ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΕΑΜ – ΕΛΑΣ Η 19η Οκτώβρη του 1944 αποτελεί για τον λαό του Βόλου τη μέρα της λύτρωσης από τη βάρβαρη κατοχή των Ναζί κατακτητών και των προδοτών συνεργατών τους...

Πλήρες Κείμενο:

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΕΛΕΥΘΕΡΩΣΗ ΤΟΥ ΒΟΛΟΥ ΑΠΟ ΤΟ ΕΑΜ – ΕΛΑΣ Η 19η Οκτώβρη του 1944 αποτελεί για τον λαό του Βόλου τη μέρα της λύτρωσης από τη βάρβαρη κατοχή των Ναζί κατακτητών και των προδοτών συνεργατών τους, από τις ανείπωτες κακουχίες και το βαρύ τίμημα της ηρωικής αντίστασης απέναντι σε ότι πιο σκοτεινό έχει ποτέ δημιουργήσει το καπιταλιστικό-ιμπεριαλιστικό σύστημα, μιας αντίστασης που η νεολαία και η εργατιά του Βόλου πλήρωσαν γενναιόδωρα, "με την καρδιά και με το αίμα τους". Την μέρα εκείνη ο Βόλος μας, με την πλούσια αγωνιστική παράδοση, ανέπνευσε ξανά ελεύθερα μετά από 3,5 χρόνια υποταγής στη φρίκη των Γερμανών και των Ιταλών κατακτητών, μαζί και των ντόπιων ξενόδουλων προδοτών και λακέδων, τα παράσιτα που υπήρξαν και έδρασαν ως ότι πιο σάπιο και κατάπτυστο δημιούργησε ποτέ του, το κράτος της εξάρτησης και της πλουτοκρατίας στην Ελλάδα. Ήταν Απρίλης του ´41 όταν ένας Ναζί αξιωματικός κατέφτασε με την βάρβαρη συνοδεία του στο κέντρο της πόλης για να παραλάβει την εξουσία από τον Γερμανό πρόξενο Σέφελ και τον Δήμαρχο Σαράτση.

Έτσι μπήκε λαός του Βόλου στην σκοτεινή περίοδο της ναζιστικής κατοχής.

Οι επιπτώσεις δεν άργησαν να έρθουν με την ανέχεια και τη φτώχεια να έχουν πιάσει ταβάνι, όπως ομοίως συνέβαινε σε όλη την κατεχόμενη χώρα μας.

Συγκεκριμένα η ανεργία το 41' στον Βόλο έφτασε το 60 %, από 18500 εργαζόμενους οι 11000 ήταν άνεργοι ήδη από τον Ιούλιο με αποτέλεσμα ολόκληροι κλάδοι να έχουν καταρρεύσει.

Την ίδια περίοδο το ψωμί μοιράζονταν με ατομικό δελτίο σε 80 δράμια το άτομο, ο λαός μας ξεροστάλιαζε στις ουρές για να προμηθευτεί το λιγοστό αλεύρι, επίσης με δελτίο.

Έτσι άρχισαν να εμφανίζονται και οι πρώτοι μαυραγορίτες που θησαύρισαν πάνω στην εξαθλίωση των απελπισμένων και πεινασμένων ανθρώπων, μετατρέποντας τον θάνατο των παιδιών του λαού σε ευκαιρία πλουτισμού.

Δειλά δειλά αρχίζουν να τυπώνονται στις τοπικές εφημερίδες, παρά την ασφυκτική λογοκρισία από τις αρχές, δημοσιεύματα που απαιτούν λύσεις για τα τρομερά προβλήματα.

Ο διοικητής της χωροφυλακής Πολίτης προειδοποιεί τους εργαζομένους και την νεολαία να μην συγκεντρώνονται σε ανοιχτούς και δημόσιους χώρους γιατί θα αντιμετωπίσουν σκληρές ποινές και άγρια καταστολή.

Προτρέπει τον λαό του Βόλου να απευθύνεται στις αρχές ή στο Εργατικό Κέντρο της πόλης που ελέγχονταν από τους προδότες ψευτοσυνδικαλιστές της ομάδας "Εθνική", φασιστικά προδοτικά τομάρια, που παρότρυναν τον λαό να ακολουθεί τις εντολές του Γερμανού κατακτητή κατά γράμμα και δίχως την παραμικρή αντίσταση. Ο Λαός μας απαντά στις 27 Σεπτέμβρη του 41' με την ίδρυση του Θρυλικού ΕΑΜ και τους κομμουνιστές του τριτοδιεθνιστικού ΚΚΕ στην πρωτοπορία του.

Περνά γραμμή Μαζικής Λαικής Αυτοάμυνας και επαναφέρει την ελπίδα και την αξιοπρέπεια απ άκρη σ' άκρη σε όλη την χώρα για την Εθνική Απελευθέρωση και την Λαοκρατία.

Αρχίζουν να μπαίνουν στα εργατικά σωματεία γνήσιοι Λαικοί Αγωνιστές για να μεταφέρουν την πίεση προς τα πάνω για την εκπλήρωση των διεκδικήσεων τους, κόντρα στην λυσσασμένη τρομοκρατία.

Σε μερικά εργοστάσια γίνονται στάσεις εργασίας, ως και μικρές απεργίες.

Αναλαμβάνουν τις θέσεις ευθύνης των σωματείων στρατευμένοι κομμουνιστές, κάτι που φυσικά δεν περνά απαρατήρητο από την γκεστάπο.

Στις 24 Οκτώβρη του 41' Ιταλοί φασίστες κάνουν μπλόκα σε πολλά εργοστάσια και συλλαμβάνουν εργάτες αγωνιστές με την κατηγορία της "κομμουνιστικής προπαγάνδας". Το εργατικό ΕΑΜ Βόλου είχε Γενικό γραμματέα τότε, τον Λευτέρη Παπαγιάννη και Οργανωτικό γραμματέα τον Αντώνη Ιακώβου, ενώ είχε και την δική του παράνομη εφημερίδα, την "Εργατική". Το ΕΑΜ, και στο Βόλο, έσωσε το λαό μας από την πείνα και στάθηκε φρουρός στο πλευρό του σε όλους του τους αγώνες. Κανένας Έλληνας δεν πολέμησε κάτω από το μισάνθρωπο και άτιμο έμβλημα των ιμπεριαλιστών ενάντια στον Κόκκινο Στρατό στο Ανατολικό μέτωπο, Κανένας Βολιώτης δεν στάλθηκε στα εργοστάσια παραγωγής ολέθρου και θανάτου της ναζιστικής Γερμανίας.

Αυτή ήταν μια τεράστια κατάκτηση του ΕΑΜ και του ΕΛΑΣ.

Η βαθιά σύνδεση του λαού με τις οργανώσεις του, δεν ήρθαν από το πουθενά αλλά χτίστηκαν μέσα στα δύσκολα χρόνια που προηγήθηκαν.

Ήταν η προσφυγική γειτονιά της Νέας Ιωνίας που έκρυβε για πολλούς μήνες το ´27-´28 τον μπολσεβίκο επαναστάτη Νίκο Ζαχαριάδη που βρισκόταν στην παρανομία, ενώ ήταν γραμματέας της Περιφερειακής Οργάνωσης της Θεσσαλίας, μέχρι και την σύλληψη του.

Είναι η ίδια γειτονιά, χτισμένη μεσ΄τη λάσπη, που το ´46, όταν το επαναστατικό ΚΚΕ κάλεσε σε αποχή από τις εκλογές της βίας και νοθείας του Σοφούλη ανταποκρίθηκε δίχως άλλο.

Η αποχή το 1946 στη τιμημένη Νέα Ιωνία του Βόλου, έφτασε στο 80 %. Μιλάμε για την περίοδο που στις οργανώσεις του Βόλου δραστηριοποιούνταν ο τριτοδιεθνιστής επαναστάτης και μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ Μιλτιάδης Πορφυρογένης με καταγωγή από την Αγριά, αναφερόμαστε στην πόλη με το πρώτο εργατικό κέντρο, που είχε για χρόνια πρόεδρο του, τον αλησμόνητο συνδικαλιστή ηγέτη της τάξης μας, Μήτσο Παπαρήγα.

Με την ίδρυση του ΕΛΑΣ εμφανίζονται στα "βουνά των Κενταύρων" του Βόρειου Πηλίου και οι πρώτοι αντάρτες. Στην Άνω Κερασιά δημιουργείται το ηρωικό 54ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ με καπετάνιο του τον Πέτρο Πηλιορείτη.

Το 54ο Σύνταγμα του ΕΛΑΣ θα παίξει καθοριστικό ρόλο στον εθνικοαπελευθερωτικό αγώνα και θα αφήσει ανεξίτηλο το στίγμα του στη μνήμη του λαού με τις θυσίες του στη μάχη για δίκιο, λευτεριά και λαοκρατία. Ο ΕΛΑΣ θα βάλει τα στήθια του ως ανάχωμα στα σχέδια των Γερμανών για πλήρη έλεγχο της ευρύτερης περιοχής της Μαγνησίας περιορίζοντας τους στην πόλη του Βόλου και υποχρεώνοντας τους, να τσακίζονται κάθε φορά που ξεμυτούσαν.

Το στρατηγικό σημείο του Βορείου Πηλίου που έλεγχαν ολοκληρωτικά οι Ελασσίτες, τους έδωσε την δυνατότητα να επιχειρούν όχι μόνο σε όλη τη Θεσσαλία αλλά και Νότια, προς Βοιωτία.

Αξίζει να αναφέρουμε ενδεικτικά την πολύ σημαντική "μάχη της σποράς και της σοδειάς" στον κάμπο, όπου για πολλούς μήνες, οι αντάρτες πολεμούσαν σε ανοιχτό μέτωπο ενάντια στις επιθέσεις των κατακτητών έτσι ώστε οι αγρότες να πάρουν τους καρπούς του μόχθου τους και να γλυτώσουν έτσι από την λιμοκτονία.

Το 54ο Σύνταγμα έδωσε πολλές και νικηφόρες μάχες κατά των ναζί και των ντόπιων συνεργατών τους, καθοριστική επίσης ήταν η συμβολή του Συντάγματος λίγες μέρες πριν την απελευθέρωση, όταν ο ΕΛΑΣ χτύπησε κομβόι των Ναζί που μετέφερε μεγάλες ποσότητες δυναμίτη για να καταστρέψουν τα εργοστάσια και τις βασικές υποδομές της πόλης του Βόλου κατά την αποχώρηση τους.

Ασφαλώς και ο λαός του Βόλου δεν θα διαγράψει ποτέ από την συλλογική του μνήμη τις μάχες που έδωσαν οι αντάρτες εναντίον των δοσίλογων κατσαπλιάδων και των φασιστικών συμμοριών της περιοχής, όπως οι Χίτες, οι ΜΑΥδες, οι Καλαμπαλίκιδες στο Πήλιο και οι Σουρλέοι και Σια σε Αλμυρό, Αγχίαλο και όχι μόνο.

Αυτές οι φάρες που ήταν ο φόβος και ο τρόμος του λαού και εκφραστές της πιο αντιλαϊκής και αντιδραστικής αντίληψης πλήρωσαν για τη στάση τους και καμία μεταγενέστερη ψευτομελέτη που προσπαθεί να τους ξεπλύνει δεν θα γίνει ανεκτή από το λαό και τη νεολαία του Βόλου και της Θεσσαλίας ευρύτερα.

Ο λαός και οι αντάρτες σε Βόλο και Πήλιο πλήρωσαν το τίμημα της ηρωικής τους αντίστασης απέναντι στον κατακτητή με εκατοντάδες εκτελέσεις, φυλακές και στρατοδικεία.

Τα μνημεία στη Δράκεια με 113 εκτελεσμένους, στις Μηλιές, στη Συκή και στον περιφερειακό δρόμο προς τη Λάρισα θα θυμίζουν για πάντα σε όλους τον συνεχή αγώνα που κάθε γενιά πρέπει να δίνει απέναντι στους ιμπεριαλιστές δυνάστες κάθε εποχής.

Την 19η Οκτώβρη του 1944 ο Βολιώτικος Λαός συγκεντρώθηκε στο κέντρο της πόλης του, τίμησε τον Λαικό Στρατό του και γλέντησε για την μονάκριβη λευτεριά του, μαζί με τις οργανώσεις του ΕΑΜ που στάθηκαν στα δύσκολα δίπλα του, γιατί ήταν σάρκα από την σάρκα του, γέννημα και θρέμμα αυτού του Λαού. ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΚΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΟΠΩΣ ΤΟ 40' ΤΗΝ ΦΤΩΧΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΦΑΣΙΣΜΟ ΘΑ ΠΟΛΕΜΑΜΕ ΠΑΝΤΑ! ΜΑΖΙΚΗ ΛΑΙΚΗ ΑΥΤΟΑΜΥΝΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟΥΣ ΓΔΑΡΤΕΣ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΚΗΣ ΤΑΞΗΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΛΑΟΥ!

Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους