«Το αίσθημα του ανικανοποίητου είναι η πρώτη προϋπόθεση για την πρόοδο». Αυτή η ρήση ανήκει στον Τόμας Άλβα Έντισον, ο οποίος πέθανε σαν σήμερα το 1931… Τόμας Έντισον, ο «Ναπολέων των εφευρέσεων...

Original Post

Πλήρες Κείμενο:

--------------------------------------------- Ο Τόμας Έντισον (Thomas Alva Edison, 11 Φεβρουαρίου 1847 – 18 Οκτωβρίου 1931) ήταν Αμερικανός εφευρέτης και επιχειρηματίας.

Ήταν ο περισσότερο παραγωγικός εφευρέτης της σύγχρονης εποχής.

Αν και αυτοδίδακτος και με κώφωση δραστηριοποιήθηκε σε πολλούς τομείς της τεχνικής.

Είναι ο εφευρέτης με τις 1093 ευρεσιτεχνίες, στις οποίες περιλαμβάνονται ο ηλεκτρικός λαμπτήρας πυράκτωσης, ο φωνογράφος, το σύγχρονο τηλέφωνο, η κινηματογραφική μηχανή προβολής, οι σιδηροαλκαλικές μπαταρίες και τεχνικές κατασκευής τσιμέντου και χημικών προϊόντων.

Είναι, επίσης, ο ιδρυτής του πρώτου εργαστηρίου βιομηχανικής έρευνας.

Πολλές από τις κατασκευές του ήταν, βέβαια, είτε βελτιώσεις άλλων υπαρχουσών με κακή απόδοση είτε πρότυπα, τα οποία τελειοποιήθηκαν στη συνέχεια από άλλους τεχνικούς. Ο Έντισον δεν είχε ακαδημαϊκούς τίτλους.

Μόνο έφεση για μελέτη και ατέλειωτη περιέργεια. Ο Έντισον δεν ήταν επιστήμονας, ούτε και άτομο ιδιαίτερης μόρφωσης, αλλά σε μεγάλο βαθμό αυτοδίδακτος.

Χωρίς ιδιαίτερη μόρφωση ξεκίνησε μόνος του, παιδί ακόμη, πειραματιζόμενος στην αποθήκη του πατρικού του.

Ήταν όμως εφευρετική φύση και δεινός πειραματιστής, που παρόμοιο δεν είχε δει ο κόσμος μας ως τότε.

Γι' αυτό και αργότερα, όταν ως τριαντάρης πέτυχε να αναρριχηθεί στο Έβερεστ της εφευρετικότητας.

Τον χαρακτήρισαν «Ναπολέων των εφευρέσεων». Γεννήθηκε στις 11 Φεβρουάριου 1847 στο Μιλάνο της πολιτείας Οχάιο των Ηνωμένων Πολιτειών και ήταν απόγονος Ολλανδών μεταναστών.

Ήταν το μικρότερο από τα τέσσερα επιζήσαντα τέκνα του αυστηρού μικρέμπορου Σάμιουελ Όγκντεν και της υπομονετικής πρώην δασκάλας Νάνσι Ελιοτ Εντισον.

Ήταν το έβδομο και τελευταίο παιδί του Σάμιουελ Έντισον (1804-1896), ο οποίος είχε γεννηθεί το 1804 στο Μάρσαλταουν της Νέας Σκοτίας του Καναδά, που τότε ακόμη ήταν έδαφος της Βρετανικής Αυτοκρατορίας.

Ο πατέρας του Τόμας κατάγονταν από μια παλιά οικογένεια Ολλανδών αποίκων του Νιου Τζέρσεϊ που έφεραν το ολλανδικό επίθετο Έντεσον (Edeson). Στο Μέιλαν του Οχάιο γεννήθηκε ο μικρός Τόμας, που παρακολούθησε μαθήματα στο σχολείο μόνο για μερικούς μήνες και στη συνέχεια ανέλαβε να τον διδάσκει η μητέρα του Νάνσι Μάθιους Έλιοτ (1810-1871). Συμπλήρωσε μόνος του τη βασική του εκπαίδευση διαβάζοντας διάφορα βιβλία, κυρίως από το χώρο της Φυσικής και των επιστημών.

Οι γονείς του, όχι απλώς δεν είχαν περιουσία, αλλά εξαιτίας της φτώχειας τους αναγκάστηκαν να αναζητήσουν καλύτερη τύχη στο Πορτ Χιούρον του Μίσιγκαν, όπου εγκαταστάθηκαν όταν ο Τόμας ήταν επτά ετών.

Στα βάσανα της οικογένειας προστέθηκε και η αγωνία του τι θα απογίνει ο μικρός και ατίθασος Τόμας, όταν τον έδιωξαν από το σχολείο.

Πράγματι, ύστερα από οστρακιά που είχε περάσει σε μικρότερη ηλικία, το νεαρό παιδί είχε πρόβλημα στην ακοή.

Αυτό το «κουσούρι» της βαρηκοίας του στέρησε μία θέση στα θρανία.

Δεν πτοήθηκε όμως.

Άρχισε να μελετά στο σπίτι με τη βοήθεια της μητέρας του.

Η μειωμένη ακοή είχε και τα καλά της: του εξασφάλισε την απαραίτητη απομόνωση, ώστε να διαβάσει διάφορα εκλαϊκευμένα επιστημονικά περιοδικά που έπεφταν στα χέρια του.

Σε ηλικία 12 ετών άρχισε να εξοικονομεί τα προς το ζην, πουλώντας εφημερίδες και καραμέλες στο σιδηρόδρομο που ένωνε το Πορτ Χιούρον με το Ντιτρόιτ.

Έλειπε ώρες ολόκληρες από το σπίτι, βρίσκοντας συχνά πυκνά αφορμές, αφού ο πατέρας του προσπαθούσε να δαμάσει τον ατίθασο χαρακτήρα του μικρού με το ξύλο.

Λέγεται, μάλιστα, ότι μια φορά τον μαστίγωσε για παραδειγματισμό δημόσια.

Δεύτερο σπίτι του, λοιπόν, έγινε ένα βαγόνι.

Εκεί εγκατέστησε ο Τόμας το μικρό εργαστήριό του κι έγραφε και τύπωνε μία μικρή εφημερίδα, τη «Weekly Herald». Η εφημεριδούλα του κυκλοφορούσε σε 400 αντίτυπα και πωλούνταν προς 8 σεντς το ένα.

Μια έκρηξη όμως με τις χημικές ουσίες που πειραματιζόταν προκάλεσε πυρκαγιά στο αυτοσχέδιο εργαστήριο του, που βρισκόταν σ' ένα μετακινούμενο βαγόνι μαζί με το μικρό του τυπογραφείο.

Οι σιδηροδρομικοί υπάλληλοι κατέσβησαν εγκαίρως τη φωτιά, αλλά δεν χαρίστηκαν στο νεαρό Τόμας.

Τον πέταξαν αμέσως έξω από το τρένο τους μαζί με ό,τι δεν είχε καεί εντελώς από το «εργαστήριο» και το μίνι τυπογραφείο του.

Στο μεταξύ η έκρηξη προκάλεσε ανεπανόρθωτη βλάβη στην ήδη προβληματική ακοή του κι έτσι έμεινε σχεδόν κουφός πριν ακόμη κλείσει τα δεκατρία του χρόνια.

Κάτω από αυτές τις συνθήκες πέρασαν τα χρόνια ως την εφηβεία του.

Ωσότου ένα περιστατικό το 1862, όταν ήταν πια 15 ετών, σημάδεψε την πορεία του.

Ο νεαρός Τόμας έσωσε τη ζωή ενός αγοριού που είχε πέσει στις ράγες του τρένου.

Όταν ο πατέρας του μικρού, τηλεγραφητής το επάγγελμα, τον ρώτησε πώς θα μπορούσε να επληρώσει το καλό που έκανε στον γιο του, ο έφηβος Τόμας δεν δίστασε: «Θέλω να μου μάθετε να χειρίζομαι τον τηλέγραφο» απάντησε χωρίς δεύτερη σκέψη.

Έτσι, ο «μικρός του βαγονιού» από το 1863 έως το 1868, δούλεψε ως έκτακτος τηλεγραφητής σε διάφορες πόλεις της Δύσης και του Νότου, συχνά πίσω από τα μέτωπα του Εμφυλίου Πολέμου.

Ήταν 21 ετών, πεπειραμένος τηλεγραφητής πλέον, όταν μονιμοποιήθηκε στη νυχτερινή βάρδια της Western Union Telegraph Company στη Βοστώνη.

Εκείνη η χρονιά, το 1868, ήταν το δεύτερο έτος - σταθμός για τον Έντισον.

Αγόρασε ένα μεταχειρισμένο αντίτυπο του περιοδικού του αυτοδίδακτου άγγλου φυσικού Μάικλ Φάραντεϊ «Πειραματικές έρευνες στον ηλεκτρισμό», και το αποστήθισε.

Τα πειράματα του Φάραντεϊ περιγράφονταν τόσο λεπτομερώς, ώστε ο Έντισον τα εκτέλεσε όλα κατά γράμμα.

Τις παρατηρήσεις του κατά τη διάρκεια των πειραμάτων τις κατέγραφε σε σημειωματάρια, οι οποίες αργότερα αποδείχθηκαν πολύτιμες.

Το 1866, σε ηλικία 19 ετών, ο Έντισον μετακομίζει στο Λούισβιλ του Κεντάκι για να εργαστεί στο Associated Press.

Η νυχτερινή του βάρδια του επέτρεπε να μελετά τα πρωινά και να πειραματίζεται, αυξάνοντας τις γνώσεις του σε πολλούς επιστημονικούς και τεχνολογικούς τομείς.

Το 1868, ο Έντισον επέστρεψε στο σπίτι του για να βρει την πολυαγαπημένη του μητέρα χτυπημένη από ψυχική ασθένεια και τον πατέρα του άνεργο, με την οικογένεια να είναι σχεδόν άπορη. Ο Τόμας ένιωσε ότι ήταν ώρα να πάρει την κατάσταση στα χέρια του, αλλάζοντας και πάλι τόπο κατοικίας: πήγε στη Βοστόνη για να δουλέψει για λογαριασμό της Western Union, με τη Βοστόνη της εποχής να είναι το αδιαφιλονίκητο επιστημονικό και πολιτιστικό κέντρο των ΗΠΑ.

Στον ελεύθερο χρόνο του, άρχισε να αναπτύσσει το ενδιαφέρον του για τις εφευρέσεις.

Πρώτη του πατενταρισμένη εφεύρεση, ένα ηλεκτρονικό σύστημα για την ταχύτατη καταμέτρηση των ψήφων, με τους νομοθέτες της Μασαχουσέτης να μη συγκινούνται ωστόσο καθόλου… Στις αρχές του 1869 ο Έντισον αποφάσισε τότε, σε ηλικία 22 ετών, να μετακομίσει στη Νέα Υόρκη, με λίγα δολάρια στις τσέπες του, αλλά με ισχυρή θέληση να προωθήσει την σταδιοδρομία του ως επαγγελματίας εφευρέτης.

Αφιέρωσε τα αμέσως επόμενα χρόνια της ζωής του αναζητώντας συνεταίρους, χρηματοδότες κι επενδυτές, αναλαμβάνοντας να κατασκευάζει, με βραχυχρόνια συμβόλαια, τις δικές του βελτιωμένες τηλεγραφικές συσκευές σε μικρά εργαστήρια της πόλης.

Αυτό που τον έσωσε ήταν το ότι κατάφερε γρήγορα να εφεύρει μια σειρά από βελτιωμένες εκδοχές τηλεγραφικών συσκευών, που είχαν μεγάλη ζήτηση εκείνη την εποχή: αυτόματος τηλέγραφος, εκτυπωτικός τηλέγραφος και το επονομαζόμενο «multiplex τηλέγραφο», που μπορούσε να στέλνει πολλά τηλεγραφικά σήματα ταυτόχρονα χρησιμοποιώντας την ίδια ενσύρματη τηλεγραφική γραμμή.

Η συσκευή αυτή, που ονομάστηκε Edison Quadruplex Telegraph, του χάρισε την πρώτη του φήμη ως εφευρέτη στις εσωτερικές στήλες των εφημερίδων.

Ήταν και η πρώτη του αξιόλογη εμπορική επιτυχία.

Η πώληση αυτής της ευρεσιτεχνίας στη Western Union του απέφερε 10.000 δολάρια (σημερινά 220.000 δολάρια) και με αυτά τα κεφάλαια ξεκίνησε να στήσει το εργαστήριο που ονειρευόταν στο Μένλο Παρκ του Νιού Τζέρσεϊ (New Jersey). Μέχρι τις αρχές της δεκαετίας του 1870, ο Έντισον φιγούραρε ως ένας από τους κορυφαίους εφευρέτες της Αμερικής, με την οικονομική του επιτυχία να του επιτρέπει να αλλάξει έδρα επεκτείνοντας τις επιχειρήσεις του: το 1876, ο όμιλος πλέον του Έντισον θα εγκατασταθεί στο Νιου Τζέρσεϊ, με τις νέες εγκαταστάσεις να διαθέτουν πολυάριθμα ερευνητικά εργαστήρια και χώρους βιομηχανικής παραγωγής.

Τον ίδιο χρόνο, ο καλός του πλέον πελάτης Western Union τον ενθάρρυνε να αναπτύξει μια τηλεπικοινωνιακή συσκευή για να ανταγωνιστεί το τηλέφωνο του Γκράχαμ Μπελ.

Δεν το έκανε ποτέ, βελτίωσε απλώς τον πομπό της συσκευής του Μπελ εκτοξεύοντας τις πωλήσεις της! Τον Δεκέμβριο του 1877 έκανε ωστόσο κάτι άλλο: ανέπτυξε μια μέθοδο καταγραφής της φωνής, που θα έμενε γνωστή ως… φωνόγραφος! Παρά το γεγονός ότι δεν θα γινόταν εμπορική επιτυχία παρά έπειτα από μια δεκαετία, η εφεύρεσή του αυτή θα του έφερνε διεθνή φήμη… Ο Έντισον ανέλαβε μεγάλο ρίσκο με την επένδυση στο Μένλο Παρκ και την κατασκευή του πρώτου στον κόσμο ιδιωτικού «εργαστηρίου εφευρέσεων». Με αυτό τον τρόπο γινόταν «επαγγελματίας εφευρέτης» που ασχολούνταν αποκλειστικά με την ανακάλυψη νέων τεχνολογιών.

Αυτό άλλωστε ήταν το όραμα και την εμμονή του: να γίνει ένας «μεγάλος εφευρέτης» που θα τον θυμούνται όλοι.

Αυτό ήταν κάτι το επαναστατικό για μια εποχή που οι περισσότερες εφευρέσεις γινόταν «κατά λάθος» ή ως πάρεργο και χόμπι επιστημόνων, που είχαν άλλες «κανονικές δουλειές». Αναλαμβάνοντας αυτό το ρίσκο ο Έντισον πρώτος καθιέρωσε το επάγγελμα του εφευρέτη ως πλήρη απασχόληση και «κανονική δουλειά», κερδίζοντας ταυτόχρονα το σεβασμό της κοινωνίας και του κόσμου.

Για να επιβιώσει όμως αυτό το μεγάλο εργαστήριο στο Μένλο Παρκ, με όλα του τα έξοδα και τους δεκάδες βοηθούς και τεχνικούς που απασχολούσε, θα έπρεπε να παράγει συνεχώς καινούργιες εφευρέσεις με ρυθμό μία δευτερεύουσα εφεύρεση κάθε δέκα μέρες και μία σημαντική (Big Think) εφεύρεση κάθε μήνα.

Εφευρέσεις που θα κατοχυρώνονταν στο Γραφείο Ευρεσιτεχνιών των ΗΠΑ -στο όνομα πάντα του Τόμας Έντισον- και θα κατευθύνονταν αμέσως στην αγορά για εμπορική αξιοποίηση, ώστε να υπάρχουν κέρδη για να συντηρηθεί όλος αυτός ο «μηχανισμός εφευρέσεων». Η Αμερική, την εποχή που ο Έντισον έκανε τα πρώτα εφευρετικά κι επιχειρηματικά του βήματα, φωτιζόταν ακόμη με γκαζόλαμπες και κινούνταν κυρίως με αλογάμαξες.

Αδημονούσε περιμένοντας κάποιος κάποτε να φέρει την τεχνολογική επανάσταση ή τουλάχιστον να νικήσει το νυκτερινό σκοτάδι.

Ο άνθρωπος αυτός έμελλε να είναι ο Τόμας Άλβα Έντισον που σε ηλικία τριανταενός ετών το 1879 ανακάλυψε τον πρώτο αποτελεσματικό ηλεκτρικό λαμπτήρα.

Η ανακάλυψη αυτή έγινε στο εργαστήριο του στο Μένλο Παρκ του Νιου Τζέρσεϊ.

Ήταν το πρώτο παγκοσμίως «εργοστάσιο εφευρέσεων» από όπου συχνά πυκνά ξεπηδούσε κι από μία νέα εφεύρεση η οποία είχε πάντα πρακτική εφαρμογή: από το απλό στυλό γραφής (Stencil-Pen No 196,747 πατέντα του Έντισον), που έγινε το αγαπημένο εργαλείο μαθητών και γραφιάδων, μέχρι τον λαμπτήρα πυρακτώσεως, που έφερε πραγματική επανάσταση αλλάζοντας τις ζωές εκατομμυρίων ανθρώπων. Στο Μένλο Παρκ η ομάδα του Έντισον εργάζονταν πυρετωδώς σαν ένας. «Τα παιδιά εδώ δουλεύουν με εμένα, όχι για μένα.

Όλοι μας είμαστε συνεργάτες για την ευημερία της χώρας μας και του κόσμου», έγραφε ο Έντισον σ' ένα σημείωμα του, αποσιωπώντας φυσικά το γεγονός πως όλοι εργάζονταν πρωταρχικά για το δικό του συμφέρον και τη δική του δόξα. Ο Έντισον ξεκίνησε σε μια εποχή τεχνολογικής μεταμόρφωσης της Αμερικής.

Μιας επαναστατικής, σε πολλά επίπεδα διαδικασίας, που άλλαξε την Αμερική και τον κόσμο.

Ο ίδιος βρισκόταν στο επίκεντρο των τεχνολογικών εξελίξεων της εποχής του ή ήταν ο εξελικτικός επιταχυντής τους. Ο Έντισον ήταν αρκετά διορατικός για να προβλέψει την εκρηκτική ανάπτυξη της Νέας Υόρκης, όταν αποφάσισε να μεταφέρει την έδρα του στο Μένλο Παρκ του Νιου Τζέρσεϊ, που έγινε κάτι σαν «Silicon Valley» της ηλεκτροτεχνικής.

Η επαναστατική ανακάλυψη του λαμπτήρα πυρακτώσεως

---------------------------------------------------------------------- Η επιτυχία του Τόμας Έντισον ως εφευρέτη ήταν απαράμιλλη.

Τώρα όμως ο Έντισον θα επιχειρούσε μία καινοτομία που κανείς δεν είχε τολμήσει ποτέ ως τότε.

Να δημιουργήσει μία ασφαλή και οικονομική πηγή φωτός η οποία θα μπορούσε να αντικαταστήσει τη λάμπα αερίου και να τροφοδοτείται από ηλεκτρική ενέργεια.

Είχε ήδη προσπαθήσει εκατοντάδες φορές, αποτυχημένα.

Στις 21 Οκτωβρίου του 1879 ο Έντισον επρόκειτο να βρει το στοιχείο εκείνο που θα επιτρέψει στη λάμπα του να καίει με σταθερότητα, ασφάλεια και διάρκεια: το ανθρακονήμα.

H χρήση του νήματος άνθρακα αποτελεί μεγάλη ανακάλυψη, αλλά η εφεύρεση της λυχνίας είναι μόνον η αρχή.

Για να αντικαταστήσει τον φωτισμό από αέριο με ηλεκτρισμό ο Έντισον θα πρέπει να σχεδιάσει και να κατασκευάσει μια εντελώς διαφορετική βιομηχανία. «Μόνον η ανακάλυψη του λαμπτήρα δεν ήταν αρκετή», σημειώνει ο Μπέρναρντ Κάρλσον, καθηγητής Μηχανολογίας και Κοινωνικών Επιστημών στο Πανεπιστήμιο της Βιρτζίνια. «Πρέπει να θυμόμαστε πως όταν το 1879 ο Έντισον επεξεργαζόταν τη λάμπα δεν υπήρχαν πρίζες, υποδοχές και καλωδίωση στα σπίτια.

Για να έχεις φως στο σπίτι ή στην εργασία σου θα έπρεπε να κατασκευαστούν όλα από την αρχή.

Επομένως ο Έντισον έπρεπε να σκεφτεί τη συνολική λειτουργία ενός νέου συστήματος». Ο Τόμας Έντισον ήταν το απόλυτο σύμβολο μιας εποχής ραγδαίων αλλαγών, που σηματοδότησαν την έναρξη της σύγχρονης εποχής του ηλεκτρισμού.

Το 1878 ο Έντισον και οι βοηθοί του, στο εργαστήριο του Μένλο Παρκ, κατέβαλαν εντατικές προσπάθειες για την τελειοποίηση του πρώτου ηλεκτρικού λαμπτήρα.

Η πρόκληση ήταν διπλή.

Από τη μία θα έπρεπε να εφευρεθούν και να κατασκευαστούν ηλεκτρικοί λαμπτήρες με κενό αέρος και νημάτια τα οποία δεν θα έλιωναν γρήγορα, ώστε να ακτινοβολούν φως, κι από την άλλη έπρεπε να επινοηθεί κι ένα σύστημα παραγωγής και διανομής της ηλεκτρικής ενέργειας (Συνεχούς Ρεύματος ή DC) για χρήση σε δρόμους, κατοικίες και μικρά εργοστάσια.

Αυτό από μόνο του, φαινόταν εκείνη την εποχή κάτι το επαναστατικό και το σχεδόν ακατόρθωτο.

Για τους «καθωσπρέπει» επιστήμονες και βιομηχάνους της εποχής του, ο Έντισον, που ξεφύτρωσε ξαφνικά από το πουθενά, θεωρούνταν αρχικά ως ένας ακόμη «φιλόδοξος απατεώνας» και όχι ένας πραγματικός εφευρέτης και «άνθρωπος των θαυμάτων», ο οποίος επινοούσε εφευρέσεις και καινοτομίες που άλλαζαν τον κόσμο. Ο Έντισον αγωνίστηκε επίμονα και πάλεψε σκληρά εναντίον του Κατεστημένου της εποχής του για να αποδείξει απλά ότι αξίζει και ότι οι εφευρέσεις του ήταν αληθινές και όχι απάτη.

Τελικά αποδείχθηκε το προφανές και ο Έντισον αναγνωρίστηκε ως μεγάλος εφευρέτης, ο μεγαλύτερος της εποχής του. Ο Έντισον, και η εταιρεία του Edison Electric Light Company, έπρεπε να αποδείξει πως η εφεύρεση του ηλεκτρικού λαμπτήρα είχε πρακτική εφαρμογή.

Έπρεπε λοιπόν να επινοήσει και να κατασκευάσει ένα ολόκληρο ηλεκτρικό σύστημα παραγωγής και διανομής ενέργειας σε μεγάλη κλίμακα.

Προηγουμένως όμως έπρεπε να επιλυθούν και πολλά προβλήματα.

Να γίνουν πολλές ακόμη βελτιώσεις και εφευρέσεις.

Δυναμό, γεννήτριες, καλώδια, διανομείς και διακόπτες, όλα έπρεπε να κατασκευαστούν από την αρχή... Ο Βιομήχανος

------------------------------ Τις επόμενες δεκαετίες, ο Έντισον θα έβαζε στην άκρη τον ρόλο του ως εφευρέτη για να προωθήσει τον ρόλο του ως επιχειρηματία.

Διέκρινε ότι η επιχείρηση του ρεύματος παραήταν μεγάλη για να κυβερνηθεί από έναν άνθρωπο, άρχισε λοιπόν να αναπτύσσει ένα δίκτυο ανθρώπων και παράλληλες δομές ελέγχου για την εύρυθμη λειτουργία του ομίλου του.

Παρά το γεγονός ότι ο χρόνος του καταναλωνόταν πλέον στα καθήκοντά του ως διευθυντή, δεν ξέχασε την αγάπη του για τις εφευρέσεις.

Την ώρα που η αυτοκινητοβιομηχανία άρχισε να επεκτείνεται, ο Έντισον ανέπτυξε μια λειτουργική μπαταρία για ηλεκτρικά οχήματα.

Παρά το γεγονός ότι ο βενζινοκινητήρας θα επικρατούσε τελικά, το 1912 ο Έντισον θα πουλήσει την εφεύρεσή του στον φίλο και θαυμαστή του Χένρι Φορντ, ο οποίος ήθελε το σύστημα εκκίνησης για το νέο του μοντέλο, το περίφημο Model T! Το σύστημα του Έντισον θα χρησιμοποιούταν στην αυτοκινητοβιομηχανία για δεκαετίες ολόκληρες.

Οι πρώτες δεκαετίες του 20ου Αιώνα και το τέλος του

---------------------------------------------------------------------- Κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου, η αμερικανική κυβέρνηση ζήτησε από τον Τόμας Έντισον να ηγηθεί του διοικητικού συμβουλίου του Ναυτικού, το οποίο εξέταζε μαζικά εφευρέσεις που θα μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν σε στρατιωτικούς σκοπούς. Ο Έντισον εργάστηκε σε πολλά σχέδια, με την ειρηνική του ωστόσο στάση ζωής και την απέχθεια που ένιωθε για τη βία να τον κάνουν να ξεκαθαρίζει τη θέση του εξαρχής: συνέβαλε στον έλεγχο και τον σχεδιασμό αποκλειστικά αμυντικών συστημάτων!- Μέχρι το τέλος της δεκαετίας του 1920, ο 80χρονος πλέον Έντισον μείωσε κάπως ρυθμούς, όχι βέβαια προτού αιτηθεί για την τελευταία από τις 1.093 πατενταρισμένες εφευρέσεις του! Παρά το προχωρημένο της ηλικίας του, ασχολούταν ακόμα με πιθανές εφευρέσεις, την ώρα που περνούσε τον χρόνο του με τη δεύτερη γυναίκα του, Μίνα, και τον καλό του φίλο, κροίσο της αυτοκινητοβιομηχανίας Χένρι Φορντ, στο χειμερινό του ησυχαστήριο. Ο Έντισον πέθανε από επιπλοκές της νόσου του διαβήτη που τον ταλαιπωρούσε στις 18 Οκτωβρίου 1931 στην οικία του, το «Glenmont», στο Νιου Τζέρσεϊ, σε ηλικία 84 ετών.

Πολλές εταιρίες και κοινότητες σε όλο τον κόσμο αναβόσβησαν τα φώτα τους ή διέκοψαν για σύντομο χρονικό διάστημα την παροχή του ηλεκτρικού ως φόρο τιμής στον άνθρωπο που άλλαξε τις ζωές τους. Εσείς πόσο ανικανοποίητοι είστε;

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους