λιγότερη.

Όχι να την εγκαταλείψουν, ούτε να την υπονομεύσουν.

Δεν προσπαθούμε να μαντέψουμε τι θα έρθει στη θέση της Δημοκρατίας. Ξέρουμε. ΥΓ. Το 2008, μετά την δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Γρηγορόπουλου από έναν αστυνομικό, ο κόσμος βγήκε στους δρόμους.

Με μια Canon που μόλις είχα αγοράσει, με μεγάλη περιέργεια, και πολύ άγνοια κινδύνου κατέβηκα να βγάλω φωτογραφίες από το πρώτο βράδυ.

Περπάτησα μέσα στις φωτιές, και κατάπια καπνό και δακρυγόνα.

Εκατοντάδες χιλιάδες κόσμου κατέβηκαν να διαδηλώσουν ειρηνικά.

Αλλά την Αθήνα δεν έκαψαν αυτοί που έκλαψαν για τον Γρηγορόπουλο. Την έκαψε μια μειοψηφία και ανάμεσά της ήσαν κάποιοι με καλυμμένα πρόσωπα …

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους