🇬🇷🇲🇩 ΕΛΛΗΝΟΜΟΛΔΑΒΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ! 🇺🇦 Τι έχει συμβεί με τα παιδιά της Ουκρανίας; Ποιος θα λογοδοτήσει για...
ΕΛΛΗΝΟΜΟΛΔΑΒΙΚΗ ΕΝΩΣΗ Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΛΥΨΗ ΤΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ! 🇺🇦 Τι έχει συμβεί με τα παιδιά της Ουκρανίας; Ποιος θα λογοδοτήσει για τον ξεριζωμό τους; Και ποια είναι η ευθύνη της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας; Η ΕλληνοΜολδαβική Ένωση παρακολουθεί με βαθιά ανησυχία τις καταγγελίες και τις διεθνείς εξελίξεις σχετικά με τη μεταφορά Ουκρανόπουλων από κατεχόμενες περιοχές της Ουκρανίας στη Ρωσία.
Πρόκειται για ένα ζήτημα που αγγίζει τον πυρήνα της ανθρώπινης αξιοπρέπειας, της προστασίας των παιδιών και του διεθνούς δικαίου.
Το 2023, το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο εξέδωσε εντάλματα σύλληψης για τον Βλαντίμιρ Πούτιν και τη Μαρία Λβόβα-Μπέλοβα σχετικά με την παράνομη απέλαση και μεταφορά παιδιών από κατεχόμενες ουκρανικές περιοχές.
Οι καταγγελίες αυτές απαιτούν διερεύνηση, διαφάνεια και λογοδοσία.
Και μέσα σε αυτή την τραγωδία, ένα κρίσιμο ερώτημα παραμένει ανοιχτό: ποια ήταν και ποια είναι η στάση της ηγεσίας του Πατριαρχείου Μόσχας; Ο Πατριάρχης Κύριλλος, ως επικεφαλής της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, δεν μπορεί να βρίσκεται έξω από τον δημόσιο έλεγχο όταν εξετάζεται ο ρόλος εκκλησιαστικών θεσμών στον πόλεμο και στις συνέπειές του.
Κάθε συγκεκριμένη καταγγελία για προσωπική ευθύνη ή άμεση ευλογία ενεργειών που αφορούν τη μεταφορά παιδιών πρέπει να ερευνάται και να τεκμηριώνεται με σαφή στοιχεία. Η Ορθοδοξία δεν είναι όργανο κρατικής προπαγάνδας.
Δεν είναι μηχανισμός δικαιολόγησης στρατιωτικών επιθέσεων.
Δεν είναι άλλοθι για τον εθνικισμό, τον αυταρχισμό ή την καταπάτηση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Η Εκκλησία οφείλει να υπερασπίζεται τον αδύναμο, να προστατεύει το παιδί, να στηρίζει την οικογένεια και να υψώνει τη φωνή της απέναντι στην αδικία.
Όταν οι εκκλησιαστικοί θεσμοί ταυτίζονται με την κρατική εξουσία σε βάρος της ειρήνης και της ανθρώπινης ζωής, τότε η σιωπή και η ανοχή μετατρέπονται σε σοβαρό ηθικό ζήτημα.
Η ιστορία της Ελλάδας και του Ελληνισμού γνωρίζει πολύ καλά τι σημαίνει βίαιος ξεριζωμός, αιχμαλωσία, διωγμός και απομάκρυνση παιδιών από τις οικογένειές τους.
Δεν έχουμε δικαίωμα να αντιμετωπίζουμε τέτοιες καταγγελίες με αδιαφορία, ούτε να τις δικαιολογούμε επειδή προέρχονται από μια χώρα που κάποιοι θεωρούν πολιτικό ή ιδεολογικό τους πρότυπο.
Η ιστορική μνήμη μάς διδάσκει επίσης ότι η βίαιη μεταφορά παιδιών και η αποκοπή τους από τις οικογένειες, τη γλώσσα και την ταυτότητά τους αποτελούν πρακτικές με οδυνηρές συνέπειες για ολόκληρους λαούς.
Κάθε ιστορική σύγκριση, ωστόσο, χρειάζεται ακρίβεια και σεβασμό στα πραγματικά γεγονότα.
Η δεξιά χείρα του Αγίου Σπυρίδωνος στη Ρωσία και το ερώτημα της εκκλησιαστικής ευθύνης Η πρόσφατη επίσκεψη του Μητροπολίτη Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου στη Ρωσία, από τις 17 έως τις 24 Αυγούστου 2026, με τη μεταφορά της σεπτής δεξιάς χειρός του Αγίου Σπυρίδωνος προς προσκύνηση, καθώς και η συνάντηση και το συλλείτουργό του με τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο, επαναφέρουν ένα ουσιαστικό ερώτημα για τη σχέση της εκκλησιαστικής μαρτυρίας με τις τραγικές συνέπειες του πολέμου στην Ουκρανία.
Η μεταφορά του ιερού λειψάνου πραγματοποιήθηκε με την έγκριση της Ιεράς Συνόδου της Εκκλησίας της Ελλάδος, όπως έχει διευκρινίσει ο ίδιος ο Μητροπολίτης Κερκύρας.
Το γεγονός αυτό, όμως, δεν αναιρεί την ανάγκη δημόσιου θεολογικού και ηθικού προβληματισμού για τα μηνύματα που εκπέμπουν τέτοιες συναντήσεις, ιδίως όταν πραγματοποιούνται υπό τη σκιά μιας συνεχιζόμενης πολεμικής σύγκρουσης.
Η δεξιά χείρα του Αγίου Σπυρίδωνος δεν είναι απλώς ένα πολύτιμο ιερό κειμήλιο.
Για τους πιστούς συμβολίζει την αγιότητα, τη διακονία, την αγάπη και τη θαυμαστή δύναμη της πίστης.
Και ακριβώς γι’ αυτό, η παρουσία της στη Ρωσία γεννά ένα βαθύτερο ερώτημα: αν η δεξιά χείρα ενός Αγίου προσφέρεται για ευλογία, ποιος υψώνει τη δική του χείρα για να προστατεύσει τα παιδιά που απομακρύνθηκαν από τις οικογένειές τους; Δεν εξισώνουμε το ιερό προσκύνημα με τις καταγγελλόμενες πράξεις ούτε αποδίδουμε προσωπική συνενοχή σε οποιονδήποτε χωρίς αποδείξεις.
Θέτουμε, όμως, ένα ερώτημα που αφορά τη συνείδηση κάθε χριστιανού: ποιο είναι το νόημα της τιμής προς τα ιερά λείψανα, όταν η προστασία των αθώων, η επιστροφή των παιδιών και η καταδίκη κάθε αδικίας πρέπει να αποτελούν αδιαπραγμάτευτες προτεραιότητες; Και εδώ αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα η αποστολική προτροπή «ὀρθοτομοῦντα τὸν λόγον τῆς ἀληθείας». Η Εκκλησία καλείται να ορθοτομεί τον λόγο της αληθείας, όχι να τον προσαρμόζει στις ανάγκες οποιασδήποτε πολιτικής εξουσίας.
Ορθοτομία σημαίνει να λέγεται η αλήθεια ακόμη και όταν είναι δυσάρεστη, να υπερασπίζεται κανείς τον αδύναμο ακόμη και όταν αυτό έχει κόστος και να μην επιτρέπεται η σιωπή να εκλαμβάνεται ως υποκατάστατο της ποιμαντικής ευθύνης.
Ο λόγος της αληθείας δεν μπορεί να είναι επιλεκτικός.
Δεν μπορεί να ακούγεται καθαρά όταν πρόκειται για την τιμή των ιερών λειψάνων και να χάνεται μέσα στη σιωπή όταν το ζήτημα αφορά τον πόνο των παιδιών.
Η τιμή προς τον Άγιο Σπυρίδωνα δεν μειώνεται όταν ζητούμε προστασία για τα παιδιά της Ουκρανίας· αντιθέτως, το ουσιαστικό νόημα της χριστιανικής πίστης αναδεικνύεται όταν η ευλάβεια συνοδεύεται από έμπρακτη αγάπη και υπεράσπιση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας.
Από τον Πατριάρχη Κύριλλο, όπως και από κάθε εκκλησιαστικό ηγέτη που έχει δημόσιο λόγο και διεθνή επιρροή, αναμένουμε σαφείς τοποθετήσεις υπέρ της προστασίας των παιδιών, της ειρήνης και της αποκατάστασης των οικογενειακών δεσμών. Η Εκκλησία δεν καλείται να υπηρετεί τη γεωπολιτική σκοπιμότητα, αλλά να υπενθυμίζει στην εξουσία τα όρια που θέτουν η αλήθεια, η δικαιοσύνη και η αγάπη.
Το ουσιαστικό ερώτημα δεν είναι ποιος προσκύνησε το ιερό λείψανο.
Είναι αν η τιμή προς τον Άγιο μετατρέπεται σε καθημερινή πράξη ευθύνης απέναντι στον άνθρωπο.
Διότι η πίστη δεν μετριέται μόνο από τις λιτανείες, τις συναντήσεις και τα συλλείτουργα, αλλά και από το θάρρος να υπερασπίζεσαι εκείνους που δεν έχουν φωνή.
Και τα παιδιά, ιδίως τα ορφανά και τα παιδιά που έχουν αποχωριστεί τις οικογένειές τους εξαιτίας του πολέμου, χρειάζονται κάτι περισσότερο από συμβολικές χειρονομίες: χρειάζονται προστασία, αλήθεια, δικαιοσύνη και ασφαλή επιστροφή στους δικούς τους ανθρώπους, όπου αυτό είναι εφικτό και προς το συμφέρον τους. Η Ορθοδοξία οφείλει να παραμένει φωνή συνείδησης και όχι σιωπηλός θεατής της ιστορίας.
Η θέση της ΕλληνοΜολδαβικής Ένωσης Η ΕλληνοΜολδαβική Ένωση υποστηρίζει την ειρήνη, την εδαφική ακεραιότητα της Ουκρανίας, την προστασία των αμάχων και την επιστροφή των παιδιών στις οικογένειές τους, όπου αυτό είναι δυνατό και ασφαλές.
Ζητούμε πλήρη διερεύνηση των καταγγελιών, απόδοση ευθυνών σε όσους αποδειχθεί ότι παρανόμησαν και ουσιαστική προστασία κάθε παιδιού ανεξαρτήτως εθνικότητας ή θρησκείας.
Καλούμε, τέλος, όλους όσοι επικαλούνται την Ορθοδοξία για να υπερασπιστούν τη ρωσική πολιτική να απαντήσουν με στοιχεία και όχι με συνθήματα: η πίστη δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως ασπίδα απέναντι στην αλήθεια. Η Ορθοδοξία είναι πίστη αγάπης, ελευθερίας και προστασίας του ανθρώπου. Δεν είναι ιδιοκτησία κανενός κράτους και κανενός πολιτικού ηγέτη. ΕΛΛΗΝΟΜΟΛΔΑΒΙΚΗ ΕΝΩΣΗ
Η επιλογή των posts/links γίνεται με ένα στατιστικό μοντέλο και μπορεί να μην απεικονίζει επακριβώς τη σειρά δημοτικότητάς τους